I SA/Wr 1578/15

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Jadwiga Danuta Mróz po rozpoznaniu w dniu 5 października 2015 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi P. W. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego we W. z dnia [...] nr [...] w przedmiocie stwierdzenia uchybienia terminu do wniesienia odwołania postanawia: I. umorzyć postępowanie; II. zasądzić od Samorządowego Kolegium Odwoławczego we W. na rzecz strony skarżącej, tj. P. W., kwotę 340 (słownie: trzysta czterdzieści) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego. Powołanym w sentencji postanowieniem Samorządowe Kolegium Odwoławcze we W. (dalej: SKO) stwierdziło, że skarżący wniósł z uchybieniem terminu odwołanie od decyzji Prezesa Zarządu A sp. z o.o. z/s we W. z dnia [...] ([...]). W skardze do sądu strona, reprezentowana przez swojego pełnomocnika procesowego – r.pr. P. J., domagała się uchylenia postanowienia SKO z uwagi na naruszenie przepisów postępowania, które miały wpływ na wynik sprawy, tj. art. 12 § 6 pkt 2, art. 180 § 1, art. 181, art. 187 § , art. 188, art. 191, art. 121 § 1, art. 122, art. 228 § 1 pkt 2 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (tekst jedn. Dz. U. z 2012 r., poz. 749). Ponadto strona wniosła o zasądzenie od organu na rzecz skarżącego kosztów postępowania sądowego, w tym kosztów zastępstwa procesowego według norm przepisanych. W odpowiedzi na skargę SKO wniosło o umorzenie postępowania. Kolegium wskazało, że po ponownym przeanalizowaniu sprawy, działając na podstawie art. 54 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2012 r. poz. 270 ze zm., dalej: p.p.s.a.), uwzględniło skargę w całości i postanowieniem z dnia [...], nr [...], uchyliło zaskarżone postanowienie. Organ podatkowy stwierdził bowiem, że skarżący złożył odwołanie z zachowaniem terminu ustawowego. Na wezwanie Sądu SKO przedstawiło zwrotne potwierdzenie odbioru doręczenia postanowienia wydanego w trybie samokontroli. Z treści potwierdzenia odbioru wynika, że postanowienie zostało skutecznie doręczone pełnomocnikowi strony w dniu 11 sierpnia 2015 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje. Postępowanie sądowoadministracyjne podlegało umorzeniu. Zgodnie z art. 54 § 3 zdanie pierwsze p.p.s.a. organ, którego działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania zaskarżono do sądu administracyjnego, może w zakresie swojej właściwości uwzględnić skargę w całości do dnia rozpoczęcia rozprawy. Z powołanego unormowania wynika, że organ podatkowy ma możliwość dokonania ponownej weryfikacji swojego działania w trybie autokontroli, przy czym skorygowanie zaskarżonego działania musi uwzględniać żądanie strony skarżącej. W myśl natomiast art. 161 § 1 pkt 3 p.p.s.a., sąd wydaje postanowienie o umorzeniu postępowania, gdy postępowanie z innych przyczyn stało się bezprzedmiotowe. Rozstrzygnięcie w tym przedmiocie może zapaść na posiedzeniu niejawnym (art. 161 § 2 p.p.s.a.). W rozpatrywanej sprawie, SKO uwzględniło skargę w całości i postanowieniem z dnia [...] – doręczonym w dniu 11 sierpnia 2015 r. – uchyliło zaskarżone postanowienie. Nie ulega zatem wątpliwości, że na skutek powyższego przestał istnieć przedmiot skargi, a co za tym idzie, wystąpiła przesłanka umorzenia postępowania, o której mowa w art. 161 § 1 pkt 3 p.p.s.a. Uwzględnienie skargi przez organ podatkowy czyni zaś zasadnym orzeczenie o zwrocie kosztów postępowania. Zgodnie bowiem z art. 201 § 1 p.p.s.a. zwrot kosztów przysługuje skarżącemu od organu także w razie uwzględnienia skargi w trybie art. 54 § 3 p.p.s.a. Koszty postępowania, które podlegają zwrotowi na rzecz skarżącego, obejmują wpis sądowy od skargi w kwocie 100 zł oraz wynagrodzenie pełnomocnika skarżącego – r.pr. P. J. w kwocie 240 zł, stosownie do § 14 ust. 2 pkt 1 lit. c) rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów pomocy prawnej udzielonej przez radcę prawnego ustanowionego z urzędu (tekst jedn. Dz. U. z 2013 r., poz. 490). W tym stanie rzeczy, Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu, na podstawie art. 161 § 1 pkt 3 w zw. z art. 54 § 3 p.p.s.a. oraz art. 201 § 1 p.p.s.a., orzekł jak w pkt I i II sentencji postanowienia.