I SA/Wr 1581/16

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Maria Tkacz – Rutkowska po rozpoznaniu w dniu 1 lutego 2017 r. na posiedzeniu niejawnym w Wydziale I sprawy ze skargi P.H. na decyzję Prezydenta W. z dnia 4 sierpnia 2014 r. nr [...] w przedmiocie wymiaru podatku od nieruchomości za 2014 r. postanawia: odrzucić skargę. W sprawie, skarżący wniósł bezpośrednio do tut. Sądu skargę na oznaczoną w komparycji niniejszego postanowienia decyzję organu podatkowego pierwszej instancji. W odpowiedzi na skargę organ podatkowy wskazał, że skarżący nie skorzystał z prawa złożenia odwołania od ww. decyzji w przedmiocie podatku od nieruchomości. W związku tym, decyzja stała się ostateczna po upływie 14 dni od daty jej doręczenia stronie. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje. Skarga podlega odrzuceniu z powodu niewyczerpania środków zaskarżenia w postępowaniu administracyjnym. Zgodnie z treścią przepisów art. 52 § 1 i 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn.: Dz. U. z 2016 r. poz. 718 ze zm., dalej - p.p.s.a.) skargę można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie (...). Przez wyczerpanie środków zaskarżenia należy rozumieć sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia, taki jak zażalenie, odwołanie lub wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy, przewidziany w ustawie. Powołany przepis statuuje więc zasadę pierwszeństwa trybu administracyjnej kontroli postępowania organu administracyjnego w stosunku do kontroli sądowej. W niniejszej sprawie skarżący wnosząc skargę do Sądu, nie wyczerpał przysługujących mu środków zaskarżenia od ww. orzeczenia, tj. nie złożył odwołania do właściwego Samorządowego Kolegium Odwoławczego. Zgodnie z art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a. sąd odrzuca skargę, jeżeli z innych przyczyn wniesienie skargi jest niedopuszczalne. Wobec tego co powiedziano, na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a. skargę należało uznać za niedopuszczalną i odrzucić, o czym orzeczono w sentencji postanowienia.