I SA/Wr 1586/15

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Maria Tkacz-Rutkowska po rozpoznaniu w dniu 19 października 2015 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi A spółka z ograniczoną odpowiedzialnością z siedzibą we W. na postanowienie Ministra Finansów działającego za pośrednictwem Dyrektora Izby Skarbowej w P. z dnia [...] czerwca 2015 r. nr [...] w przedmiocie odmowy wszczęcia postępowania w sprawie wydania indywidualnej interpretacji przepisów prawa postanawia odrzucić skargę. W sprawie dwukrotnie - w dniu 29 sierpnia i 7 września 2015 r. – podjęto próbę doręczenia skarżącej A spółka z ograniczoną odpowiedzialnością z siedzibą we Wrocławiu na adres podany w skardze wezwania do uzupełnienia w terminie siedmiu dni od daty otrzymania tego pisma braku formalnego skargi, pod rygorem jej odrzucenia, poprzez złożenie dokumentu, z którego wynikałoby upoważnienie dla osoby, która złożyła podpis pod skargą, do reprezentowania strony skarżącej – odpisu z Krajowego Rejestru Sądowego. Jednocześnie podjęto próbę doręczenia skarżącej wezwania do uiszczenia wpisu sądowego od wniesionego środka zaskarżenia. Z relacji doręczyciela (adnotacje na potwierdzeniu odbioru przesyłki i kopercie) wynika, iż przesyłkę zawierającą wyżej wskazane wezwanie pozostawiono w placówce pocztowej, o czym zawiadomienie umieszczono w skrzynce oddawczej skarżącej spółki. Niepodjętą przesyłkę zwrócono na adres Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu z dniu 15 września 2015 r. Z akt sprawy wynika, że nie został uzupełniony brak formalny skargi; nie uiszczono również należnej opłaty sądowej. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje. Zgodnie z przepisami ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity w Dz. U. z 2012 r. poz. 270 ze zm.) Sąd wszczyna postępowanie na podstawie skargi wniesionej przez uprawniony podmiot. Stosownie do art. 28 § 1 powołanej ustawy osoby prawne oraz jednostki organizacyjne mające zdolność sądową dokonują czynności w postępowaniu przez organy albo osoby uprawnione do działania w ich imieniu. Podmioty, o których mowa powyżej, mają – wedle dyspozycji art. 29 ustawy procesowej - obowiązek wykazania swojego umocowania do wniesienia skargi lub do udzielenia pełnomocnictwa do jej wniesienia dokumentem przy pierwszej czynności w postępowaniu. W niniejszej sprawie skargę podpisała osoba fizyczna, co do której istnieje wątpliwość, czy jest umocowana do występowania w imieniu skarżącej spółki. Brak dokumentów wymaganych przez art. 29 Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, a mianowicie aktualnego odpisu z Rejestru Przedsiębiorców Krajowego Rejestru Sądowego, wobec którego Sąd nie był w stanie stwierdzić, czy osoba, która podpisała skargę jest upoważniona do reprezentowania A sp. z o. o. z siedzibą we W., a w konsekwencji czy skarga została wniesiona w imieniu skarżącej spółki przez osobę do tego umocowaną, jako brak formalny skargi, podlegał usunięciu w trybie art. 49 tej ustawy. Z kolei stosownie do art. 230 § 1 tej samej ustawy od pism wszczynających postępowanie przed sądem administracyjnym w danej instancji pobiera się wpis, przy czym pismami, o których mowa w cytowanym przepisie, są skarga, skarga kasacyjna, zażalenie oraz skarga o wznowienie postępowania (art. 230 § 2 ustawy). Z akt sprawy wynika, iż wezwanie do usunięcia braku formalnego skargi oraz uiszczenia wpis sądowego zostało doręczone skarżącej spółce w dniu 14 września 2015 r. Ustalenie to Sąd oparł na znajdujących się w aktach sprawy dokumentach (zwrotnym potwierdzeniu odbioru oraz kopercie przesyłki sądowej), na podstawie przepisów art. 73 § 1, 2, 3 i 4 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Wedle powołanego unormowania procesowego w razie niemożności doręczenia pisma w sposób przewidziany w art. 65-72, pismo składa się na okres czternastu dni w placówce pocztowej albo w urzędzie gminy, dokonując jednocześnie zawiadomienia określonego w § 2 (§ 1). Zawiadomienie o złożeniu pisma wraz z informacją o możliwości jego odbioru w placówce pocztowej albo w urzędzie gminy w terminie siedmiu dni od dnia pozostawienia zawiadomienia, umieszcza się w oddawczej skrzynce pocztowej, a gdy to nie jest możliwe, na drzwiach mieszkania adresata lub w miejscu wskazanym jako adres do doręczeń, na drzwiach biura lub innego pomieszczenia, w którym adresat wykonuje swoje czynności zawodowe (§ 2). W przypadku niepodjęcia pisma w terminie, o którym mowa w § 2, pozostawia się powtórne zawiadomienie o możliwości odbioru pisma w terminie nie dłuższym niż czternaście dni od dnia pierwszego zawiadomienia o złożeniu pisma w placówce pocztowej albo w urzędzie gminy (§ 3). Doręczenie uważa się za dokonane z upływem ostatniego dnia okresu, o którym mowa w § 1 (§ 4). Zatem dniem doręczenia fikcyjnego jest dzień, w którym bezskutecznie upłynął ustawowo przewidziany termin odbioru pisma sądowego prawidłowo złożonego w pocztowej placówce oddawczej. Dalej, zgodnie z z art. 83 § 1 i 2 ustawy procesowej terminy oblicza się według przepisów prawa cywilnego, to jest regulacji zawartej w art. 110 - 115 ustawy z dnia 23 kwietnia 1964r. – Kodeks cywilny (tekst jednolity w Dz. U. z 2014 poz. 121 ze zm.), przy czym jeżeli ostatni dzień terminu przypada na sobotę lub dzień ustawowo wolny od pracy, za ostatni dzień terminu uważa się następny dzień po dniu lub dniach wolnych od pracy. Z akt sprawy wynika, iż dwukrotnie informację o odbiorze przesyłki zawierającej wezwania pozostawiono w skrzynce listowej skarżącej i dlatego doręczenie wezwania, jakie nastąpiło w dniu 14 września 2015 r., należy uznać za skuteczne. Czternastodniowy termin odbioru wyżej wskazanych wezwań z placówki odbiorczej rozpoczynał bieg w dniu 30 sierpnia 2015 r. i kończył się z upływem dnia 12 września 2015 r., który był sobotą. Zatem ostatni dzień terminu do odbioru przesyłki sądowej kończył się z upływem dnia 14 września 2015 r. Po myśli przepisu art. 111 § 2 Kodeksu cywilnego, jeżeli początkiem terminu oznaczonego w dniach jest pewne zdarzenie, nie uwzględnia się przy obliczaniu terminu dnia, w którym to zdarzenie nastąpiło. Termin wykonania wezwania do uzupełnienia braku formalnego skargi i jej opłacenia rozpoczął bieg w dniu 13 września 2015 r. i kończył się w dniu 19 września 2015 r. Strona skarżąca nie uzupełniła wyżej wskazanego braku formalnego, ani nie uiściła wpisu sądowego od skargi. Na podstawie art. 58 § 1 pkt 3) oraz § 3 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi Sąd postanowieniem odrzuca skargę, gdy nie uzupełniono, w wyznaczonym terminie, jej braków formalnych. Z kolei wedle art. 220 § 3 powołanej ustawy procesowej skarga, od której pomimo wezwania nie został w wyznaczonym terminie uiszczony należny wpis, podlega odrzuceniu przez sąd. Dla tych motywów Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu, na podstawie powołanych przepisów prawa, orzekł jak w sentencji.