I SA/Wr 1593/11

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Barbara Ciołek po rozpoznaniu w dniu 16 kwietnia 2012 r. na posiedzeniu niejawnym w Wydziale I sprawy ze skargi R. C. i M. R. na decyzję Dyrektora Izby Celnej we W. z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie określenia zobowiązania podatkowego w podatku akcyzowym i orzeczenia o odpowiedzialności podatkowej za to zobowiązanie podatkowe postanawia: odrzucić skargę. W sprawie odpis zarządzenia Zastępcy Przewodniczącego Wydziału I Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu z dnia 21 listopada 2011 r. o wezwaniu do uiszczenia wpisu sądowego od skargi w terminie siedmiu dni od daty otrzymania tego pisma w dniu 28 listopada 2011 r. doręczono radcy prawnemu reprezentującemu skarżących R. C. i M. R., o czym świadczy treść zwrotnego potwierdzenia odbioru przesyłki (k. 46 akt sądowoadministracyjnych). Wezwanie to zawierało pouczenie, stosownie do którego niewykonanie doręczonego wezwania w terminie stanowi podstawę do odrzucenia skargi. Na skutek uprawomocnienia się postanowienia referendarza sądowego w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym we Wrocławiu z dnia 25 stycznia 2012 r. odmawiającego przyznania skarżącemu M. R. prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych odpis wyżej wskazanego zarządzenia z dnia 21 listopada 2011 r. ponownie w dniu 9 marca 2012 r. doręczono pełnomocnikowi procesowemu M. R., o czym świadczy treść zwrotnego potwierdzenia odbioru przesyłki (k. 82 akt sądowoadministracyjnych). Wezwanie to zawierało pouczenie, stosownie do którego niewykonanie doręczonego wezwania w terminie stanowi podstawę do odrzucenia skargi. Z akt sprawy wynika, że opłata sądowa od skargi nie została uiszczona. Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu zważył, co następuje. Na podstawie art. 230 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity w Dz. U. z 2012 r. poz. 270) od pism wszczynających postępowanie przed sądem administracyjnym w danej instancji pobiera się wpis, przy czym pismami, o których mowa w cytowanym przepisie, są skarga, skarga kasacyjna, zażalenie oraz skarga o wznowienie postępowania (art. 230 § 2 tej samej ustawy). Natomiast po myśli art. 220 § 3 powołanej ustawy procesowej skarga, od której pomimo wezwania nie został w wyznaczonym terminie uiszczony należny wpis, podlega odrzuceniu przez sąd. Stosownie do art. 83 § 1 i 2 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi terminy oblicza się według przepisów prawa cywilnego, to jest regulacji zawartej w art. 110 -115 ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r. – Kodeks cywilny (Dz. U. nr 16, poz. 93 ze zm.), przy czym jeżeli ostatni dzień terminu przypada na sobotę lub dzień ustawowo wolny od pracy, za ostatni dzień terminu uważa się następny dzień po dniu lub dniach wolnych od pracy. Po myśli przepisu art. 111 § 1 i 2 Kodeksu cywilnego, termin oznaczony w dniach kończy się z upływem ostatniego dnia, natomiast jeżeli początkiem terminu oznaczonego w dniach jest pewne zdarzenie, nie uwzględnia się przy obliczaniu terminu dnia, w którym to zdarzenie nastąpiło. Termin do uiszczenia wpisu sądowego od skargi rozpoczynał zatem bieg w sprawie dla skarżącej R. C. w dniu 29 listopada 2011 r. i kończył się z upływem dnia 5 grudnia 2011 r., natomiast dla skarżącego M. R. w dniu odpowiednio 10 marca 2012 r. i 16 marca 2012 r. Z akt sprawy wynika, iż ani skarżąca ani skarżący nie uiścili należnej opłaty sądowej od skargi, mimo iż stosowne wezwanie doręczono im odpowiednio w dniu 28 listopada 2011 r. i 9 marca 2012 r., natomiast termin do uiszczenia tej opłaty upłynął w dniu odpowiednio 5 grudnia 2011 r. i 16 marca 2012 r. W sprawie zaistniała zatem określona w art. 220 § 3 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi przesłanka odrzucenia skargi obojga skarżących. Z tych względów Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu, na podstawie wyżej powołanych przepisów prawa oraz art. 58 § 3 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzekł jak w sentencji.