I SA/Wr 1599/06

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Ludmiła Jajkiewicz (spr.), Sędziowie Asesor WSA Anetta Chołuj, Sędzia WSA Zbigniew Łoboda, Protokolant Aleksandra Słomian, po rozpoznaniu w Wydziale I na rozprawie w dniu 27 września 2007 przy udziale --- sprawy ze skargi Z. Ś. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego we W. z dnia [...] nr [...] w przedmiocie odmowy wstrzymania wykonania decyzji oddala skargę Przedmiotem zaskarżenia jest postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego we W. z dnia [...], nr [...], utrzymujące w mocy postanowienie Prezydenta W. z dnia [...], nr [...], o odmowie wstrzymania wykonania decyzji z dnia [...], nr [...]. Prezydent W. decyzją z dnia [...], nr [...], określił skarżącemu wysokość zobowiązania podatkowego w podatku od środków transportowych za lata 2001 – 2005. Skarżący nie odwołał się od powyższej decyzji, natomiast pismem z dnia [...] wystąpił z wnioskiem o wstrzymanie jej wykonania a także podtrzymał wniosek o umorzenie odsetek za zwłokę oraz rozłożenie na raty zaległości podatkowej za wskazany okres, zawarty w piśmie z dnia [...]. Organ pierwszej instancji decyzją z dnia [...], nr [...], odmówił umorzenia odsetek za zwłokę i rozłożenia na raty zaległości podatkowej oraz postanowieniem z dnia [...] odmówił wstrzymania wykonania decyzji z dnia [...]. Odmawiając wstrzymania wykonania decyzji, organ stwierdził, iż decyzja ta stała się ostateczna i nie zaistniały przesłanki sprzeczne z zasadami sprawiedliwości społecznej, godzące bezpośrednio w interes publiczny. Ponadto organ odwoławczy wskazał, uznając zażalenie za bezzasadne, iż wstrzymanie wykonania decyzji jest ściśle powiązanie z postępowaniem odwoławczym w zakresie decyzji, która jest przedmiotem wstrzymania. W skardze z dnia [...] skarżący wniósł o uchylenie zaskarżonego postanowienia w całości, zarzucając naruszenie zasady prawdy obiektywnej, wyrażonej w art. 122 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (jt. z 2005 r. Dz.U. nr 8, poz. 60 ze zm. – dalej: Ordynacja podatkowa), poprzez zaniechanie dokonania obligatoryjnej czynności w postępowaniu, to jest nie podjęcia niezbędnych działań w celu dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego sprawy, co doprowadziło do niezastosowania ulgi przewidzianej w art. 67a Ordynacji podatkowej. Skarżący, oprócz przytoczenia stanu faktycznego w sprawie podniósł także, iż nie kwestionuje wysokości ani zasadności istnienia zobowiązania podatkowego. Kwestionuje jedynie zasadność przesłanek, jakimi kierował się organ przy rozpatrywaniu wniosku o wstrzymanie wykonania decyzji. Wskazał, iż wniosek został złożony z uwagi na trwające postępowanie w przedmiocie rozłożenia na raty zaległości podatkowej oraz umorzenia odsetek za zwłokę. W odpowiedzi na skargę z dnia [...] Samorządowe Kolegium Odwoławcze, podtrzymując dotychczasową argumentację, wniosło o jej oddalenie. Organ podniósł, iż z uwagi na charakter instytucji wstrzymania wykonania decyzji przepisy Ordynacji podatkowej nie przewidują samodzielnej ulgi w tej postaci. Wstrzymanie wykonania decyzji jest ściśle powiązane z postępowaniem odwoławczym w zakresie decyzji, która jest przedmiotem wstrzymania. Ponadto organ podniósł, iż wstrzymanie wykonania decyzji może nastąpić jedynie do czasu wydania decyzji przez organ odwoławczy. Ponieważ skarżący nie wniósł odwołania od decyzji, której wstrzymania się domagał, bezpodstawny jest więc zarzut naruszenia art. 122 Ordynacji podatkowej. Odnosząc się do zarzutu naruszenia art. 67a Ordynacji podatkowej organ podniósł, iż jest on również chybiony. Przedmiotem postępowania był bowiem wniosek o wstrzymanie wykonania decyzji wymiarowej a nie podjętej w postępowaniu w sprawie udzielenia ulgi w spłacie zaległości podatkowej. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Wojewódzki sąd administracyjny, zgodnie z art. 1 § 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269, ze zm. – dalej: p.u.s.a.) sprawuje wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej pod względem jej zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. Kontrola wojewódzkiego sądu administracyjnego obejmuje kwestie związane z procesem stosowania prawa w postępowaniu podatkowym, a więc to, czy organ dokonał prawidłowych ustaleń, co do obowiązywania zaskarżonej normy prawnej, czy normę tę właściwe interpretował i nie naruszył zasad ustalenia określonych faktów za udowodnione. Tak więc, uchylenie postanowienia może nastąpić jedynie w sytuacji, gdy wydanie zaskarżonego postanowienia nastąpiło w wyniku naruszenia prawa materialnego lub procesowego, które to naruszenie miało lub mogło mieć istotny wpływ na wynik sprawy (art. 145 § 1 pkt. 1 lit. a i c ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sadami administracyjnymi; Dz.U nr 153, poz. 1270 ze zm. – dalej: p.p.s.a.). W zakresie tak określonej kognicji Sąd stwierdza, iż zaskarżone postanowienie nie narusza prawa. Przystępując do oceny zaskarżonego postanowienia na wstępie należy zauważyć, iż podstawą jego wydania był przepis art. 224 Ordynacji podatkowej, w myśl którego (w brzmieniu obowiązującym w 2006 r.) wniesienie odwołania od decyzji organu podatkowego, co do zasady, nie wstrzymuje jej wykonania (§ 1). Organ podatkowy, z urzędu lub na wniosek strony, wstrzymuje w drodze postanowienia wykonanie decyzji w całości lub w części, w przypadku uzasadnionym ważnym interesem strony lub interesem publicznym (§ 2). Wniosek o wstrzymanie wykonania decyzji może być złożony również przed wniesieniem odwołania (§ 3). W sprawie wstrzymania wykonania decyzji postanawia: organ, który wydał decyzję - do czasu przekazania odwołania wraz z aktami sprawy właściwemu organowi odwoławczemu lub też organ odwoławczy - po otrzymaniu odwołania wraz z aktami sprawy (§ 4). Na postanowienie w sprawie wstrzymania wykonania decyzji służy zażalenie (§ 5). Przenosząc powyższe na grunt sprawy, w ocenie Sądu, organy obu instancji prawidłowo uznały, iż skoro skarżący nie wniósł odwołania od decyzji z dnia [...] określającej zobowiązanie podatkowe za lata 2001 – 2005, to brak było podstaw prawnych do wstrzymania jej wykonania. Z przytoczonego powyżej przepisu wynika, iż wniesienie odwołania od decyzji organu podatkowego nie wstrzymuje jej wykonania. Jednak organ podatkowy, z urzędu lub na wniosek strony, może wstrzymać wykonanie decyzji w całości lub w części, w przypadku uzasadnionym ważnym interesem strony lub interesem publicznym. Wniosek o wstrzymanie wykonania decyzji może być złożony równocześnie z wniesieniem odwołania (w samym odwołaniu), jak również przed wniesieniem odwołania, co oznacza, że brak wniesienia odwołania czyni wniosek o wstrzymanie wykonania decyzji bezpodstawnym. Postępowanie w zakresie wstrzymania wykonania decyzji ma bowiem charakter wpadkowy. Istotą tego postępowania jest ochrona ważnego interesu strony lub interesu publicznego do czasu rozpatrzenia przez organ odwoławczy odwołania od decyzji, której wstrzymania domaga się strona. Tak więc z chwilą wydania decyzji przez organ odwoławczy kończy się zwykłe postępowanie podatkowe, zaś strona postępowania traci prawo (o ile wcześniej tego nie uczyniła) do wystąpienia z wnioskiem o wstrzymanie wykonania decyzji. Ponownie z wnioskiem o wstrzymanie wykonania decyzji strona może wystąpić jedynie w przypadku wniesienia skargi do sądu na decyzję, której wstrzymania żąda. Będzie to jednak inne, niezależne postępowanie toczące się w trybie art. 61 p.p.s.a. Podkreślenia wymaga także to, iż mimo tożsamości przesłanek ("ważny interes strony" lub "interes publiczny") występujących w art. 224 i art. 67a Ordynacji podatkowej brak jest podstaw prawnych do zamiennego stosowania instytucji uregulowanych we wskazanych przepisach. Jak wcześniej zostało podniesione, postępowanie o wstrzymanie wykonania decyzji ma charakter wpadkowy i jego byt jest uzależniony od złożenia odwołania od przedmiotowej decyzji. Natomiast postępowanie o udzielenie jednej z ulg, o których mowa w art. 67a Ordynacji podatkowej jest postępowaniem samodzielnym, niezależnym, będącym zarazem następstwem powstałego wcześniej zobowiązania podatkowego. Zatem prowadzenie innego postępowania, mimo iż dotyczy tej samej należności nie implikuje wstrzymania wykonania decyzji, od której nie został złożony środek zaskarżenia. Niezależnie od powyższego, zdaniem Sądu, należy zwrócić uwagę na jeszcze jeden istotny aspekt tej sprawy. Instytucja wstrzymania wykonania decyzji odnosi się jedynie do decyzji podlegających wykonaniu w drodze administracyjnego postępowania egzekucyjnego a więc do decyzji nakładających na stronę określony obowiązek, np. decyzji określających czy ustalających zobowiązanie podatkowe. Natomiast postępowanie, z którym skarżący wiązał żądanie wstrzymania wykonania decyzji dotyczyło udzielenia ulgi w spłacie zobowiązań podatkowych za lata 2001 – 2005 a więc samej ich realizacji. Wydanie decyzji w tym zakresie nie powoduje więc powstania nowego tytułu egzekucyjnego na podstawie, którego może być podjęte administracyjne postępowanie egzekucyjne. Za nietrafny należy więc uznać, zdaniem Sądu, zarzut naruszenia art. 122 i art. 67a Ordynacji podatkowej. Reasumując Sąd stwierdza, iż w rozpoznawanej sprawie organy podatkowe obu instancji prawidłowo zastosowały i wskazały podstawę prawną rozstrzygnięć, co czyni niezasadnym podniesione przez skarżącego zarzuty naruszenia przepisów podatkowego prawa procesowego i materialnego. Wobec braku przesłanek do uwzględnienia skargi, Sąd na podstawie art. 151 p.p.s.a. ją oddalił.