I SA/Wr 1601/16

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia NSA Henryka Łysikowska po rozpoznaniu w dniu 13 kwietnia 2017 r. na posiedzeniu niejawnym zażalenia strony skarżącej na postanowienie Sądu z dnia 6 marca 2017 r., I SA/Wr 1601/16, utrzymujące w mocy postanowienie referendarza sądowego z dnia 2 lutego 2017 r. odmawiające przyznania prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych w sprawie ze skargi R. O. na decyzję Dyrektora Izby Celnej we W. z dnia [...] listopada 2016 r. nr [...] w przedmiocie podatku akcyzowego z tytułu wewnątrzwspólnotowego nabycia olejów smarowych postanawia odrzucić zażalenie. Postanowieniem z dnia 2 lutego 2017 r. referendarz sądowy odmówił przyznania stronie skarżącej prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych. Na to postanowienie pełnomocnik strony złożył sprzeciw. Postanowieniem z dnia 6 marca 2017 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu utrzymał w mocy postanowienie referendarza sądowego. Odpis postanowienia Sądu wraz z uzasadnieniem został doręczony pełnomocnikowi strony skarżącej w dniu 20 marca 2017 r. Na to postanowienie pełnomocnik strony, w dniu 27 marca 2017 r. (data stempla pocztowego), wniósł zażalenie. Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu zważył, co następuje. Zażalenie podlega odrzuceniu jako niedopuszczalne. Zgodnie z art. 194 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2016 r. poz. 718 ze zm., dalej: p.p.s.a.) zażalenie do NSA przysługuje na postanowienia wojewódzkiego sądu administracyjnego, gdy ustawa wyraźnie przewiduje możliwość wniesienia zażalenia oraz na postanowienia wymienione w art. 194 § 1 pkt 1-10 p.p.s.a. Ustawodawca, w powołanej ustawie w brzmieniu nadanym nowelizacją, która weszła w życie w dniu 15 sierpnia 2015 r., nie przewidział środków odwoławczych od orzeczeń wojewódzkich sądów administracyjnych, które zapadły po rozpoznaniu sprzeciwu od orzeczenia referendarskiego (art. 260 p.p.s.a.). Taka kolejność zapadłych orzeczeń przed wojewódzkimi sądami administracyjnymi kończy merytoryczne rozpoznawanie wniosków w przedmiocie przyznania prawa pomocy. W takim przypadku wojewódzki sąd administracyjny orzeka jako sąd drugiej instancji, stosując odpowiednio przepisy o zażaleniu, a zatem działa jako instancja kontrolująca orzeczenie referendarza sądowego. Orzeczenia sądów stają się prawomocne z chwilą ich wydania i nie przysługują od nich żadne środki odwoławcze, w tym także zażalenie (art. 168 § 1 p.p.s.a.). Nie jest to bowiem przypadek, o którym stanowi art. 258 § 4 p.p.s.a. A zatem wniesione zażalenie na postanowienie Sądu utrzymujące w mocy postanowienie referendarza sądowego w przedmiocie prawa pomocy jest niedopuszczalne i podlega odrzuceniu. W tym stanie rzeczy, Wojewódzki Sąd Administracyjny, na podstawie art. 178 w związku z art. 197 § 2 p.p.s.a. postanowił jak w sentencji.