I SA/Wr 1603/13
PostanowienieWSA we Wrocławiu2014-03-03
Skład orzekający: Barbara Koźlik
Analiza orzeczenia
Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.
Zagadnienie prawne
Jaka jest wysokość wynagrodzenia należnego adwokatowi z urzędu za nieopłaconą pomoc prawną udzieloną przed sądem pierwszej instancji w sprawie dotyczącej odmowy umorzenia zaległości podatkowej?Ratio decidendi
Adwokatowi z urzędu przysługuje wynagrodzenie w wysokości stawki minimalnej określonej dla danego rodzaju sprawy, powiększone o podatek VAT. W przypadku sprawy dotyczącej odmowy umorzenia zaległości podatkowej, stawka minimalna wynosi 240 zł, a po doliczeniu 23% VAT, łączna kwota wynagrodzenia to 295,20 zł.Stan faktyczny
Skarżąca E. S. uzyskała prawo pomocy w zakresie całkowitym, obejmujące zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie adwokata. Adwokat P. C. reprezentował skarżącą przed Wojewódzkim Sądem Administracyjnym we Wrocławiu w sprawie dotyczącej odmowy umorzenia zaległości podatkowej. Pełnomocnik złożył wniosek o zasądzenie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej.Rozstrzygnięcie
Przyznano pełnomocnikowi, adw. P.C., wynagrodzenie tytułem kosztów nieopłaconej pomocy prawnej w kwocie 295,20 zł, w tym 23% VAT.Pełny tekst orzeczenia
Referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu – Barbara Koźlik po rozpoznaniu w dniu 3 marca 2014 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku adwokata P. C. o przyznanie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej w sprawie ze skargi E. S. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej we W. z dnia [...] nr [...] w przedmiocie odmowy umorzenia zaległości podatkowej w podatku od spadków i darowizn postanawia: przyznać pełnomocnikowi, adw. P.C., wynagrodzenie tytułem kosztów nieopłaconej pomocy prawnej, udzielonej na zasadzie prawa pomocy przed sądem pierwszej instancji, w kwocie 295,20 (słownie: dwieście dziewięćdziesiąt pięć 20/100) złotych, w tym 23% VAT.
Postanowieniem z dnia 14 października 2013 r., przyznano skarżącej prawo pomocy w zakresie całkowitym, obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata. Na tej podstawie, po wystąpieniu do Okręgowej Rady Adwokackiej we W., na pełnomocnika E. S. został wyznaczony adw. P. C., który reprezentował skarżącą przed tutejszym Sądem.
Do akt sprawy pełnomocnik złożył wniosek o zasądzenie w niniejszej sprawie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej, oświadczając jednocześnie, że koszty te nie zostały opłacone w całości ani w części.
Wobec powyższego wskazać należy, że zgodnie z art. 250 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2012 r., poz. 270), wyznaczony profesjonalny pełnomocnik otrzymuje wynagrodzenie odpowiednio według zasad określonych w przepisach o opłatach za czynności adwokatów, radców prawnych, doradców podatkowych albo rzeczników patentowych w zakresie ponoszenia kosztów nieopłaconej pomocy prawnej oraz zwrotu niezbędnych i udokumentowanych wydatków.
Stosownie do treści § 18 ust. 1 pkt 1 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu (Dz. U. Nr 163, poz. 1348 ze zm.), stawki minimalne w postępowaniu przed sądami administracyjnymi w pierwszej instancji wynoszą: w sprawie, w której przedmiotem zaskarżenia jest należność pieniężna – stawka minimalna obliczona na podstawie
§ 6 (lit. a), za sporządzenie skargi i udział w rozprawie w sprawie skargi na decyzję
lub postanowienie Urzędu Patentowego – 600 zł (lit. b), a w innych sprawach – 240 zł (lit. c).
W niniejszej sprawie przedmiotem zaskarżenia była decyzja organu podatkowego w przedmiocie odmowy umorzenia zaległości podatkowej. Wobec tego stawkę minimalną określa w sprawie § 18 ust. 1 pkt 1 lit. c/ rozporządzenia i wynosi ona 240 zł.
Tym samym działającemu w niniejszej sprawie pełnomocnikowi z urzędu przyznać należało wynagrodzenie w powyższej kwocie, która podlega podwyższeniu o kwotę 55,20 zł, stanowiącą wartość podatku od towarów i usług według stawki 23% - na podstawie § 2 ust. 3 rozporządzenia.
Wobec tego postanowiono jak w sentencji, na podstawie powołanych przepisów rozporządzenia oraz art. 250 i art. 258 § 2 pkt 8 ustawy procesowej.
Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 25.07.2026. · Źródło