I SA/Wr 1616/14

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Daria Gawlak-Nowakowska po rozpoznaniu w dniu 9 czerwca 2015 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi A. O. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej we W. z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie orzeczenia odpowiedzialności podatkowej płatnika za pobrane a niewpłacone zaliczki na podatek dochodowy od osób fizycznych i orzeczenia solidarnej odpowiedzialności podatkowej za zaległości w podatku dochodowym od osób fizycznych postanawia: odrzucić skargę. Decyzją opisaną w osnowie niniejszego postanowienia, Dyrektor Izby Skarbowej we W. utrzymał w mocy decyzję Naczelnika Urzędu Skarbowego W.-[...] z dnia [...] r. (nr [...]), na podstawie której orzeczono wobec skarżącej odpowiedzialność podatkową płatnika. Drugoinstancyjne rozstrzygnięcie – wraz z prawidłowym pouczeniem o prawie, trybie i terminie zaskarżenia – zostało doręczone skutecznie sąsiadowi strony w dniu 10 marca 2014 r., w trybie art. 149 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (tekst jedn. Dz. U. z 2012 r., poz. 749, ze zm.). Skarżąca, w dniu 23 kwietnia 2014 r. (data nadania), złożyła za pośrednictwem właściwego organu wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia skargi na oznaczoną w sentencji decyzję Dyrektora Izby Skarbowej we W. wraz ze skargą na to rozstrzygnięcie. W odpowiedzi na skargę, organ podatkowy wniósł o jej odrzucenie, ewentualnie o jej oddalenie, gdyby Sąd przychylił się do wniosku strony o przywrócenie terminu. Postanowieniem z dnia 9 lipca 2014 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny (dalej: WSA) we Wrocławiu odmówił stronie przywrócenia terminu do złożenia skargi. W dniu 27 kwietnia 2015 r. WSA we Wrocławiu odrzucił zażalenie strony na postanowienie o odmowie przywrócenia terminu. W terminie ustawowym do złożenia zażalenia strona nie zaskarżyła ww. postanowienia. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Skarga podlegała odrzuceniu jako wniesiona po terminie. Zgodnie z art. 54 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm., dalej: p.p.s.a.), skargę do sądu administracyjnego wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi. Organ ten przekazuje skargę sądowi wraz z aktami sprawy i odpowiedzią na skargę w terminie trzydziestu dni od dnia jej wniesienia. Zgodnie z art. 53 § 1 tej samej ustawy, skargę taką wnosi się w terminie trzydziestodniowym od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie. W świetle art. 58 § 1 pkt 2 i § 3 p.p.s.a. sąd, na posiedzeniu niejawnym, odrzuca skargę wniesioną po terminie. Jak wynika z akt sprawy, zaskarżoną decyzję skutecznie doręczono w dniu 10 marca 2014 r. Niewątpliwie więc termin do wniesienia skargi upłynął z końcem 9 kwietnia 2014 r. (środa). Oznacza to, że w niniejszej sprawie skarga została wniesiona z naruszeniem terminu przewidzianego w art. 53 § 1 p.p.s.a. Strona nadała bowiem skargę w placówce operatora wyznaczonego dopiero w dniu 23 kwietnia 2014 r. (środa), a zatem po upływie ustawowego, trzydziestodniowego terminu. W tym stanie rzeczy, Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu, na podstawie art. 58 § 1 pkt 2 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji postanowienia.