I SA/Wr 1619/15

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Zbigniew Łoboda po rozpoznaniu w dniu 22 sierpnia 2016 r. na posiedzeniu niejawnym w Wydziale I wniosku o przywrócenie terminu do złożenia wniosku o sporządzenie i doręczenie uzasadnienia wyroku z dnia 18 lutego 2016 r. (sygn. akt I SA/Wr 1619/15) w sprawie ze skargi T. K. na postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej we W. z dnia [...] lipca 2015 r. Nr [...] w przedmiocie stwierdzenia uchybienia terminu do wniesienia zażalenia postanawia: odmówić przywrócenia terminu. Jak wynika z akt sprawy, odpis wyroku z dnia 18 lutego 2016 r. (sygn. akt I SA/Wr 1619/15), wydanego w trybie uproszczonym, został doręczony do rąk skarżącej T. K. w dniu 29.02.2016 r. W treści pisma przewodniego z dnia 23.02.2016 r., jakie znajdowało się w tej samej przesyłce sądowej co doręczony odpis wyroku, zawarte zostało m.in. pouczenie, że pisemne uzasadnienie doręczanego wyroku może zostać sporządzone na wniosek strony, zgłoszony przez nią w terminie 7 dni od dnia doręczenia odpisu, oraz, że wniosek złożony po tym terminie jest bezskuteczny. W dniu 14.03.2016 r. (data stempla pocztowego) skarżąca T. K. złożyła wniosek o przywrócenie terminu do złożenia wniosku o sporządzenie uzasadnienia wyroku z dnia 18.02.2016 r., występując jednocześnie o sporządzenie tego uzasadnienia, jak również, domagając się ustanowienia adwokata. Zasadność wniosku strona uzasadniała trudną sytuacją materialną, losową oraz stanem swojego zdrowia (stan po operacji w okresie od 5.03.2014 r. do 2.09.2014 r.) oraz zdrowia męża (operacja w dniu 14.11.2014 r.). Wyznaczony dla strony pełnomocnik z urzędu, którego Sąd wezwał do podania okoliczności uprawdopodobniających brak winy w terminowym złożeniu wniosku o sporządzenie uzasadnienia wyroku z dnia 18.02.2016 r., wskazał (w piśmie z dnia 1.08.2016 r.), że w chwili otrzymania odpisu wyroku skarżąca znajdowała się w bardzo trudnej sytuacji życiowej i zdrowotnej z uwagi na przebytą operację. Z tych przyczyn, skarżąca potrzebowała więcej czasu na sporządzenie wniosku o sporządzenie pisemnego uzasadnienia do wyroku z dnia 18.02.2016 r. Podniósł również pełnomocnik, że względu na stan zdrowia i konieczność opieki nad obłożnie chorym mężem skarżąca nie mogła wysłać pisma, albowiem w jej miejscu zamieszkania nie ma urzędu pocztowego. Powołując się na powyższe zaznaczył, że nie mogąc samodzielnie wysłać wniosku, skarżąca wysłanie przesyłki powierzyła innej osobie, która jednak przesyłki tej nie wysłała w dniu przekazania jej do wysłania. O opóźnieniu w wysłaniu przesyłki skarżąca dowiedziała się dopiero po przesłaniu jej pisma Sądu z dnia 19.07.2016 r. Dodatkowo, w uzupełnieniu wniosku o przywrócenie terminu T. K. nadesłała dokumentację lekarską z roku – 2004, 2010, 2011, 2012, 2013, 2014 r. oraz za lipiec i listopad 2015 r. (te ostatnie badania dotyczyły odpowiednio: usg tarczycy oraz badania BAC). Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu zważył co następuje: Wniosek o przywrócenie terminu do złożenia wniosku o sporządzenie pisemnego uzasadnienia do wyroku z dnia 18.02.2016 r. nie zasługiwał na uwzględnienie. Przywrócenie terminu jest instytucją procesową, która ma na celu uchronienie strony przed negatywnymi konsekwencjami bezskutecznego upływu terminu do dokonania określonej czynności procesowej w postępowaniu sądowym, o ile strona złoży stosowny wniosek w terminie 7 dni od ustania przeszkody, w jego treści spełni przesłankę o jakiej mowa w art. 87 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn.: Dz. U. z 2016 r., poz. 718; dalej – p.p.s.a.), a równocześnie, dokona czynności którą zamierza konwalidować (art. 87 § 4 p.p.s.a.). Jak wynika z treści art. 87 § 2 p.p.s.a., materialnoprawną przesłankę przywrócenia terminu do dokonania czynności procesowej przed sądem administracyjnym jest wymóg uprawdopodobnienia przez wnioskodawcę, że do uchybienia terminu doszło wskutek okoliczności przez niego niezawinionych (art. 87 § 2 p.p.s.a.). Wprawdzie uprawdopodobnienie należy rozumieć w sposób mniej restrykcyjny od udowodnienia, to jednak okoliczności przywołane przez wnioskodawcę we wniosku o przywrócenie terminu nie mogą być dowolne. Jako noszące tę cechę należy w szczególności uznać argumentację, która nie odnosi się wprost do okresu w którym przypadał termin na dokonanie określonej czynności procesowej. Wnioskując o przywrócenie uchybionego terminu w sprawie skarżąca zasadniczo bazowała na argumentacji dotyczącej jej stanu zdrowia, jak również, stanu zdrowia jej małżonka. Nie ulega zatem wątpliwości, że dokumenty fakt ten potwierdzające dotyczyć powinny okresu, który daje podstawę do przyjęcia, że dolegliwości te mogły rzutować na uchybienie czynnościom procesowym. Na poparcie swych twierdzeń tymczasem wnioskodawczyni przedłożyła dokumentację medyczną z lat: 2004, 2010, 2011, 2012, 2013, 2014 r. oraz za lipiec i listopad 2015 r., przy czym, z dokumentacji najpóźniejszej, tj. złożonej za lipiec i listopad 2015 r. nie wynikają okoliczności tego rodzaju, że mogłyby stanowić przeszkodę dla terminowego dokonania czynności procesowej w sprawie. Odnosząc się do dokumentacji lekarskiej za okres poprzedzający rok 2015 r. to wobec tak znacznych różnic czasowych związek przyczynowo-skutkowy pomiędzy dolegliwościami zdrowotnymi (czy to wnioskodawczyni, czy jej męża) a uchybieniem terminowi nie jest oczywisty, a przeciwnie, wydaje się być wysoce wątpliwy. Nie inaczej należy ocenić powoływany przez skarżącą fakt przebytej przez nią oraz jej męża operacji, skoro z oświadczenia samej strony wynika, że obie operacje miały miejsce w 2014 r. Brak podstaw do uwzględnienia wniosku z tej przyczyny rzutuje na ocenę kolejnego argumentu podniesionego przez skarżącą. Twierdzi ona bowiem, że w związku z problemami zdrowotnymi powierzyła osobie trzeciej nadanie w urzędzie pocztowym wniosku o uzasadnienie wyroku, czego ta jednak nie uczyniła. Zważywszy jednak na to, że nie ma dostatecznych podstaw do przyjęcia, by to istotnie stan zdrowia skarżącej czy też jej męża był przyczyną braku możliwości osobistego złożenia wniosku o uzasadnienie, nie ma tym samym podstaw by dać wiarę drugiej z okoliczności podniesionych we wniosku. Jedynie wówczas bowiem można by przypuszczać, że skarżąca miała uzasadnione podstawy do skorzystania z pomocy osoby trzeciej, gdyby wysoce prawdopodobne były podnoszone w uzasadnieniu wniosku problemy zdrowotne wnioskodawczyni i jej męża. W wypadku natomiast braku podstaw do uznania tych okoliczności za dostatecznie prawdopodobne nie ma podstaw by przyjąć, że w ogóle zaistniały przesłanki do powierzenia dokonania objętej wnioskiem czynności innej osobie. Z tych przyczyn, działając na podstawie art. 86 § 1 p.p.s.a. Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu orzekł jak w sentencji postanowienia.