I SA/Wr 1626/07

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Zbigniew Łoboda po rozpoznaniu w dniu 3 grudnia 2007 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi E. S. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej we W. z dnia [...] nr [...] w przedmiocie odroczenia terminu zapłaty podatku dochodowego od osób fizycznych za 2005 r. postanawia: odrzucić skargę. Strona skarżąca, będąca adwokatem, wniosła skargę na wyżej oznaczoną decyzję Dyrektora Izby Skarbowej we W.. Z akt sprawy wynika, że od skargi nie został uiszczony wpis stały. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z treścią art. 230 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) zwanej dalej upsa, od pism wszczynających postępowanie przed sądem administracyjnym w danej instancji pobiera się wpis stosunkowy lub stały, zaś § 2 art. 230 upsa wskazuje, iż pismami tymi są: skarga, skarga kasacyjna, zażalenie oraz skarga o wznowienie postępowania. Stosownie natomiast do art. 221 upsa pisma wnoszone przez adwokata lub radcę prawnego, które nie są należycie opłacone, pozostawia się bez rozpoznania albo odrzuca bez wezwania do uiszczenia opłaty, jeżeli pismo podlega opłacie stałej. Stosownie zaś do rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 221, poz. 2193 ze zm.), wpis stały pobiera się od skarg, których przedmiot zaskarżenia nie obejmuje należności pieniężnej. Stwierdzić należy, że w rozpoznawanej sprawie brak jest wartości przedmiotu sporu. Dodatkowo należy wskazać, iż w świetle wyroku Trybunału Konstytucyjnego z dnia 7 marca 2006 r. o sygn. akt SK 11/05 (Dz.U. Nr 45, poz. 322) stracił moc § 5 ust. 2 powołanego rozporządzenia o uiszczaniu na wezwanie wpisu stałego od skargi wnoszonej przez adwokata lub radcę prawnego. Zatem, w świetle powyższego należy stwierdzić, iż nieuiszczenie przez adwokata wpisu stałego od skargi stanowi jej nieusuwalny brak, co oznacza konieczność odrzucenia tego środka zaskarżenia. W tym stanie rzeczy, na podstawie art. 221 upsa, Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu orzekł jak w sentencji.