I SA/Wr 1629/11

Referendarz sądowy w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym we Wrocławiu – Barbara Koźlik po rozpoznaniu w dniu 16 kwietnia 2012 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy z wniosku o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych w sprawie ze skargi P. K. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej we W. z dnia [...] nr [...] w przedmiocie podatku dochodowego od osób fizycznych za 2006 r. postanawia: odmówić przyznania prawa pomocy we wnioskowanym zakresie. Skarżący wniósł o zwolnienie od kosztów sądowych wskazując, że urząd skarbowy dokonał egzekucji zobowiązania podatkowego z rachunku bankowego związanego z prowadzoną działalnością gospodarczą. Tym samym skarżący został pozbawiony środków finansowych i została zachwiana równowaga finansowa jego firmy. Z oświadczenia o stanie rodzinnym, majątku i dochodach wynika, że wnioskodawca pozostaje we wspólnym gospodarstwie domowym wraz z żoną, dwiema córkami i synem, posiada dom będący w remoncie (ok. 200 m2) oraz garaż i nieruchomość magazynowo-biurową do prowadzenia działalności gospodarczej. Dysponuje też 7/8 udziałów w spółce z o.o. A o wartości 43.750 zł. Jako posiadane przedmioty o wartości powyżej 3.000 euro wymieniony został samochód osobowy marki Mazda 6, rocznik 2004, a w rubryce dotyczącej stanu majątkowego osób pozostających we wspólnym gospodarstwie domowym – mieszkanie własnościowe (ok. 60 m2). Dochody w rodzinie uzyskuje tylko skarżący z działalności gospodarczej, w wysokości – zgodnie z oświadczeniem – 4.000 zł miesięcznie. Na wezwanie do przedłożenia dodatkowych dokumentów i oświadczeń dotyczących stanu finansowego, majątkowego i rodzinnego, na podstawie art. 255 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm. – dalej: p.p.s.a.), doręczone 11 stycznia 2012 r., wniesiono o przedłużenie zakreślonego terminu. W związku z tym termin do przedłożenia żądanych w wezwaniu dokumentów został wyznaczony na 3 lutego 2012 r. Dodatkowo, pismem z dnia 7 marca 2012 r. wnioskodawca został wezwany do uzupełnienia formularza wniosku przez wskazanie zakresu żądania. Formularz wniosku z zakreślonym żądaniem zwolnienia od kosztów sądowych wpłynął do tutejszego Sądu 6 kwietnia 2012 r. Do dnia wydania niniejszego postanowienia nie przedłożono dodatkowych dokumentów i oświadczeń. Stosownie do treści art. 245 § 3 i art. 246 § 1 pkt 2 p.p.s.a., prawo pomocy w zakresie częściowego zwolnienia od kosztów sądowych, może być przyznane osobie fizycznej, gdy wykaże ona, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, że bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny. Przy czym – jak wynika z przytoczonej regulacji – to na wnioskodawcy ciąży obowiązek wykazania wyczerpująco i wiarygodnie okoliczności uzasadniających przyznanie prawa pomocy w żądanym zakresie. W postępowaniu o przyznanie prawa pomocy rola Sądu/ Referendarza sądowego ogranicza się jedynie do żądania przedłożenia dodatkowych oświadczeń i dokumentów źródłowych, gdy oświadczenie strony zawarte we wniosku okaże się niewystarczające do oceny rzeczywistego stanu majątkowego, finansowego i rodzinnego lub budzi wątpliwości (art. 255 p.p.s.a.). Tymczasem skarżący, mimo wezwania i dodatkowo przedłużenia terminu do nadesłania stosownych dokumentów i oświadczeń, nie udzielił odpowiedzi na to wezwanie. Zauważyć należy, że termin został faktycznie przedłużony dwukrotnie – najpierw do 3 lutego 2012 r., następnie w związku z wezwaniem do uzupełnienia formularza wniosku. Zatem wnioskodawca miał dwa miesiące na skompletowanie wskazanych w wezwaniu dokumentów. W rezultacie nie jest wiadome, jakie wnioskodawca uzyskuje przychody z działalności gospodarczej. Podany dochód bowiem stanowi wynik po odjęciu od przychodu kosztów jego uzyskania. Z kolei koszty podatkowe, dochód, strata są wielkościami służącymi tylko w rozliczeniach w podatku dochodowym i zwykle nie mają swojego odzwierciedlenia w rzeczywistej sytuacji finansowej przedsiębiorcy. Nie można też było ustalić, jakimi środkami skarżący dysponuje, co wynikałoby z wyciągów rachunków bankowych, kart kredytowych, czy lokat oraz jakie miesięcznie ponosi wydatki jego rodzina i jakie ma możliwości poczynienia oszczędności. W tym stanie rzeczy wniosek o przyznanie prawa pomocy należało rozpoznać w oparciu o dane wynikające z akt sprawy. Z tych natomiast wynika, że skarżący posiada majątek, który pozwala na pozyskanie środków pieniężnych na opłacenie wpisu od skargi kasacyjnej. Mianowicie dysponuje udziałami w spółce z o.o. i posiada mieszkanie własnościowe. Nie jest tutaj konieczna wyprzedaż majątku dla uzyskania stosownych kwot. Skoro wnioskodawca pozostaje z całą swoją rodziną we wspólnym gospodarstwie domowym, to ma możliwość czerpania pożytków z mieszkania przez jego wynajem. Poza tym, jest też prawdopodobne, że uzyskuje dochody nie tylko z działalności gospodarczej, ale także jako wspólnik spółki kapitałowej. Mając zatem na uwadze powyższe, nie było podstaw do uznania, że skarżący nie jest w stanie opłacić wpisu od skargi kasacyjnej bez uszczerbku dla koniecznego utrzymania jego rodziny. Dlatego też, na podstawie art. 245 § 3, art. 246 § 1 pkt 2 oraz 258 § 1 i § 2 pkt 7 p.p.s.a., postanowiono jak w sentencji.