I SA/Wr 1629/11

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Katarzyna Radom po rozpoznaniu w dniu 5 sierpnia 2013 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku o przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowego zwolnienia od kosztów sądowych w sprawie ze skargi P. K. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej we W. z dnia [...] sierpnia 2011 r. Nr [...] w przedmiocie podatku dochodowego od osób fizycznych za 2006 r. postanawia: odmówić przyznania prawa pomocy we wnioskowanym zakresie. W sprawie skarżący – po ponownym wezwaniu do uiszczenia wpisu od skargi w wyniku oddalenia zażalenia w przedmiocie prawa pomocy przez Naczelny Sąd Administracyjny – powtórnie wniósł o przyznanie prawa pomocy. Przy czym formularz, który wpłynął do tutejszego Sądu 17 stycznia 2013 r., był niepodpisany, bez wskazanego zakresu żądania. Uznając, że kolejny wniosek, w którym podnoszone są tożsame okoliczności, nie wstrzymuje już terminu do uiszczenia wpisu od skargi, Sąd odrzucił ją. Na postanowienie w tym przedmiocie skarżący wniósł skargę kasacyjną, w której zawarł wniosek o przyznanie prawa pomocy przez zwolnienie od obowiązku uiszczenia wpisu sądowego od tego środka zaskarżenia. Pismem z dnia 6 maja 2013 r. pełnomocnik skarżącego został wezwany do uzupełnienia braku formalnego wniosku, który wpłynął do Sądu 17 stycznia 2013 r., przez jego podpisanie lub nadesłanie ponownie wypełnionego i podpisanego przez skarżącego lub przez pełnomocnika. W odpowiedzi nadesłano kserokopię wniosku, w związku z czym referendarz sądowy, zarządzeniem z dnia 5 czerwca 2013 r. wniosek pozostawił bez rozpoznania. W terminie do wniesienia sprzeciwu pełnomocnik uzupełnił braki formalne wniosku o przyznanie prawa pomocy, przedkładając wypełniony i podpisany przez skarżącego formularz wniosku. Wniosek ten został zakwalifikowany jako sprzeciw na zarządzenie referendarza sądowego. Na urzędowym formularzu skarżący uzasadniał, że w związku z równolegle toczącymi się postępowaniami Urząd Skarbowy dokonał skutecznej egzekucji zobowiązań z konta firmowego mimo, że postępowanie w sprawie nie zostało jeszcze zakończone. W efekcie środki finansowe firmy zostały znacznie uszczuplone, a jej równowaga finansowa zachwiana. Z oświadczenia o stanie rodzinnym, majątku i dochodach wynika, że wnioskodawca mieszka wspólnie żoną i trójką dzieci (ur. w [...], [...] i [...] r.), posiada dom będący w remoncie, garaż i nieruchomość biurowo-magazynową do prowadzenia działalności gospodarczej. Posiada też [...] udziałów w spółce z o.o. A o wartości 43.650 zł i samochód osobowy [...], rocznik 2004, o wartości 25.000 zł. W majątku rodziny jest ponadto mieszkanie własnościowe o powierzchni 60 m2. Dochody rodziny pochodzą z działalności gospodarczej wnioskodawcy i wynoszą miesięcznie około 4.000 zł brutto. Do akt sprawy złożona została kopia zeznania podatkowego za 2012 r., w którym zeznano brak przychodów, dochodu, straty i kosztów. Na wezwanie do przedłożenia dodatkowych dokumentów i oświadczeń dotyczących stanu rodzinnego, finansowego i majątkowego, skierowane na podstawie art. 255 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm. – dalej: p.p.s.a.) – doręczone na adres Kancelarii pełnomocnika 25 czerwca 2013 r. – nie udzielono odpowiedzi do dnia wydania niniejszego postanowienia. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z art. 260 p.p.s.a., w razie wniesienia sprzeciwu, który nie został odrzucony, zarządzenie lub postanowienie, przeciwko któremu został on wniesiony traci moc, a sprawa będąca przedmiotem sprzeciwu podlega rozpoznaniu przez sąd na posiedzeniu niejawnym. W pierwszej kolejności ustalić należy zakres żądania przedmiotowego wniosku, który faktycznie został wniesiony 17 stycznia 2013 r. Mając na uwadze, że jego wniesienie nie wywoływało już skutku w zakresie wpisu od skargi, a w treści skargi kasacyjnej ponownie wniesiono o przyznanie prawa pomocy, wskazując jako zakres żądania zwolnienie od obowiązku uiszczenia wpisu od tego środka zaskarżenia, Sąd przyjął ten właśnie zakres jako podstawę rozpoznania niniejszego wniosku. Stosownie do treść art. 245 § 3 i art. art. 246 § 2 pkt 2 p.p.s.a., prawo pomocy w zakresie częściowego zwolnienia od kosztów sądowych może być przyznane osobie fizycznej, gdy wykaże ona, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny. Zwrócić należy uwagę, iż treść powyższej regulacji wyraźnie wskazuje, że to na wnioskodawcy ciąży obowiązek wykazania okoliczności, które uzasadniałyby jego żądanie. Rola Sądu w tym względzie, na mocy art. 255 p.p.s.a., ogranicza się do wezwania do przedłożenia dodatkowych oświadczeń i dokumentów źródłowych, gdy informacje podane na urzędowym formularzu okażą się niewystarczające dla oceny faktycznej sytuacji finansowej i majątkowej strony lub budzą wątpliwości. W takich też okolicznościach – danych niewystraczających dla oceny zasadności wniosku – Sąd wezwał stronę skarżącą do udzielenia dodatkowych wyjaśnień i dokumentów. Ich brak w rezultacie uniemożliwił dokonanie oceny rzeczywistych możliwości płatniczych wnioskodawcy. Dane wynikające z formularza i z kopii zeznania podatkowego skarżącego – jak zostało wyżej powiedziane – nie były wystarczające dla oceny zasadności przedmiotowego wniosku. Nie można bowiem dać wiary danym z zeznania podatkowego (które co należy zaznaczyć, jest tylko kopią), że wnioskodawca nie uzyskał jakichkolwiek przychodów w 2012 r., mając na utrzymaniu 5-osobową rodzinę. W bieżącym roku uzyskuje już dochody o wartości około 4.000 zł, których jednak nie można było zweryfikować z powodu braku dokumentów, do przedłożenia których wnioskodawca był wezwany (wydruki z księgi podatkowej z wykazanym przychodem i dochodem/ stratą za marzec, kwiecień i maj 2013 r.). Na skutek braku odpowiedzi na wezwanie do przedłożenia dodatkowych oświadczeń i dokumentów nie można było zatem ocenić, jakie są faktyczne dochody rodziny, a także jakie wydatki miesięczne są przez nią ponoszone i w rezultacie do jakiej kwoty wnioskodawca byłby w stanie partycypować w poniesieniu kosztu wpisu od skargi kasacyjnej. W tym stanie rzeczy stwierdzić należało, że skarżący nie wykazał przesłanek przyznania prawa pomocy w zakresie częściowym. Wobec tego, na podstawie art. 245 § 3, art. 246 § 1 pkt 2 oraz art. 260 p.p.s.a. Sąd postanowił jak w sentencji.