I SA/Wr 163/09

Referendarz sądowy w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym we Wrocławiu Michał Kazek po rozpoznaniu w dniu 18 stycznia 2010 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku adwokata L. S. o zasądzenie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej przez adwokata ustanowionego z urzędu w sprawie ze skargi W. Ś. na postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej we W. z dnia [...] nr [...] w przedmiocie umorzenia postępowania egzekucyjnego obejmującego składki na ubezpieczenia społeczne za lata 1993 - 1997 postanawia 1. przyznać adwokatowi L. S. wynagrodzenie w kwocie 146,40 zł (słownie: sto czterdzieści sześć 40/100) tytułem kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej przez adwokata ustanowionego z urzędu; 2. zwrócić adwokatowi L. S. niezbędne, udokumentowane wydatki w kwocie 17 zł (słownie siedemnaście 00/100) tytułem opłaty skarbowej od pełnomocnictwa procesowego. W sprawie, prawomocnym postanowieniem Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu przyznał W. Ś. prawo pomocy obejmujące ustanowienie adwokata. Okręgowa Rada Adwokacka we W. wyznaczyła stronie skarżącej pełnomocnika z urzędu w osobie adwokata L. S. Adwokat L. S. listem z dnia 28 grudnia 2009 r. w przesłał do Sądu opinię o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej wraz z wnioskiem o zasądzenie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej z urzędu, w tym opłaty skarbowej od pełnomocnictwa. Oświadczył, iż koszty pomocy prawnej nie zostały zapłacone w całości. Na wezwanie pełnomocnik procesowy dostarczył dowód nadania ww. pisma procesowego na adres strony skarżącej. Stosownie do brzmienia art. 250 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) wyznaczony adwokat otrzymuje wynagrodzenie odpowiednio według zasad określonych w przepisach o opłatach za czynności adwokatów w zakresie ponoszenia kosztów nieopłaconej pomocy prawnej oraz zwrotu niezbędnych i udokumentowanych wydatków. Szczególne zasady ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej, udzielanej przez adwokata ustanowionego z urzędu, reguluje rozporządzenie Ministra Sprawiedliwości z 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu (Dz. U. Nr 163, poz. 1348 ze zm.), dalej: Rozporządzenie. Przepis § 18 ust. 1 pkt 2 lit. "b" Rozporządzenia stanowi, że stawki minimalne wynoszą w postępowaniu przed sądami administracyjnymi za sporządzenie i wniesienie skargi kasacyjnej albo za sporządzenie opinii o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej (podkreślenie referendarza) - 50 % stawki określonej w pkt 1, a jeżeli sprawy nie prowadził ten sam adwokat w drugiej instancji - 75 % tej stawki, w obu przypadkach nie mniej niż 120 zł. Stawka minimalna w sprawie wynosi 240,00 zł (§ 18 ust. 1 pkt 1 lit "c" Rozporządzenia). W niniejszej sprawie, wynagrodzenie adwokata za sporządzenie opinii o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej wynosi zatem 50 % stawki minimalnej, tj. 120,00 zł (240 zł x 50 %). Stosownie do § 2 ust. 3 Rozporządzenia, w sprawach których strona korzysta z pomocy prawnej udzielonej przez adwokata ustanowionego z urzędu, opłaty o których mowa w ust. 1, sąd podwyższa o stawkę podatku od towarów i usług przewidzianą dla tego rodzaju czynności w przepisach o podatku od towarów i usług, obowiązującą w dniu orzekania o tych opłatach. Stawka podatku od towarów i usług wynosi zaś 22% (art. 41 ust. 1 ustawy z 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług - Dz. U. Nr 54, poz. 535 ze zm.). Podatek ten wynosi w sprawie 26,40 zł (120 x 22 %). Reasumując, przyznaje się ustanowionemu z urzędu adwokatowi wynagrodzenie za sporządzenie opinii o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej powiększone o stawkę podatku od towarów i usług w łącznej kwocie 146,40 zł (sto czterdzieści sześć 40/100), na którą to kwotę składają się: wynagrodzenie - 120 zł + podatek od towarów i usług – 26,40 zł (pkt 1. sentencji). Dodatkowo, na podstawie § 19 pkt 2 Rozporządzenia, postanawia się o zwrocie na rzecz ww. adwokata kwoty 17 zł tytułem udokumentowanego, niezbędnego wydatku na opłatę skarbową od pełnomocnictwa złożonego w sprawie, stosownie do wymogu z art. 244 § 2 ustawy procesowej (pkt 2. sentencji). Mając na uwadze powyższe orzeczono jak w sentencji.