I SA/Wr 1633/07

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Ludmiła Jajkiewicz po rozpoznaniu w dniu 17 grudnia 2007 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi M. G. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej we W. Ośrodek Zamiejscowy w L. z dnia [...] nr [...] w przedmiocie podatku dochodowego od osób fizycznych za 2001 rok na skutek wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji postanawia: wstrzymać wykonanie decyzji. W rozpoznawanej sprawie w skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej we W. Ośrodek Zamiejscowy w L. z dnia [...] nr [...], utrzymującą w mocy decyzję Naczelnika Urzędu Skarbowego w L. z dnia [...] nr [...] określającą wysokość zobowiązania podatkowego w ryczałcie od przychodów ewidencjonowanych za 2001 rok w kwocie 7.800 zł M. G. wniosła o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. W motywach tego żądania strona skarżąca wywiodła, iż wykonanie powyższej decyzji spowodowałoby pozbawienie jej środków niezbędnych do życia, w tym możliwości zakupu lekarstw i korzystania z opieki medycznej. Skarżąca podała, iż jej jedyny dochód stanowi emerytura w kwocie netto 945,11 zł miesięcznie, a z której ponosi wydatki na lekarstwa w wysokości 350 zł oraz wydatki związane z leczeniem i rehabilitacją. Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu zważył, co następuje: Zgodnie z brzmieniem art. 61 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 153, poz. 1270 ze zm., zwanej dalej: u.p.p.s.a.), wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności. Jednakże, na zasadzie odstępstwa, nadając jednocześnie skardze charakter względnej suspensywności, kolejne paragrafy powołanego artykułu, przewidują możliwość wstrzymania wykonania zaskarżonego aktu lub czynności, formułując przesłanki stosowania tej instytucji. Przepis art. 61 § 2 u.p.p.s.a. kierowany jest do organów, zaś podstawę prawną wstrzymania wykonania aktu lub czynności przez sąd administracyjny stanowi art. 61 § 3 u.p.p.s.a. Zgodnie z brzmieniem tego przepisu sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Na uwadze należy mieć okoliczność, że instytucja przewidziana w art. 61 § 3 u.p.p.s.a. ma charakter szczególny - jako zasadę przyjmuje się bowiem, iż ostateczna decyzja administracyjna podlega wykonaniu. Z tych też przyczyn, to na skarżącym, składającym wniosek o zastosowanie tej instytucji, spoczywa ciężar co najmniej uprawdopodobnienia, iż wykonanie zaskarżonego aktu lub czynności, ziści niebezpieczeństwo wyrządzenia stronie skarżącej znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. W niniejszej sprawie Sąd dostrzegł przesłanki określone w treści powołanego przepisu art. 61 § 3 u.p.p.s.a. Strona skarżąca podała, iż jej jedyny dochód stanowi emerytura w kwocie 945,11 zł miesięcznie, z czego wydatki na lekarstwa wynoszą około 350 zł. W świetle tych okoliczności Sąd, kierując się zasadami doświadczenia życiowego oraz logiki uznał, że uzasadnione jest twierdzenie skarżącej, iż wykonanie zaskarżonej decyzji spowoduje pozbawienie jej środków niezbędnych do życia. W ocenie Sądu zagrożenie wystąpienia takiego stanu mieści się w hipotezie art. 61 § 3 u.p.p.s.a., wypełniając zarówno przesłankę uprawdopodobnienia wyrządzenia znacznej szkody, jak też - z uwagi na możliwe konsekwencje dla zdrowia skarżącej - przesłankę spowodowania trudnych do odwrócenia skutków W świetle powyższego wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji – jako uzasadniony – podlegał uwzględnieniu. Z tych względów, na podstawie art. 61 § 3 i 5 u.p.p.s.a. Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu postanowił jak w sentencji.