I SA/Wr 1638/09

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Maria Tkacz – Rutkowska po rozpoznaniu w dniu 7 grudnia 2009 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi E. W. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej we W. Ośrodek Zamiejscowy w J. G. z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie podatku od towarów i usług za miesiące od stycznia do grudnia 2006r. na skutek wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji postanawia: odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji. Pismem z dnia [...] r. E. W. złożył skargę na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej we W. Ośrodek Zamiejscowy w J. G. z dnia [...] r. w przedmiocie podatku towarów i usług za miesiące od stycznia do grudnia 2006r. W piśmie procesowym z dnia [...] r. skarżący – reprezentowany przez doradcę podatkowego – wniósł o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. W uzasadnieniu wniosku wskazał, że w ciągu pierwszych siedmiu miesięcy bieżącego roku podatkowego uzyskał dochód netto w wysokości [...] zł., co średnio miesięcznie wynosi [...] zł. Ponadto kwota, która pozostaje miesięcznie do dyspozycji podatnika zwiększa się o wartość dokonywanych odpisów amortyzacyjnych w wysokości [...] zł miesięcznie. Jak podał dalej, znaczną część osiąganego dochodu przeznacza na spłatę zaciągniętych zobowiązań cywilnoprawnych oraz utrzymanie trzyosobowej rodziny. W ocenie strony egzekucja zobowiązania podatkowego stworzy realną groźbę utraty płynności finansowej i zagrozi egzystencji podatnika. Skarżący dodał, że jego aktualna sytuacja majątkowa nie pozwala na wygospodarowanie środków finansowych w wysokości niezbędnej do spłaty należności podatkowych (tj. kwoty około [...] zł). Konieczność spłaty zadłużenia we wskazanej wysokości skutkowałaby brakiem środków na prowadzenie działalności gospodarczej oraz niewywiązywaniem się ze zobowiązań kredytowych. Do wniosku skarżący załączył wyciąg z rachunku bankowego potwierdzający wysokość kwot przeznaczanych na spłatę kredytów, zestawienie zaliczek na podatek dochodowy od osób fizycznych, roczną strukturę przychodu za rok 2009 oraz ewidencję posiadanych w 2009 r. środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych. Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu zważył, co następuje: Zgodnie z art. 61 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 153, poz. 1270 ze zm., dalej p.p.s.a.) wniesienie skargi do sądu administracyjnego nie wstrzymuje, co do zasady, wykonania zaskarżonej decyzji. Zgodnie jednak z § 3 tego art. może to nastąpić w drodze postanowienia sądu, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia wykonaniem tego aktu znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Przez sformułowanie "znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków" należy rozumieć taką sytuację, w której szkoda nie będzie mogła być wynagrodzona przez późniejszy zwrot spełnionego świadczenia ani też nie będzie możliwe przywrócenie rzeczy do stanu pierwotnego. W szczególności powstanie "znacznej szkody" będzie miało miejsce w sytuacji, gdy grozi utrata przedmiotu, który ze względu na swoje właściwości nie może być zastąpiony innym. Należy również wskazać, iż inicjatywa w zakresie wykazania przesłanek uzasadniających wstrzymanie wykonania aktu należy do skarżącego, bowiem jego rzeczą, jako strony postępowania sądowoadministracyjnego, jest wykazywanie zasadności złożonego wniosku poprzez wskazanie istnienia materialnoprawnych przesłanek wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji. Innymi słowy, ciężar uprawdopodobnienia, że niewstrzymanie wykonania decyzji spowoduje powstanie niebezpieczeństwa wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków spoczywa na skarżącym. Rozważywszy skutki prawne oraz faktyczne wykonanie zaskarżonej decyzji Sąd uznał, że w sprawie nie zachodzą ustawowe przesłanki dla orzeczenia o wstrzymaniu jej wykonania. Przede wszystkim Sad zauważa, że egzekucja należności pieniężnych z natury rzeczy jest odwracalna, ponieważ podatnik posiada roszczenie o zwrot bezpodstawnie uiszczonych należności wraz z odsetkami. Zważywszy jednak, że wykonanie świadczenia pieniężnego może mieć także, chociaż zależne od okoliczności konkretnej sprawy, następstwa faktyczne Sąd uznał że w rozpoznawanej sprawie wykonanie zaskarżonej decyzji nie stwarza realnego prawdopodobieństwa wystąpienia następstw faktycznych w postaci pogorszenia stabilności finansowej skarżącego o znamionach znacznej szkody lub trudnych do odwrócenia skutków. Powyższe potwierdza analiza akt sprawy w oparciu o którą należy stwierdzić, że organ podatkowy określił skarżącemu zobowiązanie podatkowe w podatku od towarów i usług za 2006 r. w kwocie [...] zł. Jednocześnie we wniosku wskazano, iż do dyspozycji skarżącego pozostaje miesięcznie kwota [...] zł, która przeznaczona zostaje na utrzymanie rodziny podatnika oraz spłatę zobowiązań kredytowych. Zatem mając na uwadze wysokość środków finansowych jakimi skarżący faktycznie dysponuje stwierdzić należało, że nawet przymusowa realizacja należności określonej w spornej decyzji nie stworzy niebezpieczeństwa wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania nieodwracalnych skutków. Obawy skarżącego co do ewentualnego zagrożenia egzystencji jego i pozostającej na jego utrzymaniu rodziny są nieuzasadnione również ze względu na fakt, że obowiązujące prawo przewiduje ochronę dłużnika w szczególności w postaci stosownych zwolnień spod egzekucji zapewniających poszanowanie minimum egzystencji. Z tych względów, na podstawie art. 61 § 3 i 5 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu postanowił jak w sentencji.