I SA/Wr 1639/09

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Marta Semiczek (sprawozdawca), Sędziowie Sędzia WSA Dagmara Dominik, Sędzia WSA Tomasz Świetlikowski, Protokolant Aleksandra Słomian, po rozpoznaniu w Wydziale I na rozprawie w dniu 18 stycznia 2010 r. przy udziale sprawy ze skargi S. N. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w J. z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie stwierdzenia uchybienia terminu do wniesienia odwołania I. oddala skargę, II. przyznaje adwokatowi T. R. z funduszy Skarbu Państwa – Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu kwotę 240 (dwieście czterdzieści) zł powiększoną o podatek od towarów i usług tytułem wynagrodzenia za pomoc prawną udzieloną z urzędu. Zaskarżonym postanowieniem z dnia [...] r. Samorządowe Kolegium Odwoławcze w J.(nr, [...]), działając na podstawie art. 228 § 1 pkt 2 ustawy Ordynacja podatkowa stwierdziło uchybienie terminowi do wniesienia odwołania, jakie skarżący – S. N. wniósł od decyzji Burmistrza S. z dnia [...] r. (nr [...]) odmawiającej mu umorzenia zaległości w podatku od nieruchomości za lata 2005-2006. W uzasadnieniu zaskarżonego postanowienia organ odwoławczy przywołując treść przepisu art. 233 § 2 Ordynacji podatkowej wskazał, że odwołanie od decyzji wnosi się – za pośrednictwem organu wydającego skarżoną decyzję - w terminie czternastu dni od dnia jej doręczenia, o czym - jak podniósł organ - strona została prawidłowa pouczona w decyzji stanowiącej przedmiot odwołania w sprawie. Wniesienie odwołania z naruszeniem tego terminu skutkuje wydaniem w trybie art. 228 § 1 pkt 2 Ordynacji podatkowej postanowienia o uchybieniu terminowi do wniesienia odwołania, co, jak podkreślił organ odwoławczy wspierając się orzecznictwem sądowym, nie leży w granicach uznaniowości, lecz stanowi obowiązek organu wynikający z jednoznacznie brzmiącego przepisu ustawy. Jak wynika z uzasadnienia zaskarżonego postanowienia, stanowiącą przedmiot odwołania w sprawie, decyzję Burmistrza S. z dnia 30 lipca 2008 r. dotyczącą odmowy umorzenia zaległości w podatku od nieruchomości za lata 2005-2006 skarżący odebrał w siedzibie Urzędu Miejskiego S. w dniu 31 lipca 2008 r. Jak konkludował organ, dokonane doręczenie miało ten skutek procesowy, że otwierało stronie czternastodniowy termin do wniesienia odwołania, liczony od dnia następnego po dokonanym doręczeniu. Zgodnie z pouczeniem, tak zakreślony termin na wniesienia odwołania w sprawie upływał w dniu 14 sierpnia 2008 r. Tymczasem, jak wskazywał organ, skarżący wniósł odwołanie (bezpośrednio do Samorządowego Kolegium Odwoławczego) dopiero w dniu 20 sierpnia 2008 r. (data stempla pocztowego), a więc z sześciodniowym opóźnieniem. Wskazując na powyższe organ odwoławczy wskazał ponadto, iż z samej treści odwołania datowanego przez skarżącego na dzień 16 sierpnia 2008 r. wynikało, iż skarżący, pomimo prawidłowego pouczenia, nie dochował ustawowego terminu dla skutecznego zaskarżenia decyzji pierwszoinstancyjnej, co skutkowało stwierdzeniem jak w sentencji zaskarżonego postanowienia. W skardze wywiedzionej na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w J., zatytułowanej przez stronę "zaskarżenie" skarżący nie kwestionował faktu uchybienia terminowi, jak również nie wskazał przepisów prawa, jakie ,w jego ocenie, zostały naruszone przez organ odwoławczy. Uzasadnienie skargi wyczerpywały natomiast okoliczności podawane przez skarżącego, jako przyczyna uchybienia terminowi w sprawie, tj. choroba żony i szczyt sezonu turystycznego w prowadzonym przez podatnika ośrodku wczasowym. Wskazując na powyższe skarżący stwierdził, że czternastodniowy termin na wniesienie odwołania w sprawie "uciekł mu z przyczyn obiektywnych". Na tej podstawie S. N. złożył w skardze wniosek o przywrócenie terminu, uchybionego – jak określił – z ważnych przyczyn społecznych. W odpowiedzi na skargę Samorządowe Kolegium Odwoławcze w J. wniosło o oddalenie skargi w całości podtrzymując dotychczasowe stanowisko w sprawie. W toku postępowania skarżący rozszerzył zarzuty skargi, wywodząc, iż kwestionowane odwołanie zostało nadane z zachowaniem terminu, gdyż ze zwrotnego poświadczenia odbioru nie wynika jednoznacznie data doręczenia decyzji. Jego zdaniem na dokumencie tym figuruje także data 1 sierpnia 2008r, wobec czego odwołanie zostało wniesione z zachowaniem terminu – w pierwszym dniu roboczym po upływie 14 dni. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje: Skarga nie jest zasadna. Na wstępie należy podkreślić, iż zakres kontroli sprawowanej przez wojewódzkie sądy administracyjne określa ustawa z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz.1269), stanowiąc w art. 1 § 1 i § 2, że sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej pod względem jej zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. W ramach tej kontroli sąd stosuje środki przewidziane w art. 145-150 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 153, poz. 1270 ze zm.) – w skrócie upsa. Powyższe oznacza, że zaskarżony akt administracyjny może zostać wzruszony przez sąd tylko wówczas, gdy narusza prawo w sposób określony w powołanej ustawie; w przeciwnym razie skarga podlega oddaleniu. Sąd uchyla zaskarżoną decyzję, jeśli stwierdzi, że wydano ją z naruszeniem prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy lub z naruszeniem prawa procesowego, które mogło mieć istotny wpływ na wynik sprawy – art. 145 § 1 pkt 1 lit. a) i lit. c) upsa. Należy również podkreślić, iż zgodnie z art. 134 § 1 upsa, sąd nie jest związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną. W tak określonym zakresie kognicji Sąd uznał, że decyzja będące przedmiotem skargi postanowienie nie narusza prawa. Przedmiotem badania w sprawie jest postanowienie stwierdzające uchybienie terminu do wniesienia odwołania. Termin do wniesienia odwołania w postępowaniu podatkowym został w art. 223 § 2 Ordynacji podatkowej. Zgodnie z tym przepisem "Odwołanie wnosi się w terminie 14 dni od dnia doręczenia: 1) decyzji stronie; (...) Zgodnie natomiast z art. 228 § 1 pkt 2 Ordynacji podatkowej Organ odwoławczy stwierdza w formie postanowienia: (...) uchybienie terminowi do wniesienia odwołania(...)."Stwierdzenie uchybienia terminu do złożenia odwołania nie zależy od uznania organu odwoławczego, gdyż obowiązek taki wynika wprost z ustawy." (wyrok wsa w Rzeszowie z 29.01.2009 sygn. akt ISA/Rz 621/08 LEX nr 489741) "Każde, nawet nieznaczne, przekroczenie terminu zobowiązuje organ odwoławczy do wydania postanowienia stwierdzającego jego uchybienie.( wyrok wsa w Rzeszowie z 29.01.2009 sygn akt I SA/Rz 612/08 LEX nr 485883) Nie są przy tym istotne powody uchybienia termowi. Te okoliczności podlegają badaniu jedynie w wypadku złożenia wniosku o przywrócenie terminu, czego – co jest w sprawie niespornym- skarżący nie uczynił. W związku z tym bez znaczenia są w niniejszej sprawie okoliczności podniesione przez skarżącego w skardze. Przedmiotem badania jest jedynie okoliczność czy zachowany został termin do wniesienia odwołania. Zgodzić się należy z zarzutem skarżącego, iż organ II instancji błędnie odczytał datę nadania odwołania. Z załączonej do niego koperty wynika, bowiem istotnie, że odwołanie to zostało nadane w dniu 16 sierpnia 2008 ( zapis na stemplu pocztowym 2008-08-16). Jednakże data ta nie przesądza o zachowaniu terminu. Z dołączonego do decyzji poświadczenia odbioru wynika, bowiem, że została ona doręczona Skarżącemu osobiście w dniu 31 lipca 2008- data taka –wraz z czytelnym podpisem Skarżącego figuruje na poświadczeniu. Dodatkowo taką sama datą opatrzony jest podpis doręczającego. Na poświadczeniu figuruje, co prawda także data 31.08.2008 – a nie jak chce skarżący – 1.08.2008- Jednakże data ta została, jako oczywiście błędna przez skarżącego skreślona, a skreślenie przez niego parafowane. Oczywistość pomyłki wynika z niewątpliwego faktu, że decyzja nie mogła zostać doręczona 31.08.2008 r czyli w 14 dniu po wniesieniu odwołania. Wobec tego uznać należy, że Skarżący, w osób prawidłowy potwierdził własnoręcznym podpisem, iż decyzję otrzymał 31.07. 2008 r., co dodatkowo potwierdziła także osoba doręczająca. Wobec tego 14- dniowy termin do wniesienia odwołania upływał w dniu 14 sierpnia 2008 – w czwartek, dzień roboczy. Odwołanie wniesione w dniu 16 sierpnia zostało wniesione dwa dni po tym terminie. Jak wskazano wyżej, stwierdzenie tego faktu było dostateczne i jedyną podstawą do stwierdzenia przez organ odwoławczy uchybienia terminu do wniesienia odwołania. Natomiast wskazane wyżej wadliwe ustalenia co do daty wniesienia odwołania nie mają wpływu na wynik sprawy, nie zaprzeczają bowiem faktycznemu uchybieniu terminu- na co słuszne Samorządowe Kolegium Odwoławcze w uzasadnieniu swojego postanowienia wskazał. Reasumując Wojewódzki Sąd Administracyjny stwierdza, że zarzuty skargi nie są zasadne, gdyż organy w toku postępowania nie naruszyły prawa w zakresie, o jakim mowa na wstępie niniejszych wywodów. Dlatego na podstawie art. 151 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi skarga została oddalona. Koszty zastępstwa procesowego pełnomocnika z urzędu Sąd określił w wysokości wynikającej z § 6 Rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu. (Dz. U. nr 163 poz. 1348.). Z tych przyczyn Wojewódzki Sąd Administracyjny orzekł jak w sentencji wyroku.