I SA/Wr 1641/13

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący Wydziału I - Sędzia NSA Henryka Łysikowska po rozpoznaniu w dniu 6 października 2014 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi A spółka z ograniczoną odpowiedzialnością w upadłości układowej z siedzibą w N. na decyzję Dyrektora Izby Celnej we W. z dnia [...] lipca 2013 r. nr [...] w przedmiocie podatku od gier za czerwiec 2010 r. postanawia: sprostować z urzędu omyłkę pisarską w postanowieniu Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu z dnia 19 maja 2014 r. sygn. akt I SA/Wr 1641/13 w ten sposób, że w komparycji postanowienia w miejsce błędnie wpisanej nazwy strony skarżącej zapisanej jako: "spółka z ograniczoną odpowiedzialnością w upadłości likwidacyjnej z siedzibą w N." wpisać: "spółka z ograniczoną odpowiedzialnością w upadłości układowej z siedzibą w N.". Powołanym postanowieniem z dnia 19 maja 2014 r. sygn. akt I SA/Wr 1641/13 Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu odrzucił skargę A spółka z ograniczoną odpowiedzialnością w upadłości układowej z siedzibą w N. na wskazaną w sentencji decyzję Dyrektora Izby Celnej we W. W sentencji ww. postanowienia doszło do oczywistej omyłki poprzez błędne wskazanie nazwy skarżącej spółki, prawidłową nazwą jest bowiem obecnie: "A spółka z ograniczoną odpowiedzialnością w upadłości układowej z siedzibą w N.", nie zaś: "A spółka z ograniczoną odpowiedzialnością w upadłości likwidacyjnej z siedzibą w N." Zgodnie z art. 156 § ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. w Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm. – dalej w skrócie: p.p.s.a.) Sąd może z urzędu sprostować w wyroku niedokładności, błędy pisarskie albo rachunkowe lub inne oczywiste omyłki. Stosownie do art. 156 § 2 zd. 1 p.p.s.a. sprostowanie sąd może postanowić na posiedzeniu niejawnym. W myśl natomiast art. 166 p.p.s.a. do postanowień stosuje się odpowiednio przepisy o wyrokach, jeżeli ustawa nie stanowi inaczej. Sprostowanie orzeczenia sądowego jest konstrukcją procesową, która ma na celu naprawienie jego wadliwości przez nadanie mu takiego brzmienia, jakie sąd zamierzał. Przedmiotem sprostowania mogą być wyłącznie ujawnione w orzeczeniu niedokładności, błędy pisarskie lub rachunkowe albo inne oczywiste omyłki. Sprostowanie niedokładności (nieścisłości) może obejmować właściwe oznaczenie stron czy też dokładne wymienienie podmiotów postępowania lub pełnej ich nazwy (por. wyrok SN z dnia 18 czerwca 1998 r., II CKN 817/97, OSNC 1999, nr 1, poz. 16). Tak właśnie było w niniejszej sprawie, dostrzeżony błąd wystąpił wbrew zamierzeniu Sądu, zaś jego sprostowanie nie prowadzi do zmiany zapadłego w sprawie rozstrzygnięcia. Wobec powyższego, na podstawie art. 166 w związku z art. 156 § 1 i § 2 zd. 1 p.p.s.a., Sąd orzekł jak w sentencji.