I SA/Wr 1664/06

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Asesor WSA: Katarzyna Borońska Po rozpoznaniu w Wydziale I w dniu 08 października 2007 r. na posiedzeniu niejawnym w sprawie ze skargi D. W. na decyzję Dyrektora Izby Celnej we W. z dnia [...] Nr [...] w przedmiocie odmowy stwierdzenia nadpłaty w podatku akcyzowym, zapłaconym z tytułu wewnątrzwspólnotowego nabycia samochodu osobowego marki O. postanawia sprostować z urzędu w wyroku Sądu z dnia 15 maja 2007 r., sygn. akt I SA/Wr 1664/06, oczywistą omyłkę w określeniu imienia skarżącego – w ten sposób, że zamiast "D." wpisać "D.". Wyrokiem z dnia 15 maja 2007 r., Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu, w wyniku rozpoznania skargi D. W., uchylił decyzję Dyrektora Izby Celnej we W. z dnia [...] Nr [...], w przedmiocie odmowy stwierdzenia nadpłaty w podatku akcyzowym, zapłaconym z tytułu wewnątrzwspólnotowego nabycia samochodu osobowego oraz poprzedzającą ją decyzję organu I instancji. Jednocześnie w sentencji wyroku błędnie określił imię skarżącego jako D., zamiast D.. Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu zważył, co następuje. Stosownie do treści art. 156 § 1 ustawy z dnia 30.08.2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 153, poz. 1269 ze zm.) – dalej: p.s.a., Sąd jest władny z urzędu sprostować w wyroku niedokładności, błędy pisarskie albo rachunkowe lub inne oczywiste pomyłki. Sprostowanie może nastąpić na posiedzeniu niejawnym (§2). W orzecznictwie i doktrynie zgodnie przyjmuje się, że możliwość sprostowania orzeczenia zachodzi wówczas, gdy błąd ma charakter nieistotnej omyłki – a więc, gdy jest to np. prosty błąd rachunkowy, oczywiste przejęzyczenie lub inna oczywista omyłka pisarska. W komentarzu do powołanej ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi wskazuje się, że niedokładność lub oczywista omyłka może dotyczyć m.in. oznaczenia stron lub uczestników postępowania, oznaczenia zaskarżonego aktu, nazwy organu lub też wadliwej nazwy orzeczenia. (T. Woś. H. Knysiak-Molczyk, M. Romańska "Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz", Wydawnictwo prawnicze LexisNexis, Warszawa 2005 r., s.487) W przedmiotowej sprawie opisana nieścisłość w określeniu imienia skarżącego, nosi właśnie cechy oczywistego przejęzyczenia. Wynika z nieprawidłowego zapisu fonetycznego dopuszczalnego brzmienia imienia, ale nie pozostawia wątpliwości co do tożsamości skarżącego. Błąd był wynikiem powtórzenia mylnego zapisu imienia strony na okładce akt sądowych, natomiast treść akt, w tym skargi, odpowiedzi na skargę oraz akta administracyjne potwierdzały, że zaskarżona decyzja została adresowana do D. (a nie D.) W.. Tym samym należy uznać, że wskazany opisany błąd w miał charakter oczywistej omyłki, podlegającej sprostowaniu. Uwzględniając powyższe na podstawie art. 156 p.s.a. orzeczono, jak na wstępie.