I SA/Wr 1669/13

Wrocław, dnia 02 grudnia 2013 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący: sędzia WSA Anetta Chołuj po rozpoznaniu w dniu 02 grudnia 2013 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi "A" spółki z ograniczoną odpowiedzialnością we W. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej we W. z dnia [...] 2013 r., nr [...] w przedmiocie podatku od towarów i usług za miesiące od sierpnia do grudnia 2008 r. postanawia: odrzucić skargę. "A" sp. z o.o. we W. (dalej jako skarżąca) została wezwana zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału I z dnia 09 września 2013 r. do uzupełnienia braków formalnych skargi z dnia 14 sierpnia 2013 r., poprzez: a) jej podpisanie bądź nadesłanie prawidłowo podpisanego odpisu skargi oraz b) złożenie dokumentu wykazującego umocowanie do wniesienia skargi i określającego sposób reprezentacji skarżącej. W tym celu skarżącej został wyznaczony siedmiodniowy termin pod rygorem odrzucenia skargi. Wezwanie doręczono skarżącej w dniu 21 października 2013 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje. Skarga podlega odrzuceniu. Zgodnie z art. 57 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity Dz. U. z 2012 r. poz. 270 ze zm., dalej jako p.p.s.a.) skarga powinna czynić zadość wymaganiom pisma sądowego a ponadto zawierać inne, wskazane w ustawie, elementy. Jest ona zatem kwalifikowanym typem pisma sądowego. Wymagania te zostały określone w art. 46 p.p.s.a., którego § 1 pkt 4 stanowi, że pismo sądowe powinno zawierać podpis strony. Brak podpisu stanowi zatem brak formalny skargi. Należy przy tym podkreślić, że brakiem w tym zakresie będzie również brak odpowiedniego dokumentu wykazującego umocowanie osoby składającej podpis do reprezentowania osoby prawnej, jako członka jej organu lub osobę uprawnioną do działania w jej imieniu, co wynika z art. 29 § 1 w zw. z art. 28 p.p.s.a. Art. 49 § 1 p.p.s.a. stanowi z kolei, że niezachowanie któregokolwiek z wymienionych w art. 46 p.p.s.a. warunków formalnych skargi (pisma) skutkuje brakiem możliwości nadania jej prawidłowego biegu. W takim przypadku przewodniczący wzywa stronę o uzupełnienie skargi bądź jej poprawienie w terminie siedmiu dni, pod rygorem jej odrzucenia, o którym mowa w art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a. Terminy w postępowaniu sądowoadministracyjnym oblicza się, w myśl art. 83 § 1 i § 2 p.p.s.a. według przepisów prawa cywilnego, z tym zastrzeżeniem, że jeżeli ostatni dzień terminu przypada na sobotę lub dzień ustawowo wolny od pracy, za ostatni dzień terminu uważa się następny dzień po dniu lub dniach wolnych od pracy. I tak art. 111 § 1 ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny (Dz. U. Nr 16, poz. 94 ze zm.) stanowi, że termin oznaczony w dniach kończy się z upływem ostatniego dnia. Natomiast, według § 2 powołanego artykułu, jeżeli początkiem terminu jest pewne zdarzenie, nie uwzględnia się przy obliczaniu terminu dnia, w którym zdarzenie to nastąpiło. Mając powyższe na uwadze stwierdzić należy, że wobec doręczenia skarżącej wezwania do usunięcia braków formalnych skargi w dniu 21 października 2013 r., siedmiodniowy termin do uzupełnienia braków skargi upłynął w dniu 28 października 2013 r. (poniedziałek). W tak zakreślonym terminie skarżąca nie uzupełniła braków skargi, wobec czego, w oparciu o art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a., Sąd orzekł jak na wstępie.