I SA/Wr 1685/09

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Katarzyna Radom po rozpoznaniu w dniu 7 grudnia 2009 r. na posiedzeniu niejawnym w Wydziale I wniosku o przywrócenie terminu do złożenia skargi w sprawie ze skargi A w K. na decyzję Dyrektora Izby Celnej we W. z dnia [...] r. Nr [...] w przedmiocie podatku akcyzowego za styczeń 2006 r. postanawia odmówić przywrócenia terminu do złożenia skargi. Pismem z dnia [...] r. A w K. wniósł skargę na oznaczoną w sentencji postanowienia decyzję Dyrektora Izby Celnej we W. z dnia [...] r. w przedmiocie podatku akcyzowego za miesiąc grudzień 2005 r. Jednocześnie wniósł o przywrócenie terminu do jej złożenia. Uzasadniając żądanie wskazał, że nie uchybił terminowi do wniesienia skargi w sposób zawiniony, ponieważ decyzję stanowiącą przedmiot sporu otrzymał dopiero w dniu [...] r. Wyjaśniając zaistniałą okoliczność skarżący podniósł, że w toku postępowania podatkowego jego pełnomocnikiem był radca prawny A. I., który prowadził działalność pod adresem ul. [...] [...] w D.. Według podatnika skarżona decyzja została w dniu [...] r. błędnie doręczona adwokatowi Z. I., do Kancelarii Adwokackiej, która – jak wskazano we wniosku – mieści się w D. przy ul. [...] [...]. Rozstrzygnięcie organu podatkowego zostało odebrane przez pracownika wspomnianej kancelarii i wobec faktu, iż skarżący jest klientem również tej kancelarii, omyłkowo zakwalifikowane do spraw prowadzonych przez adw. Z. I.. Z oświadczenia r. pr. A. I. z dnia [...] r. wynika, że o wydaniu decyzji przez Dyrektora Izby Celnej dowiedział się w dniu [...] r., o czym niezwłocznie poinformował swojego mocodawcę. Ustosunkowując się do wniosku o przywrócenie terminu organ podatkowy podniósł, że adres pod który doręczył decyzję został wskazany przez pełnomocnika podatnika, zaś jego prawidłowość potwierdza fakt, że przesyłanie wcześniejszej korespondencji pod ten adres nie zostało zakwestionowane przez pełnomocnika skarżącego i skutkowało prawidłowym doręczeniem przesyłki. Organ zauważył, że na potwierdzeniu odbioru decyzji, jak i przy doręczaniu pism na wcześniejszych etapach postępowania jako osoba upoważniona do odbioru przesyłki podpisywała się ta sama osoba – R. P.. W celu potwierdzenia posiadania przez nią pełnomocnictwa do odbioru korespondencji pocztowej organ wystąpił ze stosownym zapytaniem do urzędu pocztowego. W piśmie Poczty Polskiej S.A. Oddział Rejonowy w W. z dnia [...] r. wyjaśniono, że R. P. posiada pełnomocnictwo pocztowe do odbioru korespondencji, której adresatem jest Kancelaria Radcy Prawnego A. I.. Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu zważył, co następuje: Zgodnie z regulacją art. 86 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153 poz. 1270 ze zm.) – zwanej dalej p.p.s.a., jeżeli strona nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym bez swojej winy, sąd na jej wniosek postanowi przywrócenie terminu. Przywrócenie terminu uzależnione jest od spełnienia łącznie przesłanek wymienionych w art. 87 p.p.s.a. Stosownie do treści tego przepisu, wniosek o przywrócenie terminu należy wnieść w ciągu siedmiu dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu z jednoczesnym dokonaniem czynności, której strona nie dokonała w terminie. Ponadto we wniosku należy uprawdopodobnić okoliczności wskazujące na brak winy w uchybieniu terminu, które to okoliczności stanowią zasadniczą przesłankę przywrócenia terminu. Z powyższego wynika zatem, że przywrócenie terminu może nastąpić jedynie wówczas, gdy spełnione zostaną łącznie trzy przesłanki: 1) wniosek o przywrócenie terminu był złożony w ciągu 7 dni od dnia ustania przyczyny uchybienia terminowi; 2) zainteresowany uprawdopodobnił, że uchybił terminowi bez swojej winy; 3) dopełniona została czynność, dla której określony był termin. Brak choćby jednej z wymienionych przesłanek uniemożliwia przywrócenie terminu. Brak winy po stronie podmiotu dokonującego lub zamierzającego dokonać określonej czynności procesowej stanowi konieczną, a jednocześnie podstawową przesłankę przywrócenia terminu. O braku winy w uchybieniu terminu można mówić wówczas, gdy strona we wniosku o jego przywrócenie uprawdopodobni, że mimo całej staranności z przyczyn od niej niezależnych nie mogła dokonać czynności w terminie. Przeszkody te muszą więc mieć charakter zewnętrzny i obiektywny. Brak winy w uchybieniu terminu można uznać tylko wtedy, gdy strona nie mogła przeszkody usunąć nawet przy użyciu największego w danych warunkach wysiłku. W uzasadnieniu rozpoznawanego wniosku wskazano, że niezłożenie w terminie skargi spowodowane było brakiem wiedzy zarówno skarżącego, jak i jego pełnomocnika, o wydaniu przez organ podatkowy decyzji administracyjnej, co miało być konsekwencją skierowaniem przesyłki zawierającej powyższą decyzję pod błędnie wskazany adres. Należy jednak zwrócić uwagę, że organ podatkowy – i na decyzji, i na kopercie zawierającej skarżone rozstrzygnięcie – prawidłowo oznaczył adresata przesyłki oraz adres do jej doręczenia. Następnie, na ten adres została doręczona wskazana przesyłka i odebrana przez pracownika posiadającego właściwe pełnomocnictwo pocztowe. Zdaniem Sądu, błędnie przystawiona przez pracownika kancelarii pieczęć identyfikująca tę kancelarię nie ma znaczenia dla prawidłowości doręczenia przez pocztę zaskarżonej decyzji. Z akt administracyjnych sprawy oraz kopii dokumentów załączonych do rozpoznawanego wniosku wynika bowiem, że Kancelaria Adwokacka Z. I. mieści się pod tym samym adresem, co kancelaria pełnomocnika skarżącego, r. pr. A. I., tj. przy ul. [...] [...] w D.. Tym samym brak jest potwierdzenia dla zasadności twierdzenia skarżącego, jakoby kancelaria adw. Z. I. mieściła się pod adresem: ul. [...] [...] w D.. W ocenie Sądu, przyjmując obiektywny miernik staranności, od każdego pełnomocnika należycie dbającego o interesy swojego mocodawcy – w tym od radcy prawnego będącego pełnomocnikiem strony skarżącej – należy wymagać właściwego zorganizowania swojej pracy. W pojęciu tym niewątpliwie mieści się także odpowiednia organizacja odbioru korespondencji. Wiąże się to przecież z odpowiedzialnością zarówno za prowadzenie sprawy strony skarżącej oraz odpowiedzialnością za prawidłowy przebieg całego postępowania przed organami administracji publicznej. Zaistniałe w tym zakresie zaniechanie ze strony profesjonalnego pełnomocnika, nie wskazuje na wystąpienie braku winy z jego strony. Z całą pewnością, nie jest to bowiem przeszkoda, której pełnomocnik nie mógłby usunąć, nawet przy użyciu największego w danych warunkach wysiłku. W sytuacji, gdy decyzja została prawidłowo doręczona osobie upoważnionej do odbioru korespondencji, nie można usprawiedliwiać uchybienia terminowi do wniesienia skargi nieprzekazaniem jej pełnomocnikowi skarżącego przez tę osobę. Nie ma przy tym również znaczenia, że osoba ta jest zatrudniona w innej kancelarii prawniczej, która znajduje się pod tym samym adresem. Ponadto, dla oceny staranności pełnomocnika, istotnym jest upływ czasu jaki nastąpił pomiędzy doręczeniem decyzji, tj. w dniu [...] r. a powzięciem przez pełnomocnika informacji o jej wydaniu, co nastąpiło w dniu [...] r. Brak aktywności profesjonalnego pełnomocnika, trwający przez okres ponad pięciu miesięcy wyklucza, w ocenie Sądu, przychylenie się do stanowiska skarżącego o braku po jego stronie winy w uchybieniu terminowi do wniesienia skargi. Powyższe okoliczności przesądzają zatem o odmowie przywrócenia terminu do wniesienia skargi w niniejsze sprawie. W związku z powyższym, na podstawie art. 86 § 1 p.p.s.a., Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu orzekł jak w sentencji postanowienia.