I SA/Wr 1685/15

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Jadwiga Danuta Mróz po rozpoznaniu w dniu 25 stycznia 2016 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi E. C. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej we W. z dnia [...] nr [...] w przedmiocie odmowy umorzenia zaległości w podatku od spadków i darowizn postanawia: odrzucić skargę. Pismem z 31 sierpnia 2015 r. E. C. (dalej: skarżąca, stroną), reprezentowana przez r.pr. B. K., wniosła skargę na oznaczoną w sentencji postanowienia decyzję. Zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału I z 22 września 2015 r. pełnomocnik skarżącej został wezwany do uzupełnienia, w terminie siedmiu dni od doręczenia pisma, braków formalnych skargi poprzez złożenie pełnomocnictwa procesowego do działania w imieniu strony przed wojewódzkim sądem administracyjnym lub sądami administracyjnymi oraz do uiszczenia wpisu od skargi w terminie 7 dni pod rygorem odrzucenia skargi. Powyższe wezwania zostały doręczone pełnomocnikowi skarżącej w dniu 28 września 2015 r. Z informacji uzyskanej z Oddziału Finansowo - Budżetowego sporządzonej według stanu na dzień 12 listopada 2015 r. wynika, że w dokumentach księgowych dotyczących opłat sądowych nie zidentyfikowano wpłaty wpisu sądowego od skargi do niniejszej sprawy. W związku z nieprzedłożeniem przez radcę prawnego – podpisanego pod skargą – pełnomocnictwa do działania w imieniu strony przed sądem administracyjnym, zarządzeniem z dnia 24 listopada 2015 r. skarżąca została osobiście wezwana do uzupełnienia braków formalnych poprzez podpisanie skargi lub nadesłanie odpisu prawidłowo podpisanej skargi w terminie siedmiu dni pod rygorem odrzucenia skargi. Pismo zostało doręczone skarżącej w dniu 30 listopada 2015 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Skarga podlegała odrzuceniu. Zgodnie z art. 57 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm., dalej: p.p.s.a.) skarga powinna czynić zadość wymaganiom pisma w postępowaniu sądowym, w tym stosownie do art. 46 § 1 pkt 4 p.p.s.a. zawierać podpis strony albo jej przedstawiciela ustawowego lub pełnomocnika. Ponadto w myśl art. 46 § 3 p.p.s.a. do każdego pisma należy dołączyć pełnomocnictwo lub jego wierzytelny odpis, jeżeli pismo wnosi pełnomocnik, który w danej sprawie nie złożył jeszcze tych dokumentów przed sądem. Podobnie stanowi art. 37 § 1 p.p.s.a., zgodnie z którym pełnomocnik obowiązany jest przy pierwszej czynności procesowej dołączyć do akt sprawy pełnomocnictwo z podpisem mocodawcy lub wierzytelny odpis pełnomocnictwa. W przypadku niedopełnienia powyższego obowiązku, pismo, a wypadku niniejszej sprawy skarga, dotknięta jest brakiem formalnym. W myśl art. 49 § 1 p.p.s.a. jeżeli pismo nie może otrzymać prawidłowego biegu wskutek niezachowania warunków formalnych, przewodniczący wzywa stronę o jego uzupełnienie lub poprawienie w terminie siedmiu dni pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania, chyba że ustawa stanowi inaczej. W stosunku do skargi skutkiem nieuzupełnienia w terminie braków formalnych jest jej odrzucenie (art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a.). Jak wynika z akt sprawy, podpisany pod skargą radca prawny w zakreślonym terminie nie uzupełnił braku formalnego skargi, tj. nie przedłożył wymaganego pełnomocnictwa. Termin do wykonania wezwania upłynął zaś bezskutecznie w dniu 5 października 2015 r. (poniedziałek). Pełnomocnik nie opłacił także skargi należnym wpisem. Nieskuteczne okazało się również wezwanie skarżącej do osobistego podpisania skargi bądź przesłania jej podpisanego odpisu. Termin na uzupełnienie braku skargi przez skarżącą upłynął z dniem 7 grudnia 2015 r. (poniedziałek). W wyznaczonych terminach strona, ani radca prawny, nie uzupełnili zauważonych przez Sąd braków formalnych skargi. Podkreślić należy, że zarówno wezwanie skierowane do pełnomocnika jak i skarżącej zawierało stosowne pouczenie o konieczności uzupełnienia braków skargi w terminie siedmiu dni liczonych od dnia doręczenia pisma, pod rygorem jej odrzucenia. W efekcie, Sąd zobligowany był skargę odrzucić – na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a. – o czym orzeczono jak na wstępie.