I SA/Wr 1689/13

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia NSA Lidia Błystak po rozpoznaniu w dniu 7 lipca 2014 r. na posiedzeniu niejawnym w Wydziale I wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji oraz poprzedzającej ją decyzji Dyrektora Urzędu Kontroli Skarbowej we W. z dnia [...] nr [...] w sprawie ze skargi G.Sz. i S.Sz. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej we W. z dnia [...] nr [...] w przedmiocie podatku dochodowego od osób fizycznych za rok 2005 wraz z odsetkami za zwłokę od niezapłaconej w terminie zaliczki na podatek za października 2005 r. postanawia odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji oraz poprzedzającej ją decyzji Dyrektora Urzędu Kontroli Skarbowej we W. z dnia [...] nr [...]. W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu G.Sz. i S.Sz. zawarli wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji Dyrektora Izby Skarbowej we W. oraz poprzedzającej ją decyzji organu podatkowego I instancji. W uzasadnieniu wnioskodawcy wskazali swoją niezwykle trudną sytuację finansową. Podali, że oprócz sprawy zaskarżonej decyzji Dyrektora Izby Skarbowej we W. zostało wydanych siedem innych ostatecznych decyzji podatkowych w przedmiocie kontroli prawidłowości rozliczenia podatku od towarów i usług za lata 2006-2008 oraz prawidłowości rozliczenia podatku dochodowego od osób fizycznych za lata 2005-2008. Łączna wysokość zobowiązań podatkowych wynikających z tych rozstrzygnięć wynosi ponad kilkadziesiąt tysięcy złotych. Tymczasem wnioskodawca nie otrzymuje bieżących wpłat od swoich kontrahentów; przysługujące mu wierzytelności przekraczają [...] zł. W rezultacie wystąpił do Naczelnika Urzędu Skarbowego w L. z wnioskiem o odroczenie terminu płatności zobowiązania podatkowego w podatku od towarów i usług za miesiące od stycznia do maja 2013 r. Dalej podali, że poza wskazaną wierzytelnością wnioskodawca nie posiada żadnego znaczącego majątku a wszczęcie postępowań egzekucyjnych przez organy podatkowe spowoduje pozbawienie go jakichkolwiek środków na dalsze prowadzenie działalności gospodarczej. W konsekwencji wymusi to zwolnienie pracowników i ogłoszenie upadłości, co będzie stanowiło niepowetowaną stratę i trudne do odwrócenia skutki. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje. Zgodnie z art. 61 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity w Dz. U. z 2012 r. poz. 270 ze zm.) wniesienie skargi do sądu administracyjnego nie wstrzymuje wykonania zaskarżonej decyzji. Zgodnie jednak z § 3 tego przepisu, sąd może wstrzymać wykonanie takiej decyzji, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia stronie znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Przez sformułowanie "znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków" należy rozumieć taką sytuację, w której szkoda nie będzie mogła być wynagrodzona przez późniejszy zwrot spełnionego świadczenia ani nie będzie możliwe przywrócenie rzeczy do jej stanu pierwotnego. W szczególności trudnym do odwrócenia skutkiem będzie utrata rzeczy, która ze względu na swoje właściwości nie może być zastąpiona, bądź konieczność ogłoszenia upadłości przedsiębiorstwa połączonej z likwidacją jego majątku. W postępowaniu o wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu administracji, ciężar dowodu spoczywa zawsze na wnioskodawcy. Nie wystarczy zatem ogólny wywód strony. Jej twierdzenia powinny wyjaśniać, na czym polega niebezpieczeństwo powstania kwalifikowanych skutków, o których mowa w art. 61 § 3 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, a także znajdować potwierdzenie w dokumentach źródłowych dotyczących jej sytuacji finansowej i majątkowej. Niezałączenie do wniosku tych dokumentów nie stanowi jednak braków formalnych pisma lecz przesądza o braku podstaw do jego uwzględnienia, wobec jednoznacznej treści art. 61 § 3 w zw. z § 1 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. W niniejszej sprawie wnioskodawcy nie wykazali, aby im lub ich rodzinie, groziło niebezpieczeństwo znacznej szkody lub wystąpienia trudnych do odwrócenia skutków. Nie kwestionując faktu, że wysokość zobowiązania podatkowego wnioskodawcy jest znaczna, koniecznym jest jednak wskazanie, że kwalifikacja ta nie stanowi samodzielnej przesłanki do wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji. Zgodnie bowiem z ugruntowanym w orzecznictwie i doktrynie poglądem, samo wykonanie decyzji, dotyczącej należności pieniężnych, nie jest jednoznaczne z powstaniem znacznej szkody u strony. Zwłaszcza, że w razie korzystnego dla strony rozstrzygnięcia, może ona liczyć na zwrot niezasadnie wyegzekwowanych kwot. W sprawie wnioskodawcy nie przedstawili jakiejkolwiek dokumentacji dotyczącej ich sytuacji majątkowej, która mogłaby sugerować ten stan rzeczy. W szczególności brakuje informacji o kondycji finansowej prowadzonego przez skarżącego przedsiębiorstwa, o liczbie zatrudnianych pracowników czy o wysokości wszystkich zobowiązań podatkowych ciążących na skarżącym, które mogłyby sugerować, że aktualnie zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia stronie znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Powyższe braki uniemożliwiły Sądowi dokonanie oceny zaistnienia w niniejszej sprawie przesłanki określonej w art. 61 § 3 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. W konsekwencji wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji – jako nieuzasadniony – podlegał oddaleniu. Z tych względów, działając na podstawie art. 61 § 3 i 5 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Sąd postanowił jak w sentencji.