I SA/Wr 169/13

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Anetta Chołuj po rozpoznaniu w dniu 11 marca 2013 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku o wstrzymanie wykonania decyzji w sprawie ze skargi M. A. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej we W. z dnia 5 grudnia 2012r. nr [...] w przedmiocie odmowy umorzenia zaległości z tytułu podatku dochodowego od osób fizycznych za 2011r. postanawia odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji. W skardze na oznaczoną w sentencji postanowienia decyzję skarżąca zawarła wniosek o wstrzymanie jej wykonania z uwagi na niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody i ważny interes strony Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Po myśli art. 61 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2012 r. poz. 270 ze zm. - zwanej dalej p.p.s.a.), wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności. Zgodnie natomiast z § 3 powołanego przepisu po przekazaniu sądowi skargi sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub części aktu lub czynności, o których mowa w § 1, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Podkreślić należy, że wskazana w powołanym przepisie instytucja wstrzymania wykonania zaskarżonych decyzji dotyczy tylko takich sytuacji, w których akt organu administracyjnego nakłada na stronę określone obowiązki i kiedy wykonanie rozstrzygnięcia organu może spowodować wystąpienie po stronie skarżącego znacznej szkody lub trudnych do odwrócenia skutków. Innymi słowy, przedmiotem udzielenia ochrony tymczasowej mogą być jedynie te akty lub czynności, które nadają się do wykonania i wymagają wykonania. Przez pojęcie wykonania aktu administracyjnego należy rozumieć spowodowanie w sposób dobrowolny lub doprowadzenie w trybie egzekucji do takiego stanu rzeczy, który jest zgodny z rozstrzygnięciem zawartym w danym akcie. Nie każdy akt administracyjny kwalifikuje się jednak do tak rozumianego wykonania. W piśmiennictwie wskazuje się, że do wykonania nie kwalifikują się art. wszelkie akty administracyjne odmowne. Rozstrzygnięcia odmowne nie posiadają bowiem przedmiotu wykonania (węzła praw i obowiązków), który mógłby podlegać wykonaniu (vide: T. Woś [w:] T. Woś, H. Knysiak-Molczyk, M. Romańska, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarza, Wydawnictwo Prawnicze LexisNexis, Warszawa 2005, s. 295). W przedmiotowej sprawie wniosek i dotyczy właśnie takiej sytuacji, a mianowicie wstrzymania wykonania decyzji w przedmiocie odmowy umorzenia zaległości podatkowej. Zarówno więc zaskarżona decyzja, jak i poprzedzająca ją decyzja, jako rozstrzygnięcie odmowne, nie podlegają wykonaniu, gdyż nie mają one przedmiotu wykonania (tj. nie określają praw i obowiązków), który mógłby podlegać wykonaniu (np. w drodze egzekucji). W tym stanie rzeczy brak jest podstaw do wstrzymania wykonania zaskarżonego aktu, o czym, na podstawie art. 61 § 3 i 5 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzeczono jak w sentencji.