I SA/Wr 1691/13

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Katarzyna Radom po rozpoznaniu w dniu 12 stycznia 2015 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku G. S. o sporządzenie uzasadnienia wyroku w sprawie ze skargi S. S. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej we W. z dnia [...] lipca 2013 r. nr [...] w przedmiocie rozliczeń w podatku od towarów i usług za poszczególne miesiące 2005 r. postanawia: odmówić sporządzenia uzasadnienia wyroku. Wyrokiem z 29 października 2014 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu oddalił w niniejszej sprawie skargę złożoną przez S. S. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej we W. z [...] lipca 2013 r. w przedmiocie rozliczeń w podatku od towarów i usług za poszczególne miesiące 2005 r. Pismem z [...] listopada 2014 r. S. S. wraz z G. S. złożyli wspólnie wniosek o sporządzenie uzasadnienia wyroku wydanego w niniejszej sprawie. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje. W pierwszej kolejności należy zauważyć, że w jednym piśmie zostały zawarte de facto dwa wnioski o sporządzenie uzasadnienia wyroku. Jeden skarżącego - S. S., a drugi - G. S.. W ocenie jednak Sądu, wniosek G. S. nie miał oparcia w przepisach prawa. Zgodnie bowiem z treścią art. 141 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm. - dalej: p.p.s.a.) uzasadnienie wyroku w sprawach, w których skargę oddalono, sporządza się na wniosek strony, zgłoszony w terminie siedmiu dni od ogłoszenia wyroku lub doręczenia odpisu sentencji wyroku. Warunkiem zatem sporządzenia takiego uzasadnienia przez Sąd, jest złożenie przez podmiot uprawniony (tj. stronę postępowania sądowoadministracyjnego) stosownego wniosku w określonym terminie. W literaturze jako jedną z przyczyn odmowy sporządzenia uzasadnienia wyroku wskazuje się natomiast złożenie wniosku przez osobę niebędąca stroną w sprawie (B. Dauter, B. Gruszczyński, A. Kabat, M. Niezgódka-Medek, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, Lex 2013). W myśl zaś art. 32 p.p.s.a. w postępowaniu w sprawie sądowoadministracyjnej stronami są skarżący oraz organ, którego działanie, bezczynność lub przewlekle prowadzenie postępowania jest przedmiotem skargi. Ponadto zgodnie z art. 33 § 1 i § 2 p.p.s.a. uczestnikiem postępowania może być osoba, która brała udział w postępowaniu administracyjnym, a nie wniosła skargi oraz osoba, która nie brała udziału w postępowaniu administracyjnym, jeżeli wynik tego postępowania dotyczy jej interesu prawnego. Z akt sprawy wynika natomiast, że wnioskodawczyni nie była ani stroną skarżącą, ani uczestniczką postępowania sądowoadministracyjnego. Nie była również stroną postępowania podatkowego zakończonego ww. decyzją Dyrektora Izby Skarbowej. Rozpoznawany wniosek nie pochodził więc od osoby uprawnionej. W tym stanie rzeczy, należało uznać, że wniosek G. S. nie spełniał wymogów określonych w art. 141 § 2 p.p.s.a. W konsekwencji, Sąd - na podstawie art. 141 § 3 p.p.s.a. - zobligowany był orzec jak w sentencji.