I SA/Wr 1694/13
PostanowienieWSA we Wrocławiu2014-04-28
Skład orzekający: Barbara Koźlik
Analiza orzeczenia
Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.
Zagadnienie prawne
Jaka jest wysokość wynagrodzenia dla pełnomocnika z urzędu w sprawie dotyczącej odmowy umorzenia zaległości podatkowej, gdy przedmiotem zaskarżenia jest należność pieniężna?Ratio decidendi
Pełnomocnikowi z urzędu w sprawie dotyczącej odmowy umorzenia zaległości podatkowej, gdzie przedmiotem zaskarżenia jest należność pieniężna, należy przyznać wynagrodzenie w wysokości stawki minimalnej określonej w § 18 ust. 1 pkt 1 lit. c) rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. (240 zł), powiększonej o podatek VAT (55,20 zł), zgodnie z art. 250 PPSA i § 2 ust. 3 tego rozporządzenia.Stan faktyczny
Sąd administracyjny rozpatrywał wniosek pełnomocnika o przyznanie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej. Pełnomocnik został ustanowiony z urzędu dla skarżącego, który uzyskał prawo pomocy w zakresie całkowitym. Sprawa dotyczyła decyzji odmawiającej umorzenia zaległości podatkowych w podatku od środków transportowych. Pełnomocnik wniósł o zasądzenie kosztów pomocy prawnej z urzędu.Rozstrzygnięcie
Przyznano pełnomocnikowi wynagrodzenie tytułem kosztów nieopłaconej pomocy prawnej w kwocie 295,20 zł, w tym 23% VAT.Pełny tekst orzeczenia
Referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu – Barbara Koźlik po rozpoznaniu w dniu 28 kwietnia 2014 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku adw. R.S. o przyznanie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej w sprawie ze skargi R. Ł. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego we W. z dnia [...] nr [...] w przedmiocie odmowy umorzenia zaległości w podatku od środków transportowych za okres od II raty za 2007 r. do I raty za 2011 r. postanawia: przyznać pełnomocnikowi, adw. R.S., wynagrodzenie tytułem kosztów nieopłaconej pomocy prawnej, udzielonej na zasadzie prawa pomocy przed sądem pierwszej instancji, w kwocie 295,20 (słownie: dwieście dziewięćdziesiąt pięć 20/100) złotych, w tym 23% VAT.
Postanowieniem z dnia 14 października 2013 r., przyznano skarżącemu prawo pomocy w zakresie całkowitym, obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata. Na tej podstawie, po wystąpieniu do Okręgowej Rady Adwokackiej we W., na pełnomocnika R. Ł. został wyznaczony adw. R. S., który reprezentował skarżącego przed tutejszym Sądem.
Do akt protokołu rozprawy pełnomocnik wniósł o zasądzenie kosztów udzielenia pomocy prawnej z urzędu oświadczając jednocześnie, że koszty te nie zostały opłacone.
Wobec powyższego wskazać należy, że zgodnie z art. 250 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.), wyznaczony profesjonalny pełnomocnik otrzymuje wynagrodzenie odpowiednio według zasad określonych w przepisach o opłatach za czynności adwokatów, radców prawnych, doradców podatkowych albo rzeczników patentowych w zakresie ponoszenia kosztów nieopłaconej pomocy prawnej oraz zwrotu niezbędnych i udokumentowanych wydatków.
Stosownie do treści § 18 ust. 1 pkt 1 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu (Dz. U. Nr 163, poz. 1348 ze zm.), stawki minimalne w postępowaniu przed sądami administracyjnymi w pierwszej instancji wynoszą: w sprawie, w której przedmiotem zaskarżenia jest należność pieniężna – stawka minimalna obliczona na podstawie
§ 6 (lit. a), za sporządzenie skargi i udział w rozprawie w sprawie skargi na decyzję
lub postanowienie Urzędu Patentowego – 600 zł (lit. b), a w innych sprawach – 240 zł (lit. c).
W niniejszej sprawie przedmiotem zaskarżenia była decyzja organu podatkowego w przedmiocie odmowy umorzenia zaległości podatkowej. Wobec tego stawkę minimalną określa w sprawie § 18 ust. 1 pkt 1 lit. c/ rozporządzenia i wynosi ona 240 zł.
Tym samym działającemu w niniejszej sprawie pełnomocnikowi z urzędu przyznać należało wynagrodzenie w powyższej kwocie, która podlega podwyższeniu o kwotę 55,20 zł, stanowiącą wartość podatku od towarów i usług według stawki 23% - na podstawie § 2 ust. 3 rozporządzenia.
Wobec tego postanowiono jak w sentencji, na podstawie powołanych przepisów rozporządzenia oraz art. 250 i art. 258 § 2 pkt 8 ustawy procesowej.
Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 19.07.2026. · Źródło