I SA/Wr 1695/13

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Maria Semiczek po rozpoznaniu w dniu 2 grudnia 2013 r. na posiedzeniu niejawnym w Wydziale I wniosku strony skarżącej o przywrócenie terminu do uiszczenia wpisu sądowego w sprawie ze skargi "A" spółki cywilnej z siedzibą we W. na decyzję Dyrektora Izby Celnej we W. z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie podatku akcyzowego z tytułu wewnątrzwspólnotowego nabycia samochodu osobowego postanawia: I. odmówić przywrócenia terminu do uiszczenia wpisu sądowego; II. zwrócić stronie skarżącej kwotę 271 (słownie: dwieście siedemdziesiąt jeden) złotych tytułem wpisu od skargi. W sprawie, postanowieniem z dnia 21 października 2013 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu odrzucił skargę spółki "A" na decyzję Dyrektora Izby Celnej we W. z dnia [...] r., nr [...], wskazując, że skarżąca spółka - pomimo wezwania, które zostało jej skutecznie doręczone w trybie prawnej fikcji doręczenia - nie uiściła w terminie wpisu sądowego od skargi. Odpis postanowienia odrzucającego skargę doręczono skarżącej w dniu 6 listopada 2013 r. Pismem z dnia 13 listopada 2013 r. pełnomocnik strony wniósł o przywrócenie terminu do uiszczenia wpisu sądowego od skargi argumentując, że nie otrzymał zawiadomień z właściwego Urzędu Pocztowego Wa. [...] o nadejściu przesyłki poleconej zawierającej wezwanie do uiszczenia wpisu, za co winę ponosi poczta. Pełnomocnik podkreślił, że w czasie kiedy pismo to pozostawało na poczcie, kilkakrotnie odbierane były awizowane listy na jego nazwisko i gdyby posiadał informację o przesyłce poleconej w przedmiotowej sprawie, również ona zostałaby odebrana. Ponadto pełnomocnik wskazał, że z dniem 30 września 2013 r. Urząd Pocztowy Wa. [...] zmienił swą siedzibę, stąd też mógł wyniknąć chaos i bałagan na poczcie, czego skutkiem było niedoręczenie awizo. Dalej strona skarżąca wskazała, że dopiero w dniu 6 listopada 2013 r., tj. w dniu w którym doręczono przesyłkę zawierającą postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu z dnia 21 października 2013 r., dowiedziała się o tym, że zostało do niej wysłane wezwanie do uiszczenia wpisu sądowego od skargi. Do pisma strona załączyła kserokopie kopert ze wskazanymi datami odbioru, na dowód odbioru awizowanych listów, kserokopię pisma z Urzędu Pocztowego Wa. [...], dotyczącą zmiany jego siedziby oraz dowód wpłaty na konto Sądu wpisu od skargi w wysokości 271,00 zł. Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu zważył, co następuje: Zgodnie z treścią art. 86 § 1 i 87 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. 2012, poz. 270 - dalej w skrócie: p.p.s.a.), strona może wnosić o przywrócenie uchybionego terminu do dokonania czynności, jeżeli uprawdopodobni, że uchybienie to nie nastąpiło z jej winy. Art. 87 p.p.s.a. wymaga, aby wniosek o przywrócenie terminu został wniesiony za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi, w ciągu siedmiu dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu. We wniosku należy uprawdopodobnić okoliczności wskazujące na brak winy w uchybieniu terminu (§ 2). Równocześnie z wnioskiem strona powinna dokonać czynność, której nie dokonała w terminie (§ 4). Zarówno w nauce prawa jak i w orzecznictwie sądowym utrwalony jest pogląd, że kryterium braku winy, jako przesłanki zasadności wniosku o przywrócenie terminu, wiąże się z obowiązkiem strony do zachowania szczególnej staranności przy dokonaniu czynności procesowej (wyrok NSA z dnia 11 lutego 2003 r., II SA 4162/01, CBOSA - orzeczenia.nsa.gov.pl). O braku winy w uchybieniu terminu można mówić jedynie wtedy, gdy strona nie mogła usunąć przeszkody nawet przy użyciu największego w danych warunkach wysiłku (postanowienie NSA z dnia 2 października 2002 r., V SA 793/02, CBOSA - orzeczenia.nsa.gov.pl). Nieuwagi lub zaniedbania nie można kwalifikować jako braku winy, będącego przesłanką przywrócenia uchybionego terminu (por. postanowienie NSA z dnia 28 maja 2004 r., FZ 93/04, niepubl.). Negatywnie z tego punktu widzenia oceniane jest choćby lekkie niedbalstwo. Akcentuje się również, że przy ocenie winy należy przyjąć obiektywny miernik staranności, jakiej należy wymagać od strony dbającej należycie o swoje interesy, a w szczególności takiej staranności należy oczekiwać od profesjonalnego pełnomocnika. Do okoliczności faktycznych uzasadniających brak winy w uchybieniu terminu przez zainteresowanego zalicza się np. przerwę w komunikacji, nagłą chorobę, która uniemożliwia wyręczenie przez inną osobę, powódź, pożar. Przywrócenie uchybionego terminu ma zatem charakter wyjątkowy i może nastąpić jedynie w przypadku, gdy strona w sposób przekonujący uprawdopodobni brak swojej winy, a przy tym wskaże, że niezależna od niej przyczyna istniała przez cały czas, aż do wniesienia prośby o przywrócenie terminu (B. Dauter, B. Gruszczyński, A. Kabat, M. Niezgódka-Medek "Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - Komentarz", LEX 2013, wyd. V). Oceniając wniosek we wskazanym wyżej zakresie, Sąd stwierdził, że nie zostały spełnione przesłanki wymienione w art. 87 p.p.s.a. Strona nie uprawdopodobniła w sposób wystarczający, że nie ponosi winy w uchybieniu terminu. W szczególności strona nie uprawdopodobniła swoich twierdzeń o braku awizowania przesyłki. Twierdzeń tych nie potwierdzają kserokopie kopert ani pismo z Poczty Polskiej z dnia 13 listopada 2013 r., informujące o zmianie siedziby urzędu. Ponadto strona nie wszczęła na poczcie postepowania reklamacyjnego przesyłki. Ze znajdującej się w aktach sprawy dokumentacji związanej z doręczeniem wezwania do uiszczenia wpisu sądowego (koperta przesyłki nr ([...]- k. 32) wynika, że przesyłka pocztowa zawierająca wezwanie - wobec niezastania adresata - była dwukrotnie awizowana w dniach 23 września 2013 r. i 1 października 2013 r. oraz oczekiwała na odbiór w Urzędzie Pocztowym Wa. [...], jednakże nie została podjęta w terminie. Data stempla pocztowego wskazuje, że przedmiotowa przesyłka została zwrotnie wyekspediowana do nadawcy (Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu) w dniu 9 października 2013 r. Z powyższego wynika zatem, że poczta podjęła wszelkie niezbędne czynności mające na celu skuteczne doręczenie przesyłki, dokonując jednocześnie niezbędnych zapisów na zwrotnym potwierdzeniu odbioru kwestionowanej przesyłki, jednakże do doręczenia przesyłki nie doszło z uwagi na niepodjęcie jej przez adresata z placówki pocztowej. W świetle przedstawionych wyżej okoliczności, za niewiarygodne uznać trzeba twierdzenia skarżącej o braku w jej skrzynce zawiadomień o pozostawieniu w placówce pocztowej przesyłki zawierającej wezwanie do uiszczenia wpisu sądowego. Podobnie, jako niewiarygodne oceniono spekulacje strony, która sugeruje, że takie zawiadomienia mogły zaginąć w trakcie przenosin siedziby Urzędu Pocztowego. Strona bowiem nie wyjaśniła, jaki wpływ na utratę awiza miało przeniesienie siedziby w dniu 30 września 2013 r., podczas gdy przesyłka była awizowana po raz pierwszy już 23 września 2013 r. W ocenie Sądu, bez znaczenia jest również przedstawiona przez skarżącą okoliczność, że odbierała ona w Urzędzie Pocztowym Wa. [...] - w tym samym czasie, w którym kwestionowana przesyłka zalegała w placówce - inne kierowane do niej przesyłki polecone, gdyż pracownicy poczty nie mieli - nie pytani - obowiązku informowania skarżącej o wszystkich adresowanych do niej przesyłkach, które w tym okresie oczekiwały na odbiór. Mając na względzie powyższe, Sąd uznał, że w sprawie nie zostały przedstawione okoliczności uzasadniające przywrócenie uchybionego terminu. Wobec tego, na podstawie art. 86 § 1 p.p.s.a., Sąd orzekł jak w punkcie pierwszym postanowienia. Jednocześnie, na podstawie art. 225 p.p.s.a., Sąd orzekł w punkcie drugim o zwrocie stronie uiszczonego wpisu, wobec wcześniejszego odrzucenia skargi.