I SA/Wr 171/16

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Jadwiga Danuta Mróz po rozpoznaniu w dniu 18 kwietnia 2016 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi S. P. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej we W. z dnia [...] nr [...] w przedmiocie określenia zobowiązania podatkowego w podatku od towarów i usług za miesiące od stycznia do października 2008 r. postanawia: odrzucić skargę. Pismem z 18 stycznia 2016 r. S. P., reprezentowany przez pełnomocnika procesowego r. pr. G. K., wniósł skargę na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej we W. z [...] nr [...] w przedmiocie określenia zobowiązania podatkowego w podatku od towarów i usług za miesiące od stycznia do października 2008 r. Zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału I z 16 marca 2016 r. skarżący został wezwany do uiszczenia wpisu sądowego od skargi w kwocie 2.150 zł, w terminie 7 dni od daty doręczenia odpisu zarządzenia. Zarządzenie zawierało pouczenie, że nieuiszczenie wpisu we wskazanym terminie spowoduje odrzucenie skargi. Odpis ww. zarządzenia doręczono pełnomocnikowi skarżącego w dniu 21 marca 2016 r. (dowód: dokument zwrotnego potwierdzenia odbioru przesyłki – k. 21). Pismem nadanym w placówce operatora pocztowego w dniu 31 marca 2016 r. skarżący zwrócił się z wnioskiem o zwolnienie z należnego we sprawie wpisu sądowego od skargi w kwocie 2.150 zł od kosztów sądowych. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje. Skargę należało odrzucić. Zgodnie z art. 220 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r. poz. 270 ze zm.; dalej zwanej: "p.p.s.a."), skarga, od której pomimo wezwania nie został uiszczony należny wpis, podlega odrzuceniu przez sąd. Z akt sprawy wynika, że przesyłka zawierająca odpis zarządzenia wzywającego do uiszczenia wpisu sądowego od skargi, została doręczona pełnomocnikowi skarżącego w dniu 21 marca 2016 r., a zatem uiszczenie kwoty wpisu – mając na uwadze regulację prawną zawartą w art. 83 § 2 p.p.s.a. - winno było nastąpić najpóźniej w dniu 29 marca 2016 r. (wtorek). Tymczasem, co potwierdzają akta sprawy, skarżący nie uiszczając kwoty wpisu, złożył wniosek o zwolnienie z jego ponoszenia. Zauważyć jednak trzeba, że wniosek ten został złożony dopiero 31 marca 2016 r., a więc już po upływie terminu, o jakim mowa wyżej. Złożenie zaś wniosku o przyznanie prawa pomocy po upływie ww. terminu stanowi podstawę do uznania, że skarga nie została opłacona. W zakreślonym w wezwaniu terminie (ustawowym) nie doszło bowiem do zdarzenia, które zwalniałoby stronę od obowiązku dokonania nakazanej w nim czynności. W świetle utrwalonego orzecznictwa, zdarzeniem takim jest złożenie wniosku o zwolnienie od kosztów sądowych (por. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z 28 lipca 2011 r. sygn. akt II FSK 1406/11, Lex nr 1082996). W tym stanie rzeczy, Sąd na podstawie art. 220 § 3 p.p.s.a. postanowił jak w sentencji.