I SA/Wr 1714/07

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Lidia Błystak (sprawozdawca), , , po rozpoznaniu w dniu 17 grudnia 2007 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi A.K. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w L. z dnia 05 września 2007 r. Nr [...] w przedmiocie : podatku od nieruchomości za lata 2000-2003 p o s t a n a w i a Odrzucić skargę W rozpoznawanej sprawie skargę na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w L. z dnia 5 września 2007 r. nr [...] sporządził i listem nadanym w dniu 9 października 2007 r. (data stempla pocztowego) wniósł w imieniu A.K. radca prawny. Zaskarżona decyzja została doręczona pełnomocnikowi strony skarżącej w dniu 24 września 2007 r. Przelewem z dnia 29 listopada 2007r. strona skarżąca wpłaciła na rachunek bankowy Sądu kwotę 200 zł tytułem wpisu sądowego od skargi wszczynającej postępowanie sądowoadministracyjne pod sygn. akt I SA/Wr 1714/07. Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu zważył, co następuje: Na podstawie art. 53 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 153, poz. 1270 ze zm.) skargę wnosi się w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie. Wyżej wskazana ustawa procesowa zawiera również przepisy regulujące tryb, terminy oraz rygory usuwania braków pism sądowych, w tym skarg, w zakresie ich warunków formalnych, oraz uiszczania należnych od tych pism opłat (odpowiednio art. 49 i 220). Od przewidzianego w tych unormowaniach trybu wzywania do uiszczenia należnych opłat sądowych, na które składają się – stosownie do art. 212 ustawy – wpis i opłata kancelaryjna, prawodawca wprowadził w art. 221 wyjątek. Zgodnie z art. 221 ustawy procesowej pisma wnoszone przez adwokata lub radcę prawnego, które nie są należycie opłacone, pozostawia się bez rozpoznania albo odrzuca bez wezwania o uiszczenie opłaty, jeżeli pismo podlega opłacie stałej. Z powołanych przepisów prawa wynika, iż w przypadku pisma wniesionego przez adwokata lub radcę prawnego, w tym skargi, podlegającego opłacie stałej, nie ma zastosowania procedura przewidziana w art. 220 ustawy. Nie mniej jednak dla opłacenia pism wskazanych profesjonalnych pełnomocników stałą kwotą opłaty sądowej, a zatem i skargi wpisem sądowym w stałej wysokości, w uregulowaniu postępowania sądowoadministracyjnego został wyznaczony termin. Termin ten – zdaniem Sądu – wynika z art. 53 § 1 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, dotyczący skutecznego wniesienia skargi. Jeżeli bowiem uiszczenie wpisu stałego jest warunkiem skutecznego wniesienia przez adwokata lub radcę prawnego skargi, a ustawodawca nie przewidział szczególnego terminu na dokonanie tej czynności przez tych pełnomocników, to czynność wniesienia skargi obejmuje również uiszczenie stałej opłaty sądowej. Zatem cezurą czasową dotyczącą uiszczenia wpisu stałego od skargi jest ustawowo określony termin wniesienia skargi, tj. trzydzieści dni od dnia doręczenia stronie zaskarżanego aktu. Nie przypisanie do czynności procesowej, od której dokonania uzależniona jest dopuszczalność merytorycznego załatwienia skargi, terminu i w konsekwencji skutku procesowego uchybienia tego terminu, powodowałoby powstanie po stronie skarżących nieuzasadnionych możliwości przedłużania postępowania przed sądem administracyjnym. W ocenie Sądu taka sytuacja jest nie do zaakceptowania. Dlatego przyjął Sąd, iż wolą ustawodawcy było ograniczenie możliwości opłacenia przez adwokata lub radcę prawnego skargi wpisem sądowym w stałej wysokości terminem określonym w powołanym przepisie art. 53 § 1 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Na podstawie art. 230 ustawy procesowej od pism wszczynających postępowanie przed sądem administracyjnym w danej instancji, w tym od zażalenia, pobiera się wpis stały lub stosunkowy. Wpis stosunkowy pobiera się w sprawach, w których przedmiotem zaskarżenia są należności pieniężne, a w innych sprawach – wpis stały. W rozpoznawanej sprawie przedmiotem zaskarżenia jest decyzja Samorządowego Kolegium Odwoławczego w L. z dnia 5 września 2007 r. nr [...] w przedmiocie odmowy stwierdzenia nieważności decyzji ostatecznej. Zgodnie z § 2 ust. 5 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 221, poz. 2193 ze zm.) wpis stały w sprawach skarg dotyczących postanowienia lub decyzji wydanych w trybie wznowienia postępowania administracyjnego, stwierdzenia nieważności, uchylenia lub zmiany albo wygaśnięcia aktu, bez względu na przedmiot sprawy, pobiera się w wysokości 200 zł. Z akt sprawy wynika, iż stanowiącą przedmiot zaskarżenia decyzję, doręczono pełnomocnikowi strony skarżącej w dniu 24 września 2007 r. Zgodnie z dyspozycją przepisu art. 83 § 1 i 2 tej ustawy procesowej terminy oblicza się według przepisów prawa cywilnego, to jest regulacji zawartej w art. 110 -115 ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r. – Kodeks cywilny (Dz. U. nr 16, poz. 93 ze zm.), przy czym jeżeli ostatni dzień terminu przypada na sobotę lub dzień ustawowo wolny od pracy, za ostatni dzień terminu uważa się następny dzień po dniu lub dniach wolnych od pracy. Po myśli przepisu art. 111 § 1 i 2 Kodeksu cywilnego, termin oznaczony w dniach kończy się z upływem ostatniego dnia, natomiast jeżeli początkiem terminu oznaczonego w dniach jest pewne zdarzenie, nie uwzględnia się przy obliczaniu terminu dnia, w którym to zdarzenie nastąpiło. Zatem termin do wniesienia środka zaskarżenia, a w niniejszej sprawie również dla opłacenia jej wpisem stałym, rozpoczynał bieg w dniu 25 września 2007 r. i kończył się z upływem dnia 24 października 2007 r. Tymczasem kwota 200 zł tytułem wpisu sądowego od skargi nadanej listem w dniu 9 października 2007 r. została uiszczona w dniu 29 listopada 2007 r. W tym stanie sprawy na podstawie przepisu art. 221 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, skarga podlegała odrzuceniu. Z tych względów Sąd orzekł, na podstawie powołanych przepisów prawa, jak w sentencji.