I SA/Wr 1720/04

Dnia 3 sierpnia 2005 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w następującym składzie: Przewodniczący: Sędzia WSA Katarzyna Radom Sędziowie: Sędzia WSA Jadwiga Danuta Mróz Asesor WSA Marta Semiczek ( sprawozdawca ) Protokolant: Katarzyna Gierczak po rozpoznaniu w dniu 3 sierpnia 2005 roku sprawy ze skargi K. Ś. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w J. G. z dnia [...] Nr [...] w przedmiocie łącznego zobowiązania pieniężnego za 2004r oddala skargę. Zaskarżoną decyzją Samorządowe Kolegium Odwoławcze w J. G. utrzymało w mocy decyzję Prezydenta Miasta J. G. z dnia [...] nr [...] wymierzająca łączne zobowiązanie pieniężne za 2004. Przedmiotem opodatkowania jest nieruchomość zabudowana położona w J.G. przy ul. W. [...] oznaczona w ewidencji gruntów jako działka [...] o powierzchni [...] m2, stanowiąca współwłasność K. Ś. i J. P. po 1 /2 części. Prowadząc ponownie postępowanie podatkowe organ pierwszej instancji ustalił przy udziale biegłego powierzchnię przedmiotu opodatkowania oraz wyjaśnił, że, pomimo, iż działka nr [...] sklasyfikowana jest w rejestrze ewidencji gruntów jako "tereny zabudowane" klasa gruntu [...] i nie jest wykorzystywana do produkcji rolnej. Wobec tego organ I instancji określił łączne zobowiązanie pieniężne, traktując przy tym jako odrębny przedmiot opodatkowania grunty i ustalając od nich podatek rolny, odrębnie zaś ustalając podatek od nieruchomości od budynków. W odwołaniu od decyzji organu I instancji podatniczka zarzuciła: - rażące naruszenie prawa wskutek błędnej jego interpretacji i niewłaściwego zastosowania prawa w rozumieniu art. 247 § 1 pkt 3 Ordynacji podatkowej, - nie wyjaśnienie wszystkich istotnych dla sprawy okoliczności i faktów, o które wnosiła w swoim wniosku o wyjaśnienie wątpliwości w rozumieniu art.180 Ordynacji podatkowej, - inne uchybienia mające wpływ na zapadłe w sprawie rozstrzygniecie a w związku z powyższym wniosła o uchylenie decyzji i umorzenie postępowania. Uzasadniając zarzuty strona podkreśliła, że postępowanie w rozpatrywanej sprawie toczy się już od kilku lat, przy czym organ decyzyjny celowo i świadomie narusza zasady postępowania podatkowego określone w Ordynacji podatkowej. Podniosła, że cytowane w preambule decyzji przepisy nie precyzują podstawy naliczenia należności podatkowej, ponieważ powołana grupa przepisów bądź nie dotyczą stanu faktycznego względnie dotyczą go tylko częściowo. Podkreśliła, że w granicach spornej działki wszystkie zabudowania wchodzą w skład gospodarstwa rolnego i służą do składowania plonów, dlatego też winny być opodatkowane podatkiem rolnym. W piśmie z dnia [..] uzupełniającym odwołanie strona odniosła się do sporządzonego przez rzeczoznawcę budowlanego operatu. W szczególności opisała sposób użytkowania tych budynków przez współwłaściciela J. P. wskazując, że część pomieszczeń mieszkalnych jest wynajmowana bez stosownej umowy osobom fizycznym, natomiast pomieszczenia gospodarcze wykorzystywane są jako garaże. Oświadczyła, że nie prowadzi żadnej działalności gospodarczej ani też nie prowadzi intensywnej produkcji zwierzęcej ze względu na stan zdrowia. Jednak uważa, iż obiekty inwentarskie i pomieszczenia gospodarcze nie zmieniły przez to swojego przeznaczenia, a to w jej opinii wyklucza możliwość obciążenia jej podatkiem od nieruchomości. Rozpatrując sprawę w postępowaniu odwoławczym Samorządowe Kolegium Odwoławcze wywodziło, że zgodnie z art. 1 ustaw z dnia 15 listopada 1984 r. o podatku rolnym ( t.j. Dz.U.z 1993 r. Nr 94, poz.431 ze zm.) opodatkowaniu podatkiem rolnym podlegają grunty sklasyfikowane w ewidencji gruntów i budynków jako użytki rolne lub jako grunty zadrzewione i zakrzewione na użytkach rolnych, z wyjątkiem gruntów zajętych na prowadzenie działalności gospodarczej innej niż działalność rolnicza. Stosownie zaś do art.6 c tej ustawy osobom fizycznym, na których ciąży obowiązek podatkowy w zakresie podatku rolnego oraz jednocześnie w zakresie podatku od nieruchomości dotyczący przedmiotów opodatkowania położonych na terenie tej samej gminy wysokość należnego zobowiązania podatkowego pobieranego w formie łącznego zobowiązania pieniężnego ustala organ podatkowy w jednej decyzji. Zgodnie z redakcją powyższych przepisów zasadne jest- zdaniem Kolegium- opodatkowanie, gruntu pod zabudowaniami o powierzchni [...] ha stanowiący użytek rolny podatkiem rolnym. Odnośnie natomiast budynków gospodarczych Samorządowe Kolegium Odwoławcze uznało, że podlegają one opodatkowaniu podatkiem od nieruchomości, ponieważ zgodnie art.7 ust.l pkt 4 lit. "b" ustawy z dnia 12 stycznia 1991 roku podatkach i opłatach lokalnych - zwolnieniem od podatku od nieruchomości objęte są budynki gospodarcze lub ich części położone na gruntach gospodarstw rolnych służące wyłącznie działalności rolniczej. Według art. 2 ust.2 ustawy o podatku rolnym za działalność rolniczą uważa się produkcję roślinną i zwierzęcą, w tym również produkcję materiału siewnego, szkółkarskiego, hodowlanego oraz reprodukcyjnego, produkcję warzywniczą, roślin ozdobnych, grzybów uprawnych, sadownictwa, hodowlę i produkcje materiału zarodowego zwierząt, ptactwa i owadów użytkowych, produkcję zwierzęcą typu przemysłowego fermowego oraz chów i hodowlę ryb. Organ II instancji uznał, że zabudowania na nieruchomości nie są związane z prowadzeniem gospodarstwa rolnego. Wskazał, że w wyniku przeprowadzonych czynności kontrolnych w dniu [...] roku oraz w dniu [...] roku stwierdzono, że w budynkach gospodarczych brak jest inwentarza, brak narzędzi i maszyn rolniczych, nie są składowane płody rolne. Stan ten potwierdza sama strona w kierowanych do organu pierwszej instancji pismach z dnia [...] roku i dnia [...] roku, w których oświadcza, że dopiero zamierza w przyszłości wykorzystywać te budynki do celów produkcji rolnej. Natomiast J. P. nie prowadzi działalności rolniczej. Wobec tego Samorządowe Kolegium Odwoławcze uznało, że nieruchomości nie podlega opodatkowaniu podatkiem rolnym, lecz podatkiem od nieruchomości. Ustosunkowując się do zarzutów strony dotyczących braku wskazania w zaskarżonej decyzji przepisów w oparciu, o które określone zostało zobowiązanie podatkowe Kolegium wskazało, że przepisy te, wraz ze wskazaniem miejsca publikacji wymienione zostały w decyzji. W skardze wniesionej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego skarżąca powtórzyła zarzuty zawarte w odwołaniu. Wywodziła, że będące przedmiotem sprawy grunty w granicach, których znajduje się szereg budynków takich jak chlewnia, obora, stajnia przystosowane są do działalności rolniczej i ewidentnie wchodzą w skład gospodarstwa rolnego. Brak inwentarza i maszyn rolniczych według skarżącej jest pretekstem do obciążenia jej podatkiem od nieruchomości. Wskazała, że jest właścicielką gruntów rolnych o powierzchni [...] ha, a w związku z tym zaliczenie udziału w nieruchomości, której jest współwłaścicielką jako należącego do gospodarstwa rolnego jest zasadne. Uzupełniająco poinformowała, że wystąpiła do sądu powszechnego o zniesienie współwłasności przedmiotowej działki, co w jej uzasadnia żądanie o ile nie umorzenia postępowania to jego zawieszenie do rozstrzygnięcia tej sprawy. W odpowiedzi na skargę Organ II instancji wniósł o jej oddalenie, podtrzymując dotychczasową argumentacje. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Skarga nie jest zasadna. Wbrew twierdzeniom skarżącego nie można przyjąć, że wydając zaskarżoną decyzję organy naruszyły prawo w zakresie, o jakim mowa w art. 145 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 –Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi ( Dz. U. 153 poz. 1270 ) Dlatego też nie zaistniały przesłanki do uchylenia zaskarżonej decyzji. Samorządowe Kolegium Odwoławcze prawidłowo wskazało jako podstawę wydania decyzji przepisy ordynacji podatkowej, regulujące sposób powstawania zobowiązań podatkowych oraz zakres orzekania organu II instancji oraz przepisy ustawy o podatkach i opłatach lokalnych i podatku rolnym będące materialno prawną podstawą rozstrzygnięcia, w tym dotyczące przedmiotu opodatkowania, podstawy opodatkowania oraz stawek podatkowych. W stanie prawnym obowiązującym w 2004 ustawa z dnia 15 listopada 1984 r. o podatku rolnym. ( t.j. Dz. U. z 1993r nr 94 poz.431 z późn. zm.) określała w art. 1 ust 1 przedmiot opodatkowania jako grunty sklasyfikowane w ewidencji gruntów i budynków jako użytki rolne lub jako grunty zadrzewione i zakrzewione na użytkach rolnych, z wyjątkiem gruntów zajętych na prowadzenie działalności gospodarczej innej niż działalność rolnicza. Ponieważ w sprawie niespornym było, że działka sklasyfikowana jest jako użytek rolny, organy podatkowe prawidłowo opodatkowały grunty podatkiem rolnym. Opodatkowanie gruntów podatkiem rolnym nie zwalnia jednak automatycznie pozostałej części nieruchomości – to jest budynków – z opodatkowania podatkiem od nieruchomości Z przepisu tego wynika, że grunt pod zabudowaniami podlega opodatkowaniu podatkiem rolnym, jeżeli spełnione są dwie przesłanki. Mianowicie, sklasyfikowanie gruntu w operatach ewidencyjnych jako użytki rolne. Ta przesłanka w niniejszej sprawie - jak potwierdzają to jej materiały - nie budzi wątpliwości. Druga przesłanka to okoliczność, iż zabudowania na tym gruncie muszą być związane z prowadzeniem gospodarstwa rolnego. Zgodnie z art. 2 ust 1 ustawy z dnia 12 stycznia 1991 r. o podatkach i opłatach lokalnych ( t.j. Dz.U. z 2002 nr 9 poz. 84) Opodatkowaniu podatkiem od nieruchomości podlegają 1) grunty, 2) budynki lub ich części. Zgodnie zaś z art. 2 ust 2 opodatkowaniu tym podatkiem nie podlegają grunty sklasyfikowane w ewidencji gruntów i budynków jako użytki rolne, grunty zadrzewione i zakrzewione na użytkach rolnych lub lasy, z wyjątkiem zajętych na prowadzenie działalności gospodarczej. Ponieważ wyłączenie to odnosi się tylko do gruntów, nie zaś do budynków będących odrębnym przedmiotem opodatkowania uznać należy objęte podatkiem od nieruchomości są, co do zasady wszystkie budynki, niezależnie od sklasyfikowania gruntu, na jakim są posadowione. Wprawdzie zgodnie z art. 7 ust 1 pkt.4 ustawy o podatkach i opłatach lokalnych zwalnia się od opodatkowania budynki gospodarcze lub ich części położone na gruntach gospodarstw rolnych, jednakże zwolnienie dotyczy wyłącznie budynków służących działalności rolniczej. Zwolnienie nie dotyczy budynków mieszkalnych. Aby wyłączyć część budynków z opodatkowania podatkiem od nieruchomości konieczne było by wykazanie, że nie są one użytkowane na inne cele niż tylko prowadzenie działalności rolniczej. Zaistnienie tej właśnie przesłanki stanowi przedmiot sporu w sprawie. Organy skarbowe na podstawie materiałów zebranych w sprawie- w tym również oświadczeń składanych przez podatniczkę, oraz współwłaściciela nieruchomości ustaliły, że sporne budynki w 2002 i w chwili wydawania decyzji nie były wykorzystywane w związku z prowadzeniem gospodarstwa rolnego. Ustalono, bowiem, że częściowo były zajmowane na cele mieszkalne przez osoby trzecie, a częściowo jako garaże. Przepis art. 191 ordynacji podatkowej określa zasadę swobodnej oceny dowodów, z której wynika, że organ podatkowy - przy ocenie stanu faktycznego - nie jest skrępowany żadnymi regułami ustalającymi wartości poszczególnych dowodów. Organ ten, według swej wiedzy, doświadczenia oraz wewnętrznego przekonania, ocenia wartość dowodową poszczególnych środków dowodowych i wpływ udowodnienia jednej okoliczności na inne. (wyrok NSA w Warszawie z 20.12.2000 sygn. akt III SA 2547/99 Prz. Podat. 2001/5/61). W niniejszej sprawie nie można twierdzić, że organy skarbowe przekroczyły granice swobodnej oceny dowodów, bowiem w sposób spójny i logiczny wskazały, na jakich dowodach oparły swoje ustalenia, zaś twierdzenia skarżącej o zamiarze wykorzystania budynków na cele rolnicze nie są poparte żadnymi dowodami i nie mogły być brane pod uwagę skoro dotyczyły stanu przyszłego i niepewnego, a nie rzeczywistego stanu faktycznego, będącego podstawą orzekania. Skoro zaś Organy skarbowe w sposób zgodny z przepisami proceduralnymi ustaliły, że budynki na spornej nieruchomości nie służą prowadzeniu gospodarstwa rolnego, prawidłowo uznały, że – zgodnie wyżej powołanymi przepisami -nie są zwolnione z podatku od nieruchomości. Wobec ustalenia, że skarżąca jest podatnikiem zarówno podatku rolnego jak i podatku od nieruchomości, zgodnie z art. 6c ust 1 ustawy o podatku rolnym organy skarbowe zobowiązane były wymierzyć łączne zobowiązanie pieniężne, obejmujące oba te podatki. Reasumując Wojewódzki Sąd Administracyjny stwierdza, że zarzuty skargi nie są zasadne, gdyż organy w toku postępowania nie naruszyły prawa w zakresie, o jakim mowa na wstępie niniejszych wywodów. Dlatego na podstawie art. 151 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi skarga została oddalona. Z tych przyczyn Wojewódzki Sąd Administracyjny orzekł jak w sentencji wyroku.