I SA/Wr 1722/11

PostanowienieWSA we Wrocławiu2012-08-20

Skład orzekający: Zbigniew Łoboda

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia skargi kasacyjnej jest dopuszczalny, gdy strona jednocześnie złożyła zażalenie na postanowienie o odrzuceniu skargi kasacyjnej z powodu uchybienia terminu?
Ratio decidendi
Wniosek o przywrócenie terminu do dokonania czynności procesowej oraz środek zaskarżenia od orzeczenia odrzucającego pismo z powodu uchybienia terminu wykluczają się wzajemnie. Wniosek o przywrócenie terminu jest dopuszczalny tylko wtedy, gdy strona uznaje, że uchybiła terminowi, ale czyni to bez swojej winy. Natomiast środek zaskarżenia jest właściwy, gdy strona kwestionuje samo ustalenie uchybienia terminu. Złożenie wniosku o przywrócenie terminu przed prawomocnym rozstrzygnięciem kwestii uchybienia terminu czyni wniosek przedwczesnym i niedopuszczalnym.
Stan faktyczny
Strona skarżąca wniosła skargę kasacyjną od wyroku WSA we Wrocławiu. Sąd odrzucił skargę kasacyjną z powodu uchybienia terminu. Następnie strona wniosła o przywrócenie terminu do wniesienia skargi kasacyjnej, jednocześnie kwestionując ustalenie uchybienia terminu i podnosząc brak winy. Sąd uznał, że wniosek o przywrócenie terminu został złożony przedwcześnie, ponieważ strona jednocześnie złożyła zażalenie na postanowienie o odrzuceniu skargi kasacyjnej.
Rozstrzygnięcie
Odrzucono wniosek skarżącej o przywrócenie terminu do wniesienia skargi kasacyjnej.

Pełny tekst orzeczenia

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Zbigniew Łoboda po rozpoznaniu w dniu 20 sierpnia 2012r. na posiedzeniu niejawnym wniosku strony skarżącej o przywrócenie terminu do wniesienia skargi kasacyjnej w sprawie ze skargi A w L. na interpretację indywidualną Dyrektora Izby Skarbowej w P. działającego w imieniu ministra Finansów z dnia [...] lipca 2011r. Nr [...] w przedmiocie podatku od towarów i usług postanawia: odrzucić wniosek skarżącej. W dniu 27 kwietnia 2012r. skarżącej A w L. doręczono wraz z uzasadnieniem odpis zapadłego w sprawie wyroku. Pismem nadanym w urzędzie pocztowym w dniu 29 maja 2012 r. strona od wskazanego wyżej wyroku wniosła skargę kasacyjną. Postanowieniem z dnia 18 czerwca 2012r. Sąd odrzucił skargę kasacyjną z powodu uchybienia terminowi do jej wniesienia. Postanowienie doręczono stronie w dniu 17 lipca 2012r. Pismem z dnia 23 lipca 2012r., nadanym w urzędzie pocztowym w dniu 24 lipca 2012r., strona wniosła o przywrócenie terminu do wniesienia skargi kasacyjnej. W uzasadnieniu wskazała, że zasadniczo stoi na stanowisku, iż skargę kasacyjną w sprawie I SA/Wr 1722/11 nadała w urzędzie pocztowym w dniu 28 maja 2012r., a nie, jak przyjął Sąd, w dniu 29 maja 2012r., a więc skarga została wniesiona w terminie. Jednak z uwagi na fakt, że nie jest całkowicie wykluczone nadanie przez pracownicę pełnomocnika skarżącej w sprawie I SA/Wr 1722/11 skargi kasacyjnej w dniu 29 maja 2012r., a więc z uchybieniem terminu, strona równolegle z zażaleniem na postanowienie o odrzuceniu skargi kasacyjnej, z ostrożności procesowej, uznaje za celowe złożenie wniosku o przywrócenie terminu do wniesienia skargi kasacyjnej, ze względu na brak winy strony w ewentualnym uchybieniu terminowi. Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu zważył, co następuje: Zgodnie z ukształtowanym orzecznictwem, dotyczącym kwestii jednoczesnego wniesienia środka odwoławczego od rozstrzygnięcia odrzucającego pismo z powodu uchybienia terminu do dokonania czynności oraz wniosku o przywrócenie terminu do dokonania tej czynności procesowej, stwierdzić należy, że omawiane instytucje procesowe wykluczają się wzajemnie. Należy mieć bowiem na uwadze, że w przypadku gdy strona kwestionuje ocenę Sądu, że do uchybienia terminu doszło, tzn. gdy twierdzi, że czynności dokonała w terminie, a Sąd błędnie uznał, iż terminowi uchybiła, winna wnieść środek odwoławczy. Natomiast wniosek o przywrócenie terminu do dokonania czynności wnosi się w sytuacji, gdy strona nie kwestionuje faktu, że uchybiła terminowi, jednakże w jej ocenie to uchybienie nie było zawinione i wskazuje przyczyny usprawiedliwiające niedokonanie czynności w terminie (por. postanowienia Sądu Najwyższego z dnia: 15 listopada 1999 r., sygn. akt II CZ 129/99, Lex nr 110599; 4 października 2001 r., sygn. akt I CZ 116/01, Lex nr 52578; 10 stycznia 2002 r., sygn. akt I CZ 198/01, Lex nr 53302; 3 października 2002 r., sygn. akt I CZ 120/02, Lex nr 74409; postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 25 maja 2004 r., sygn. akt FZ 61/04, niepubl.). Omawiane instytucje procesowe oparte są zatem na przeciwstawnych przesłankach: podstawą skorzystania ze środka zaskarżenia jest przekonanie, że do uchybienia terminu nie doszło, natomiast wniosek o przywrócenie terminu opiera się na twierdzeniu, że do tego uchybienie doszło, lecz jest ono niezawinione. Złożenie wniosku o przywrócenie terminu uwarunkowane jest przede wszystkim tym, by termin do podjęcia czynności procesowej upłynął. Stosownie bowiem do treści art. 85 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. w Dz. U. z 2012 r. poz. 270. - zwanej dalej p.p.s.a.), dopiero wówczas czynność taka staje się bezskuteczna. Przywrócenie terminu nie jest dopuszczalne, jeżeli uchybienie terminu nie powoduje dla strony ujemnych skutków w zakresie postępowania sądowego (art. 86 § 2 p.p.s.a.). Pismo z wnioskiem o przywrócenie terminu wnosi się do sądu w ciągu siedmiu dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu (art. 87 § 1 p.p.s.a.). W sytuacji, gdy strona złożyła środek zaskarżenia od orzeczenia wydanego na skutek uchybienia terminowi do dokonania czynności procesowej, początek biegu terminu do złożenia wniosku o przywrócenie terminu do dokonania tej czynności wyznaczać będzie data doręczenia orzeczenia rozstrzygającego w przedmiocie złożenia środka zaskarżenia. Pogląd ten, ukształtowany w orzecznictwie Sądu Najwyższego i zaakceptowany w doktrynie (por. post. Sądu Najwyższego z dnia 15 czerwca 1957 r., sygn. akt II CZ 123/57, NP 1958 nr 3; z dnia 2 września 1993 r., sygn. akt II CRN 83/93, Lex nr 293287; post. SN z dnia 10 stycznia 2002 r., sygn. akt I CZ 198/01, Lex nr 53302; literatura powołana w "Kodeksie postępowania cywilnego z komentarzem" pod red. prof. dr. J. Jodłowskiego i SN dr hab. K. Piaseckiego, Wyd. Prawnicze, Warszawa 1989 r., t. I, s. 277), jest także w pełni aktualny na gruncie regulacji przyjętych w ustawie – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Zgodzić się zatem należy, że wniosek o przywrócenie terminu, o którym stanowi art. 87 § 1 p.p.s.a., może być aktualny dopiero wówczas, gdy prawomocnie zostanie rozstrzygnięta kwestia, czy termin do dokonania czynności procesowej upłynął - czy też nie - przed jej dopełnieniem (por. też post. Sądu Najwyższego z dnia 14 kwietnia 1997 r., sygn. akt II CZ 43/97 oraz z dnia 15 kwietnia 1997 r., sygn. akt II CZ 40/97, niepubl.). Natomiast przedwczesny wniosek o przywrócenie terminu do dokonania czynności procesowej należy uznać za niedopuszczalny z mocy ustawy (art. 88 p.p.s.a.), co w konsekwencji skutkuje jego odrzuceniem (por. post. Sądu Najwyższego z dnia 7 lutego 2000 r., sygn. akt CKN 1261/99, Prok. i Pr. 2001/4/30). W rozpoznawanej sprawie niewątpliwe jest, że w dniu 24 lipca 2012 r. reprezentujący skarżącą spółkę doradca podatkowy, odrębnymi pismami, wniósł zażalenie na postanowienie z dnia 18 czerwca 2012 r. odrzucające skargę kasacyjną spółki, z powodu przekroczenia ustawowego terminu oraz złożył wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia skargi kasacyjnej. W związku z tym, że wniesienia zażalenia i wniosku o przywrócenie terminu do wniesienia skargi kasacyjnej nastąpiło w tym samym dniu, uznać należy, że wniosek o przywrócenie terminu został złożony przedwcześnie, a zatem podlega odrzuceniu jako niedopuszczalny. W tym stanie sprawy, na podstawie art. 88 p.p.s.a., orzeczono jak na wstępie.

Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 25.07.2026. · Źródło