I SA/Wr 173/12

Referendarz sądowy w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym we Wrocławiu Michał Kazek po rozpoznaniu w dniu 13 sierpnia 2013 r. na posiedzeniu niejawnym w Wydziale I wniosku strony skarżącej o przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych w sprawie ze skargi A spółka z ograniczoną odpowiedzialnością z siedzibą w W. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej we W. z dnia [...] listopada 2011 r. nr [...] w przedmiocie podatku od towarów i usług za styczeń, luty, marzec, kwiecień, maj, czerwiec, lipiec, sierpień, wrzesień, październik i grudzień 2006 r. postanawia umorzyć postępowanie z wniosku o przyznanie prawa pomocy. W sprawie prawomocnym postanowieniem z dnia 17 grudnia 2012 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu odrzucił skargę A spółka z ograniczoną odpowiedzialnością z siedzibą w W. na oznaczoną wyżej decyzję. Akta administracyjne sprawy zostały w dniu 28 maja 2013 r. zwrócone organowi administracji. W dniu 20 lutego 2013 r. strona skarżąca wniosła o przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym, obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych. W dniu 31 lipca 2013 r. strona skarżąca uzupełniła brak formalny tego wniosku poprzez jego podpisanie. W sprawie zważono, co następuje. Stosownie do brzmienia art. 245 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity w Dz. U. z 2012r. poz. 270 ze zm.), prawo pomocy może być przyznane w zakresie całkowitym lub częściowym. Prawo pomocy w zakresie częściowym obejmuje zwolnienie tylko od opłat sądowych w całości lub w części albo tylko od wydatków albo od opłat sądowych i wy-datków lub obejmuje tylko ustanowienie adwokata, radcy prawnego, doradcy podatko-wego lub rzecznika patentowego (art. 245 § 3 tej samej ustawy). W przypadku osób fizycznych prawo pomocy może być przyznane w zakresie częściowym – gdy osoba ta wykaże, iż nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny (art. 246 § 1 pkt 2) Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi). Wedle art. 211 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi koszty sądowe obejmują opłaty sądowe, na które – na podstawie art. 212 tej samej ustawy – składają się wpis i opłata kancelaryjna. Natomiast do wydatków zalicza się w szczególności należności tłumaczy i kuratorów ustanowionych w danej sprawie oraz koszty ogłoszeń oraz diety i koszty podróży należne sędziom i pracownikom sądowym z powodu wykonania czynności sądowych poza budynkiem sądowym, określone w odrębnych przepisach (art. 213 pkt 1) i 2) Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi) . Analiza akt i stanu sprawy prowadzi do wniosku, iż na obecnym etapie postępowania, tj. po prawomocnym zakończeniu postępowania sądowoadministracyjnego pierwszej instancji i odesłaniu akt administracyjnych sprawy do organu administracji, oraz w związku brakiem nieuregulowanych w toku postępowania opłat sądowych i wydatków na stronie skarżącej nie ciąży obowiązek uiszczenia opłat sądowych oraz poniesienia wydatków, o których mowa w wyżej powołanych przepisach prawa. W konsekwencji wniosek strony skarżącej o przyznanie prawa pomocy w postepowaniu sądowoadministracyjnym, złożony na urzędowym formularzu, uznać należało za bezprzedmiotowy, a postępowanie wywołane jego wniesieniem, na zasadzie art. 161 § 1 pkt 3) w zw. z art. 258 § 1 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – umorzyć, o czym referendarz sądowy postanowił jak w sentencji.