I SA/Wr 1739/15

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Katarzyna Radom po rozpoznaniu w dniu 21 marca 2016 r. na posiedzeniu niejawnym sprzeciwu strony skarżącej na postanowienie referendarza sądowego z dnia 21 stycznia 2016 r., I SA/Wr 1739/15, o odmowie przyznania prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych w sprawie ze skargi L. S. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego we W. z dnia [...] maja 2015 r. nr [...] w przedmiocie podatku od nieruchomości za 2010 r. postanawia zmienić postanowienie referendarza sądowego z dnia 21 stycznia 2016 r., I SA/Wr 1739/15, i przyznać stronie skarżącej prawo pomocy w zakresie częściowym, obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych. Wraz ze skargą L. S. złożył wniosek o przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym, obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych. W uzasadnieniu swojego żądania podał, że nie posiada środków na ponoszenie kosztów, gdyż jest na chorobowym, i prowadzona wobec niego jest egzekucja zaległości w spłacie kredytu. W oświadczeniu o stanie rodzinnym, majątku i dochodach wnioskodawca podał, że wspólne gospodarstwo domowe, prowadzone z małoletnim dzieckiem utrzymuje ze swoich dochodów w kwocie 1.750 zł (brutto) miesięcznie, jego wydatki zamykają się w kwocie ok. 1.555 zł. Na wezwanie referendarza sądowego przedłożono dokumenty, z których wynika, że w 2013 r. skarżący uzyskał dochód w łącznej kwocie 4.433,75 zł. W treści pisma procesowego z dnia [...] stycznia 2016 r. wnioskodawca oświadczył, że nie korzysta z pomocy społecznej lub innych form wsparcia państwowego, w latach 2014 i 2015 nie składał zeznań podatkowych w związku z brakiem dochodu, nie otrzymuje wynagrodzenia za pracę, gdyż nie został do niej dopuszczony przez lekarza medycyny pracy, zajmuje pokój użyczony mu w mieszkaniu darowanym w roku 2011 jego małoletniemu synowi i posiada wymagalne zobowiązanie kredytowe w kwocie 3.141.559,20 zł. Postanowieniem z dnia 21 stycznia 2016 r. referendarz sądowy odmówił przyznania stronie prawa pomocy we wnioskowanym zakresie. Referendarz sądowy zauważył, że według zeznania podatkowego wnioskodawca w całym 2013 r. – na utrzymanie siebie i swojego dziecka – uzyskał kwotę 4.433,75 zł, natomiast obecnie jego wynagrodzenie wynosi 1.750 zł (brutto) miesięcznie. Jednocześnie strona nie korzysta z pomocy społecznej, ani innych form wsparcia państwowego. Oznacza to, że skarżący posiadał i nadal posiada inne zasoby majątkowe lub źródła, z których czerpał i czerpie środki finansowe przeznaczane na ponoszenie kosztów utrzymania siebie i swojego gospodarstwa domowego. Z akt sprawy nie wynika, jakie to były lub są zasoby, ani jaka była lub jest ich aktualna wartość. W konsekwencji referendarz sądowy stwierdził, że strona nie wykazała swojej sytuacji finansowej w sposób spójny i niebudzący wątpliwości. W sprzeciwie od postanowienia referendarza sądowego skarżący podał, że jego aktualna sytuacja zdrowotna nie pozwala na faktyczne wykonywanie przez niego pracy. Wskazał, że nie otrzymuje żadnych świadczeń z ZUS. Dodał, że Naczelnik Urzędu Skarbowego W. złożył wobec niego wniosek o wpis do rejestru dłużników niewypłacalnych KRS. Z urzędu należy wskazać, że w sprawach o sygn. I SA/Wr 1739/15 i 1741/15 oraz I SA/Wr 1777-1778/15 skarżący jest zobowiązany do uiszczenia wpisów sądowych na łączną kwotę 1.228 zł. Z akt administracyjnych przedłożonych przez organ podatkowy do sprawy I SA/Wr 1777/15-1778/15 wynika, że skarżący jest rozwiedziony. Ponadto uległ [...] wypadkom samochodowym i jest w trakcie rehabilitacji, o czym świadczy załączona dokumentacja medyczna. Skarżący nie otrzymuje świadczenia rehabilitacyjnego. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z art. 260 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm., dalej p.p.s.a.) rozpoznając sprzeciw od zarządzenia i postanowień, o których mowa w art. 258 § 2 pkt 6-8, sąd wydaje postanowienie, w którym zaskarżone zarządzenie lub postanowienie referendarza sądowego zmienia albo utrzymuje w mocy. Stosownie zaś do treści art. 260 § 2 p.p.s.a. w sprawach, o których mowa w § 1, wniesienie sprzeciwu od zarządzenia lub postanowienia referendarza sądowego wstrzymuje jego wykonalność. Sąd orzeka jako sąd drugiej instancji, stosując odpowiednio przepisy o zażaleniu. W myśl natomiast art. 245 § 2 i art. 246 § 1 pkt 2 p.p.s.a., prawo pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych, czyli w zakresie częściowym, może być przyznane osobie fizycznej, gdy wykaże ona, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny. Sąd po ponownym, dogłębnym zbadaniu akt sprawy, stwierdził, że wniosek skarżącego o przyznanie prawa pomocy zasługiwał na uwzględnienie. Z przedłożonych w niniejszej sprawie dokumentów wynika niezbicie, że skarżący uzyskuje niewielkie dochody, które przeznacza na zaspokojenie swoich podstawowych potrzeb. Wychowuje małoletniego syna ([...] lat). Okolicznością bezsporną jest także to, że skarżący jest w trakcie leczenia i nie otrzymuje świadczenia rehabilitacyjnego. O trudnej sytuacji finansowej skarżącego świadczy także złożenie przez organy podatkowe wniosku o wpis skarżącego do rejestru dłużników niewypłacalnych. Trudno zatem mówić, że uiszczenie w tej sprawie wpisu sądowego (oraz w innych zawisłych sprawach) nie mogłoby nastąpić bez znacznego uszczerbku dla utrzymania skarżącego oraz jego rodziny. Sąd zauważa także, że skarżący składał także w innych sprawach wnioski o przyznanie prawa pomocy, w których zawsze wskazywał na fakt choroby oraz uzyskiwanie niskich dochodów. Argumentacja strony jest zatem spójna i wiarygodna. Wobec powyższego, Sąd postanowił zmienić postanowienie referendarza sądowego z dnia 21 stycznia 2016 r. i przyznać stronie prawo pomocy w zakresie częściowym, o czym orzeczono na podstawie art. 260 § 1 w zw. z art. 246 § 1 pkt 2 p.p.s.a.