I SA/Wr 1741/11

Referendarz sądowy w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym we Wrocławiu – Barbara Koźlik po rozpoznaniu w dniu 20 lutego 2012 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku o przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowego zwolnienia od kosztów sądowych w sprawie ze skargi A Sp.j. z/s w J.G. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej we W. z dnia [...] nr [...] w przedmiocie rozliczenia w podatku do towarów i usług za poszczególne miesiące od stycznia do grudnia 2008 r. postanawia: odmówić przyznania prawa pomocy we wnioskowanym zakresie. Skarżąca Spółka, prowadząca działalność budowlaną (budowa dróg, roboty ziemne), wskazała na urzędowym formularzu wniosku o przyznanie prawa pomocy, że wnosząc skargę na wskazaną w sentencji decyzję, uiściła 3.418,20 zł tytułem wpisu sądowego. Kwota wpisu została natomiast wyznaczona według wartości przedmiotu zaskarżenia podanej w wysokości 1.055.156 zł przez organ podatkowy. W związku z tym Spółka wniosła o zwolnienie od pozostałej kwoty wpisu 7.133,36 zł. Wniosek uzasadniała trudną sytuacją finansową, problemami z płynnością finansową, spowodowaną blokadą rachunku bankowego i zabezpieczeniem na majątku trwałym zobowiązania podatkowego. Ponadto działalność osłabiła się w okresie zimowym, Spółka otrzymuje znacznie mniejsze zlecenia, a zrealizowane kontrakty długoterminowe zakończone zostały ze stratą wynikającą z przedłużenia prac na skutek niesprzyjającej pogody. W oświadczeniu o majątku i dochodach podano, że kapitał podstawowy Spółki wynosi 610.150,89 zł, wartość środków trwałych według wstępnego bilansu za 2011 r. – 11.7489.754,68 zł, a strata netto według tego bilansu – 948.528,43 zł. Strona posiada sześć rachunków bankowych, których salda na koniec miesiąca poprzedzającego złożenie wniosku wynosiły: 379,78, 18.850,66 (zaznaczono, że jest to rezerwa na wynagrodzenia), 163.066,31, 1.850.242,02, 2.548.756,85, 173.157,12 – nie podano waluty wskazanych kwot. Strona dodała, że majątek trwały i rachunek bankowy są zablokowane przez organ egzekucyjny w związku z zobowiązaniem podatkowym określonym zaskarżoną decyzją. Na wezwanie do przedłożenia dodatkowych oświadczeń i dokumentów na podstawie art. 255 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), w skrócie p.p.s.a., to jest wydruków historii niezajętych egzekucyjnie rachunków bankowych, wydruku z księgi podatkowej z wykazanym przychodem i dochodem/ stratą za miesiące październik, listopad i grudzień 2011 r., dokumentów potwierdzających zajęcia egzekucyjne, nie udzielono odpowiedzi do dnia wydania niniejszego postanowienia. Zgodnie z brzmieniem art. 245 § 3 i art. 246 § 2 pkt 2 p.p.s.a., prawo pomocy w zakresie częściowym w przypadku osób prawnych może być przyznane, gdy wnioskodawca wykaże, że nie ma dostatecznych środków na poniesienie pełnych kosztów postępowania. Skarżąca Spółka powyższego nie wykazała. Zwrócić należy uwagę, iż przytoczona wyżej regulacja nakazuje jedynie ocenę, czy strona będąca osobą prawną dysponuje środkami, które są dostateczne na pokrycie kosztów związanych ze swym udziałem w sprawie. Oczywiście, trzeba też mieć na względzie, czy skutki opłacenia tych kosztów spowodują utratę płynności finansowej wnioskodawcy. W takiej sytuacji jednak wnosząca Spółka się nie znajduje, co już wynika z danych przedstawionych na urzędowym formularzu wniosku. Przede wszystkim dysponuje środkami pieniężnymi w znacznych kwotach, wielokrotnie wyższych od wartości wpisu, na podanych rachunkach bankowych (przy założeniu, że kwoty te są podane w PLN). Spółka podała bowiem, że jeden tylko rachunek został zajęty w postępowaniu egzekucyjnym. Nie można natomiast uznać argumentacji dotyczącej aktualnego osłabienia działalności. Spółka prowadzi działalność w branży budowlanej, w której w sezonie zimowym zwykle obroty są niższe. Wobec tego takie ryzyko jest właściwie wpisane w działalność o tym charakterze. Niemniej, celem umożliwienia wykazania okoliczności, które uzasadniałyby żądanie wniosku, strona została wezwana do przedłożenia dodatkowych dokumentów dotyczących jej stanu finansowego i majątkowego. Skoro nie udzieliła odpowiedzi na to wezwanie, przyjąć należało dane zawarte na urzędowym formularzu, które nie dają podstaw do uwzględnienia żądania wniosku. Mając na uwadze powyższe, na podstawie art. 245 § 3, art. 246 § 2 pkt 2 oraz art. 258 § 1 i 2 pkt 7 p.p.s.a., postanowiono jak w sentencji.