I SA/Wr 1742/06

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Ludmiła Jajkiewicz Sędziowie Sędzia WSA Maria Tkacz-Rutkowska (sprawozdawca) Asesor WSA Ewa Kamieniecka Protokolant Aleksandra Madej po rozpoznaniu w Wydziale I na rozprawie w dniu 16 lutego 2007 r. sprawy ze skargi H. K. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W. z dnia [...] nr [...] w przedmiocie stwierdzenia uchybienia terminu do wniesienia zażalenia na postanowienie o podjęciu zawieszonego postępowania uchyla zaskarżone postanowienie. Przedmiotem skargi H. K. jest postanowienia Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W. z dnia [...] nr [...] stwierdzające uchybienia terminu do wniesienia zażalenia na postanowienia Prezydenta Miasta W. z dnia [...] nr [...]. Prezydent Miasta W. postanowieniem z dnia [...] podjął z urzędu zawieszone postępowanie w sprawie ustalenia H. K. podatku od nieruchomości na 2003 r. W postanowieniu zamieszczono pouczenie o przysługującym stronie prawie do wniesienia zażalenia w terminie 7 dni do Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W., za pośrednictwem Prezydenta Miasta W. Postanowienie doręczono stronie w dniu [...]. Zażalenie na postanowienie, zgodnie z pouczeniem, strona wniosła w dniu [...]. Zaskarżonym postanowieniem Samorządowe Kolegium Odwoławcze w W. stwierdziło, iż zgodnie z art. 236 §2 pkt 1 ustawy z dnia 29 sierpni 1997 r. Ordynacja podatkowa (t.j.: Dz. U. z 2005 r., nr 8 poz. 60 z późn. zm.) – dalej w skrócie: Op, zażalenie wnosi się w terminie 7 dni od daty jego doręczenia stronie. Termin do wniesienia zażalenia upłynął, w rozpoznawanej sprawie, w dniu 4 września 2006 r. Zażalenie wniesione w dniu [...] wpłynęło po upływie ustawowego terminu. W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu H. K. wniosła o uchylenie postanowienia Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W. z dnia [...] twierdząc, iż zostało wniesione w ustawowym terminie. Strona kwestionuje wskazaną przez Samorządowe Kolegium Odwoławcze w W. datę doręczenia postanowienia o podjęciu zawieszonego postępowania i twierdzi, iż postawienie doręczono jej w dniu [...]. Skarżąca wnosi o przeprowadzenie dowodów: z koperty nadawczej doręczyciela Urzędu Miejskiego w W. i zawiadomienia z dnia [...] Urzędu Miejskiego w W. o korespondencji adresowanej do strony skarżącej a złożonej w Urzędzie Miejskim. Ponadto skarżąca wnioskuje o zobowiązanie Gminy W. do przedłożenia informacji, jakiej treści pismo skarżąca odebrała od Gminy W. w dniu [...]. W odpowiedzi na skargę Samorządowe Kolegium Odwoławcze w W. wniosło o oddalenie skargi, podtrzymując argumentacje zawartą w zaskarżonym postanowieniu. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje. Zakres kontroli sprawowanej przez wojewódzkie sądy administracyjne określa ustawa z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz.1269), stanowiąc w art. 1 ust. 2, że sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej pod względem jej zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. Kryterium legalności przewidziane, w art. 1 §2 wymienionej ustawy, umożliwia sądowi administracyjnemu wyeliminowanie z obrotu prawnego postanowienia, jeśli stwierdzi, że wydano ją z naruszeniem prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy lub z naruszeniem prawa procesowego, które mogło mieć istotny wpływ na wynik sprawy, jak również rozstrzygnięcia dotkniętego wadą warunkującą wznowienie postępowania administracyjnego – art. 145 §1 pkt 1 lit. a), lit. c) i lit. b) ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.- dalej w skrócie upsa). Skarga zasługuje na uwzględnienie, choć nie z przyczyn w niej wskazanych. Uprawnienia Sądu do rozstrzygania w granicach danej sprawy, także w zakresie wykraczającym poza zarzuty w skardze sformułowane wynika z art. 134 §1 upsa. Strona twierdzi, iż zażalenie na postanowienie Prezydenta Miasta W. o podjęciu z urzędu zawieszonego postępowania w sprawie ustalenia podatku od nieruchomości na 2003 r. wniosła w terminie i domaga się rozpoznania tego zażalenia. Zgodnie z regulacją zawartą w art. 236 § 1 Op zażalenie na postanowienie wydane w toku postępowania służy, gdy ustawa tak stanowi. Organ podatkowy, zgodnie z art. 205 Op, podejmuje zawieszone postępowania z urzędu lub na wniosek strony, w drodze postanowienia, gdy ustąpiły przyczyny uzasadniające jego zawieszenie. Zażalenia przysługuje jednak wyłącznie na postanowienie o odmowie podjęcia zawieszonego postępowania, co jednoznacznie wynika z art.205 Op. Przytoczone wyżej przepisy wskazują, iż Prezydent Miasta W. zamieścił w postanowieniu z dnia [...] nr [...] o podjęciu zawieszonego postępowania błędne pouczenie. Stronie na to postanowienia zażalenie nie przysługiwało. Zażalenia nie mogło zatem zostać wniesione z uchybieniem terminu, o jakim mowa w art. 236 § 2 pkt 1 Op. Należy wskazać, iż fakt błędnego pouczenia o środków zaskarżenia nie tworzy nowych uprawnień dla strony. W rozpoznawanej sprawie błędne pouczenie nie wywołało negatywnych dla strony skutków, bowiem zgodnie z obowiązującymi przepisami taki środek zaskarżenia stronie nie służył. Samorządowe Kolegium Odwoławcze w W. wydając postanowienie o uchybieniu terminu do wniesienia zażalenia na postanowienie o podjęciu zawieszonego postępowania naruszyło art. 120, art. 205 i art. 228 §1 pkt 2, art. 236 §1 Op. Ponownie rozpoznając sprawę Samorządowe Kolegium Odwoławcze winno rozważyć wydanie postanowienia o niedopuszczalności odwołania w trybie art. 228 § 1 pkt 1 Op. Dodatkowo należy wskazać, iż zgodnie z art. 237 Op postanowienie, na które nie służy zażalenie, strona może zaskarżyć tylko w odwołaniu od decyzji. Oznacza to, iż w rozpoznawanej sprawie zarzuty dotyczące postanowienia o podjęciu zawieszonego postępowania strona może podnieść w odwołaniu od decyzji ustalającej zobowiązanie w podatku od nieruchomości na 2003 r., jeśli wystąpią przesłanki do wniesienia takiego odwołania. Mając powyższe na uwadze Sąd, na podstawie art. 145 §1 pkt 1 lit.c ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, uchylił zaskarżone postanowienie. Orzeczenia o kosztach sadowych uzasadnia art. 200 wymienionej wyżej ustawy.