I SA/Wr 1742/09

Referendarz sądowy w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym we Wrocławiu – Barbara Koźlik po rozpoznaniu w dniu 4 stycznia 2010 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy z wniosku o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych w sprawie ze skargi L. G. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej we W. Ośrodek Zamiejscowy w W. z dnia [...] nr [...] w przedmiocie orzeczenia o odpowiedzialności podatkowej za zaległość podatkową zlikwidowanej spółki cywilnej w podatku od towarów i usług za maj 2007 r. wraz z odsetkami za zwłokę i kosztami egzekucyjnymi postanawia: 1. przyznać prawo pomocy w zakresie częściowym obejmującym zwolnienie od obowiązku uiszczenia połowy wpisu od skargi; 2. odmówić przyznania prawa pomocy w pozostałym zakresie. Skarżący wniósł o zwolnienie od kosztów sądowych wskazując w uzasadnieniu wniosku, że oprócz zaskarżonej decyzji w niniejszej sprawie, wniósł skargi na osiem podobnych decyzji (sygn. akt I SAWr 1735-1743/09). W rezultacie zobligowany jest do uiszczenia wpisów sądowych w łącznej kwocie 4.500 zł. Zaskarżone decyzje są ostateczne i organy podatkowe na ich podstawie prowadzą egzekucję, w związku z czym zajęły wszystkie rachunki bankowe. Z oświadczenia o stanie rodzinnym, majątku i dochodach wynika, że wnioskodawca prowadzi gospodarstwo domowe wraz córką (ur. w [...]), posiada mieszkanie o powierzchni 48,5 m2, poza tym nie dysponuje żadnymi zasobami pieniężnymi ani przedmiotami o wartości powyżej 3.000 euro. Dochody uzyskuje z tytułu renty (760 zł brutto) i z działalności gospodarczej (2.300 zł brutto). Jego córka z na podstawie stosunku pracy otrzymuje wynagrodzenie w kwocie 1.200 brutto i nie posiada żadnego majątku. Na wezwanie do przedłożenia dodatkowych dokumentów i oświadczeń, skarżący nadesłał zaświadczenie o wysokości wynagrodzenia córki, decyzję ZUS z marca 2009r., zeznanie podatkowe za 2008 r. o wysokości przychodu i ryczałtu od przychodów ewidencjonowanych, kopie z ewidencji o wysokości przychodu za miesiące wrzesień, październik i listopad 2009 r. wyciągi z dwóch rachunków bankowych – z jednego za sierpień i listopad 2009 r. i z drugiego – za sierpień, październik i listopad 2009 r. oraz dowody opłat miesięcznych. Powyższe dokumenty potwierdzają niektóre oświadczenia złożone na urzędowym formularzu wniosku, a ponadto wynika z nich, że w 2008 r. wnioskodawca uzyskał z działalności gospodarczej przychód w wysokości 183.946,01 zł, objęty ryczałtem według stawki 5,5%, w miesiącach wrzesień, październik i listopad 2009 r. przychód ten wyniósł łącznie 55.674,38 zł. Na jednym z rachunków bankowych wykazany został dochód netto z renty w wysokości 442,21 zł. Skarżący wskazał, że nadal rozlicza się w formie ryczałtu, a z przychodu uzyskuje średnio 10% zysku. Posiada samochód osobowy marki [...], rocznik [...] o wartości 3.000 zł. Nie korzysta z Pomocy Społecznej. Miesięcznie ponosi wydatki w łącznej wysokości 3.319 zł, w tym na czynsz (492 zł), telefon (118 zł), energia (96 zł), leki (163 zł), żywność (1.800 zł), odzież (250 zł), paliwo (400 zł). Jako źródło finansowania tych wydatków podał, dochody córki – 968 zł netto, rentę (760 zł) i dochód z działalności – 1.855 zł. Łącznie 3.532 zł. Zgodnie z przepisami art. 245 § 3 i art. 246 § 1 pkt 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), w skrócie p.p.s.a., w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych, a więc w zakresie częściowym, prawo pomocy może być przyznane osobie fizycznej, gdy wykaże ona, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny. Skarżący wykazał jedynie, że nie jest w stanie uiścić wpisu sądowego w całości, zważywszy, że zobligowany jest do jego uiszczenia jednocześnie w dziewięciu sprawach, a łączna kwota wpisów wynosi 4.500 zł. Wprawdzie uzyskiwane z działalności gospodarczej przychody są znaczne, niemniej w przypadku opodatkowania w formie ryczałtu od przychodu nie są odliczane koszty uzyskania przychodu, w związku z czym trudno udokumentować faktyczny zysk. Jak oświadczył wnioskodawca, wynosi on 10% całego przychodu, czyli zgodnie z dokonanymi obliczeniami – około 1.855 zł. Dodatkowymi dochodami są renta w kwocie 442 zł netto i niewysoka pensja córki. Stwierdzić jednak należy, że wykazane wydatki na wyżywienie w wysokości 1.800 zł w dwuosobowym gospodarstwie domowym zostały znacznie zawyżone. Przyjmując wysokość takich kosztów ponoszonych w przeciętnej rodzinie, uznać należałoby, że skarżący miał możliwość poczynienia oszczędności w kwocie 800 zł miesięcznie. Natomiast, jako że z ponoszeniem kosztów związanych ze swym udziałem w postępowaniu sądowym należy się liczyć najpóźniej w momencie wniesienia skargi, w przypadku wnioskodawcy takie oszczędności powinny być czynione od października 2009 r. (skarga jest datowana na dzień 1 października 2009 r.). Tym samym skarżący miał możliwość zgromadzić środki na opłacenie co najmniej połowy wpisu w tej i w pozostałych ośmiu sprawach, na które powoływał się we wniosku. W związku z powyższym, na podstawie art. 245 § 3, art. 246 § pkt 2 i art. 258 § 1 i § 2 pkt 7 p.p.s.a., postanowiono jak w sentencji.