I SA/Wr 1745/03

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Lidia Błystak po rozpoznaniu w dniu 7 czerwca 2004 roku na posiedzeniu niejawnym ze skargi ze skargi E. i R.N. na decyzję Izby Skarbowej we W. z dnia [...] Nr [...] w przedmiocie określenia podatku dochodowego od osób fizycznych za 2000 rok oraz zaległości podatkowej postanawia odrzucić skargę. Zgodnie z art, 97 § 1 i § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Przepisy wprowadzające ustawę Prawo o ustroju sądów administracyjnych i ustawę - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1271 ze zm.) sprawy, w których skargi zostały wniesione do Naczelnego Sądu Administracyjnego przed dniem 1 stycznia 2004 r. i postępowanie nie zostało zakończone, podlegają rozpoznaniu przez właściwe wojewódzkie sądy administracyjne na podstawie przepisów ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270), zwanej dalej u.p.s.a. Z treści przywołanych wyżej regulacji wynika, iż poczynając od dnia 1 stycznia 2004 r. do tzw. "spraw starych" będzie stosowało się "nowe przepisy" z wyłączeniem obowiązujących do dnia 31 grudnia 2003 r. przepisów o wpisie i innych kosztach sądowych. W rozpoznawanej sprawie skarżący złożyli skargę na wyżej oznaczoną decyzję w Urzędzie Pocztowy [...] w dniu [...]. W odpowiedzi na skargę Dyrektor Izby Skarbowej we W. wniósł o odrzucenie skargi podnosząc w uzasadnieniu, iż skarga został wniesiona z uchybieniem ustawowego terminu. Dodał, iż z uwagi na nieobecność adresata doręczyciel w dniu [...] zostawił w skrzynce pocztowej skarżących zawiadomienie wzywające do odbioru przesyłki (tj. przedmiotowej decyzji), a ponieważ w/w decyzji skarżący nie podjęli w wyznaczonym siedmiodniowym terminie, to zgodnie z brzmieniem obowiązującego wówczas art. 150 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. Nr 137, poz. 926 ze zm.) decyzję tę uznano za doręczoną z dniem [...] i pozostawiono ją w aktach sprawy. W piśmie z dnia [...] skarżący stwierdzili, iż Izba Skarbowa pół strony poświęca na opis dostarczenia decyzji podatnikowi, a temat ten nie był poruszany w ich skardze i dodali, iż było trochę inaczej niż można sądzić z opisu zawartego w odpowiedzi na skargę. Skarżący podnieśli, iż nie dotarło do nich zawiadomienie o konieczności odbioru przesyłki i dopiero z otrzymanej w dniu [...] "odpowiedzi na skargę" w innej toczącej się sprawie przed Naczelnym Sądem Administracyjnym Ośrodek Zamiejscowy we W. dowiedzieli się o wydaniu przez Izbę Skarbową we W. przedmiotowej decyzji. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Art. 35 ust. 1 ustawy z dnia 11 maja 1995 r. o Naczelnym Sądzie Administracyjnym (Dz. U. Nr 74, poz. 368 ze zm.) - obowiązującej w chwili wniesienia przedmiotowej skargi - przewidywał, iż skargę wnosi się bezpośrednio do Sądu w terminie 30 dni od doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie. Zgodnie z brzmieniem obowiązującego wówczas art. 150 ustawy Ordynacja podatkowa w razie niemożności doręczenia pisma w sposób wskazany w art. 148 § 1 lub art. 149 ustawy Ordynacja podatkowa poczta zobowiązana była do przechowania pisma przez okres 7 dni w swojej placówce pocztowej, a zawiadomienie o pozostawaniu pisma w/w miejscu należało umieścić się w oddawczej skrzynce pocztowej lub, gdy nie było to możliwe, na drzwiach mieszkania adresata, jego biura lub innego po mieszczenia, w którym adresat wykonuje swoje czynności zawodowe, bądź w widocznym miejscu przy wejściu na posesję adresata. W tym przypadku doręczenie uważało się za dokonane z upływem ostatniego dnia siedmiodniowego okresu. Z przesłanego dowodu doręczenia decyzji skarżącym wynika, iż zawiadomienie o pozostawieniu decyzji w placówce pocztowej nastąpiło w dniu [...]. Sąd - mając na uwadze okoliczności doręczenia przedmiotowej decyzji - uznał doręczenie zastępcze zastosowane w niniejszej sprawie za skuteczne, co w konsekwencji prowadziło do stwierdzenia, iż 30-dniowy termin do złożenia skargi rozpoczął swój bieg w dniu [...]. i upływał w dniu [...], ale ponieważ była to sobota termin uległ przedłużeniu do dnia [...]. W tym stanie rzeczy złożenie przez stronę skargi w dniu [...] nastąpiło z uchybieniem terminu do jej wniesienia i dlatego Wojewódzki Sąd Administracyjny- na podstawie art. 58 § 1 pkt 2 i § 3 u.p.s.a. - orzekł jak w sentencji.