I SA/Wr 1746/13

PostanowienieWSA we Wrocławiu2013-12-12

Skład orzekający: Anetta Chołuj

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy istnieją podstawy do wstrzymania wykonania decyzji Dyrektora Izby Celnej w przedmiocie podatku akcyzowego z tytułu wewnątrzwspólnotowego nabycia samochodu osobowego, jeżeli strona skarżąca powołuje się na niebezpieczeństwo znacznej szkody lub trudnych do odwrócenia skutków związanych z niemożnością uiszczenia nałożonego zobowiązania podatkowego?
Ratio decidendi
Sąd nie wstrzymał wykonania zaskarżonej decyzji, ponieważ strona skarżąca nie wykazała, aby groziło jej niebezpieczeństwo znacznej szkody lub powstania trudnych do odwrócenia skutków. Uzasadnienie wniosku ograniczyło się do ogólnikowych twierdzeń bez przedstawienia dowodów na sytuację majątkową spółki i jej wspólników, co jest konieczne do uwzględnienia wniosku na podstawie art. 61 § 3 PPSA.
Stan faktyczny
Spółka A złożyła skargę na decyzję Dyrektora Izby Celnej w przedmiocie podatku akcyzowego, domagając się wstrzymania jej wykonania. Spółka argumentowała, że nałożone zobowiązanie podatkowe w wysokości ponad 300.000 zł jest niemożliwe do uiszczenia i może doprowadzić do jej niewypłacalności, upadłości wspólników oraz utraty majątku, co stanowiłoby trudne do odwrócenia skutki. Podkreśliła również, że postępowanie podatkowe obarczone jest wadą prawną.
Rozstrzygnięcie
Odmówiono wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji.

Pełny tekst orzeczenia

Wrocław dnia 12 grudnia 2013 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący: sędzia WSA Anetta Chołuj po rozpoznaniu w dniu 12 grudnia 2013 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi A spółki cywilnej we W. na decyzję Dyrektora Izby Celnej we W. z dnia 19 lipca 2013 r., nr [...] w przedmiocie podatku akcyzowego z tytułu wewnątrzwspólnotowego nabycia samochodu osobowego postanawia: odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji. W skardze na decyzję Dyrektora Izby Celnej we W. z dnia 19 lipca 2013 r., nr [...], A s.c. we W. (dalej jako spółka) zawarła wniosek o wstrzymanie wykonania tego rozstrzygnięcia. W uzasadnieniu podniosła, że zaskarżoną decyzją jak i szeregiem innych, podobnych rozstrzygnięć określona została spółce kwota zobowiązania w podatku akcyzowym, przekraczająca łącznie 300.000 zł. W obecnych warunkach rynkowych spółka nie ma możliwości jej uiszczenia, co może spowodować trudne do odwrócenia skutki, w postaci jej rozwiązania z powodu jej niewypłacalności i konieczności ogłoszenia upadłości jej wspólników. Podniosła przy tym, że skutek ten byłby szczególnie dotkliwy w sytuacji, gdy postępowanie podatkowe obarczone jest istotną wadą prawną, uzasadniającą wznowienie postępowania w sprawie. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje. Zgodnie z art. 61 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity z 2012 r., Dz. U. poz. 270, dalej jako p.p.s.a.) wniesienie skargi do sądu administracyjnego nie wstrzymuje wykonania zaskarżonej decyzji. Zgodnie jednak z § 3 tego przepisu, sąd może wstrzymać wykonanie takiej decyzji, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia stronie znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Przez sformułowanie "znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków" należy rozumieć taką sytuację, w której szkoda nie będzie mogła być wynagrodzona przez późniejszy zwrot spełnionego świadczenia ani nie będzie możliwe przywrócenie rzeczy do jej stanu pierwotnego. W szczególności trudnym do odwrócenia skutkiem będzie utrata rzeczy, która ze względu na swoje właściwości nie może być zastąpiona, bądź konieczność ogłoszenia upadłości przedsiębiorstwa połączonej z likwidacją jego majątku. W postępowaniu o wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu administracji, ciężar dowodu spoczywa zawsze na wnioskodawcy. Nie wystarczy zatem ogólny wywód strony. Jej twierdzenia powinny wyjaśniać na czym polega niebezpieczeństwo powstania kwalifikowanych skutków, o których mowa w art. 61 § 3 p.p.s.a., a także znajdować potwierdzenie w dokumentach źródłowych dotyczących jej sytuacji finansowej i majątkowej. Niezałączenie do wniosku tych dokumentów nie stanowi jednak braków formalnych pisma lecz przesądza o braku podstaw do jego uwzględnienia, wobec jednoznacznej treści art. 61 § 3 w zw. z § 1 p.p.s.a. W niniejszej sprawie spółka nie wykazała, aby groziło jej niebezpieczeństwo znacznej szkody lub powstania trudnych do odwrócenia skutków Przede wszystkim należy wskazać, że uzasadnienie spółki ogranicza się jedynie do ogólnikowych twierdzeń bez wskazania jakichkolwiek informacji na temat sytuacji majątkowej spółki i jej wspólników. Również analiza akt sprawy nie pozwoliła na ustalenie sytuacji majątkowej spółki, wobec czego nie ma podstaw, by stwierdzić realność zagrożeń, na jakie się ona powołuje. Tym samym, na podstawie art. 61 § 3 p.p.s.a. Sąd postanowił jak na wstępie.

Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 18.07.2026. · Źródło