I SA/Wr 1748/04

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia NSA – Halina Betta po rozpoznaniu w dniu 10 stycznia 2005 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi K. J. na dokument Naczelnika Urzędu Celnego w L. z dnia [...] Nr [...] w przedmiocie potwierdzenia zapłaty akcyzy na terytorium kraju od samochodu osobowego w nabyciu wewnątrzwspólnotowym postanawia: odrzucić skargę. W rozpoznawanej sprawie K. J. złożył w dniu [...] skargę na dokument wydany w dniu [...] przez Naczelnika Urzędu Celnego w L. Nr [...] potwierdzający zapłatę akcyzy na terytorium kraju od samochodu osobowego w nabyciu wewnątrzwspólnotowym, wnosząc o zwrot uiszczonej kwoty nadpłaconego podatku akcyzowego wraz z ustawowymi odsetkami od dnia wpłaty. W uzasadnieniu tego środka zaskarżenia podatnik podniósł, iż zobowiązanie – na podstawie uregulowań zawartych w ustawie z dnia 23 stycznia 2004 r. o podatku akcyzowym (Dz. U. nr 29, poz. 257 ze zm.) oraz w rozporządzeniu Ministra Finansów z dnia 22 kwietnia 2004 r. w sprawie obniżenia stawek podatku akcyzowego (Dz. U. nr 87, poz. 825 ze zm.) do zapłaty podatku akcyzowego od sprowadzonego do kraju z Niemiec samochodu osobowego jest niezgodne z art. 25, 28 i 90 Traktatu Ustanawiającego Wspólnotę Gospodarczą z dnia 25 marca 1957 r. oraz przepisami dyrektyw nr 92/12/EWG i 70/50/EWG. W odpowiedzi na skargę Dyrektor Izby Celnej we W. wniósł o odrzucenie skargi K. J., wywodząc, iż w przedmiotowej sprawie zarówno nie było prowadzone postępowanie podatkowe jak i nie wydano żadnego aktu administracyjnego. W piśmie procesowym z dnia [...] strona skarżąca podniosła, iż nie wnosi "zastrzeżeń do pracy służb celnych, które faktycznie działały na zasadzie ustawy o podatku akcyzowym". Jej skarga dotyczy natomiast niezgodności tej ustawy z wyżej powołanym przepisami prawa europejskiego, co zdaniem skarżącego uzasadnia wniosek o zwrot uiszczonego podatku akcyzowego. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Stosownie do treści przepisów art. 1 § 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. nr 153, poz. 1269) oraz art. 3 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 153, poz. 1270 ze zm.) sąd administracyjny sprawuje kontrolę nad działalnością administracji publicznej pod względem zgodności z prawem orzekając w sprawach skarg na: 1/ decyzje administracyjne, 2/ postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienie rozstrzygające sprawę co do istoty, 3/postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie, 4/inne niż określone w pkt 1-3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa, 5/akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego oraz organów administracji rządowej, 6/akty organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków, inne niż określone w pkt 5, podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej, 7/akty nadzoru nad działalnością organów jednostek samorządu terytorialnego, oraz skarg na bezczynność organów administracji publicznej w przypadkach określonych w art. 3 § 2 pkt 1-4 w zakresie nie podjęcia w ustawowym terminie stosownych działań. Dokument Naczelnika Urzędu Skarbowego z dnia [...] Nr [...]wydany na podstawie art. 82 ust. 4 ustawy o podatku akcyzowym i będący potwierdzeniem zapłaty akcyzy na terytorium kraju od samochodu osobowego w nabyciu wewnątrzwspólnotowym, wymaganym przy dokonywaniu rejestracji pojazdu zgodnie z przepisami o ruchu drogowym, nie należy do żadnej z kategorii aktów administracyjnych, enumeratywnie wskazanych w powołanym przepisie ustawy procesowej i w konsekwencji nie przysługuje na niego skarga do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego. Nadto należy wskazać, iż zakres kognicji Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego został określony treścią przepisu art. 1 § 2 ustawy – Prawo o ustroju sadów administracyjnych, który to przepis stanowi, iż kontrola działalności administracji publicznej sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. Kierując się treścią powołanego przepisu należy stwierdzić, iż Wojewódzki Sąd Administracyjny nie był uprawniony do wydania orzeczenia w przedmiocie zgodności wskazanych przepisów krajowego prawa podatkowego z regulacjami prawa europejskiego, czego domagał się skarżący w uzasadnieniu skargi. Jednocześnie należy zwrócić uwagę, iż skarżący uważając, że podatek akcyzowy uiścił nienależnie, to winien zwrócić się o zwrot tegoż podatku do właściwego organu administracji państwowej. Dopiero w razie niekorzystnego dla skarżącego rozstrzygnięcia, po wyczerpaniu toku instancji w administracyjnym postępowaniu przysługuje mu skarga do sądu administracyjnego. W tym stanie rzeczy Wojewódzki Sąd Administracyjny na podstawie art. 58 § 1 pkt 1 i 6 oraz § 3 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzekł jak w sentencji.