I SA/Wr 176/15

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Marek Olejnik (sprawozdawca) Sędziowie: Sędzia WSA Daria Gawlak – Nowakowska Sędzia WSA Maria Tkacz – Rutkowska po rozpoznaniu w dniu 15 stycznia 2016 r. w Wydziale I na posiedzeniu niejawnym wniosku A. D. o wyłączenie sędziów: sędziego WSA Zbigniewa Łobody, sędziego WSA Anetty Chołuj oraz sędziego WSA Barbary Ciołek w sprawie ze skargi A. D. na postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej we W. z dnia [...] 2014 r. nr [...] w przedmiocie odmowy stwierdzenia nieważności postanowienia w sprawie niedopuszczalności zażalenia postanawia oddalić wniosek o wyłączenie sędziów. Postanowieniem z dnia 7 września 2015 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie sędzia WSA Zbigniew Łoboda, sędzia WSA Anetta Chołuj, sędzia WSA Barbara Ciołek oddalił wniosek A. D. o wyłączenie od rozpoznania niniejszej sprawy sędziego WSA Katarzyny Radom. W zażaleniu na powyższe postanowienie datowanym na 12 października 2015 r. skarżący zawarł wniosek o wyłączenie od orzekania w sprawie sędziów: sędziego WSA Zbigniewa Łobody, sędziego WSA Anetty Chołuj oraz sędziego WSA Barbary Ciołek. Jako podstawę wyłączenia skarżący wskazał art. 18, art. 19 i art. 20 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity Dz. U. z 2012 r. poz. 270 ze zm., dalej powoływanej jako p.p.s.a). W dniu 12 stycznia 2016 r. sędziowie WSA, których dotyczy wniosek o wyłączenie złożyli pisemne oświadczenie, że w sprawie o sygn. akt I SA/Wr 176/15 nie zachodzą podstawy ich wyłączenia określone w art. 18 p.p.s.a., jak również nie istnieją okoliczności tego rodzaju, że mogłyby wywoływać wątpliwości co do ich bezstronności. Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu zważył, co następuje. Wniosek skarżącego o wyłączenie sędziów: sędziego WSA Zbigniewa Łobody, sędziego WSA Anetty Chołuj oraz sędziego WSA Barbary Ciołek podlegał oddaleniu. Wyjaśnić trzeba, że p.p.s.a. przewiduje ściśle sytuacje, gdy sędzia może zostać wyłączony od rozpoznania konkretnej sprawy. Wyłączenie sędziego z mocy samej ustawy, stosownie do treści art. 18 § 1 p.p.s.a. następuje w sprawach: 1) w których jest stroną lub pozostaje z jedną z nich w takim stosunku prawnym, że wynik sprawy oddziałuje na jego prawa lub obowiązki; 2) swojego małżonka, krewnych lub powinowatych w linii prostej, krewnych bocznych do czwartego stopnia i powinowatych bocznych do drugiego stopnia; 3) osób związanych z nim z tytułu przysposobienia, opieki lub kurateli; 4) w których był lub jest jeszcze pełnomocnikiem jednej ze stron; 5) w których świadczył usługi prawne na rzecz jednej ze stron lub jakiekolwiek inne usługi związane ze sprawą; 6) w których brał udział w wydaniu zaskarżonego orzeczenia, jak też w sprawach o ważność aktu prawnego z jego udziałem sporządzonego lub przez niego rozpoznanego oraz w sprawach, w których występował jako prokurator; 6a) dotyczących skargi na decyzję lub postanowienie rozstrzygające sprawę co do istoty wydanych w postępowaniu administracyjnym nadzwyczajnym, jeżeli w prowadzonym wcześniej postępowaniu sądowo-administracyjnym dotyczącym kontroli legalności decyzji albo postanowienia wydanych w postępowaniu administracyjnym zwyczajnym, brał udział w wydaniu wyroku lub postanowienia kończącego postępowanie w sprawi; 7) w których brał udział w rozstrzyganiu sprawy w organach administracji publicznej. Również sędzia, który brał udział w wydaniu orzeczenia objętego skargą o wznowienie postępowania, nie może orzekać co do tej skargi (art. 18 § 3 p.p.s.a.). Niezależnie od ww. przyczyn zgodnie z art. 19 p.p.s.a. Sąd wyłącza sędziego na jego żądanie lub na wniosek strony, jeżeli istnieje okoliczność tego rodzaju, że mogłaby wywołać uzasadnioną wątpliwość co do jego bezstronności w danej sprawie. Obowiązkiem strony zgłaszającej wniosek jest natomiast uprawdopodobnienie przyczyny wyłączenia (art. 20 § 1 p.p.s.a.). W ocenie Sądu, podana przez skarżącego we wniosku argumentacja w żaden sposób nie uprawdopodabnia przyczyn wyłączenia wskazanych sędziów. Przywołana zaś przez skarżącego we wniosku okoliczność, iż żądanie wyłączenia jest "zasadne i słuszne" nie stanowi podstawy wyłączenia, określonej w art. 18 p.p.s.a. Należy również zauważyć, że wskazani we wniosku sędziowie oświadczyli, że nie zachodzą w stosunku do nich żadne okoliczności z art. 18 oraz art. 19 p.p.s.a. W orzecznictwie utrwalony jest pogląd, że brak podstaw do wyłączenia sędziego występuje zwłaszcza, gdy sędzia złoży oświadczenie, że nie zachodzą żadne okoliczności określone w powołanym przepisie, dające podstawę do wyłączenia go i prawdziwość tego oświadczenia nie budzi wątpliwości (zob. postanowienia NSA z 11 września 2012 r., II OZ 704/12, CBOSA - orzeczenia.nsa.gov.pl). Podkreślić w tym miejscu należy, że autorytet moralny sędziego przemawia za wiarygodnością złożonego wyjaśnienia i jeżeli strona żądająca wyłączenia zaprzecza prawdziwości, obowiązana jest wskazać i udowodnić okoliczności, które by podważały wiarygodność oświadczenia sędziego (zob. postanowienie SN z 25 sierpnia 1971 r., I CZ 212/71, OSNC 1972/3/55). W tym stanie rzeczy, wobec braku oczywistych faktycznych i prawnych przesłanek do wyłączenia sędziów: sędziego WSA Zbigniewa Łobody, sędziego WSA Anetty Chołuj oraz sędziego WSA Barbary Ciołek na podstawie art. 22 § 1 i § 2 p.p.s.a., orzeczono jak w sentencji postanowienia.