I SA/Wr 1764/09

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Marta Semiczek po rozpoznaniu w dniu 4 stycznia 2010 r. na posiedzeniu niejawnym w Wydziale I wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji w sprawie ze skargi A. spółka z ograniczoną odpowiedzialnością z siedzibą we W. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej we W. z dnia [...] r. Nr [...] w przedmiocie podatku dochodowego od osób prawnych za 2003 rok postanawia odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji. Pismem z dnia 25 listopada 2009 r. skarżąca spółka złożyła wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji, doręczonej stronie w dniu 3 września 2009 r., utrzymującej w mocy decyzję organu podatkowego pierwszej instancji określającą zobowiązanie podatkowe w podatku dochodowym od osób prawnych za 2003 r. w kwocie [...] zł wobec wykazanej przez spółkę za ten okres straty w kwocie [...] zł. W uzasadnieniu tego wniosku strona skarżąca wywiodła, że w sytuacji, w której nie posiada ona środków pozwalających na realizację zobowiązania podatkowego określonego w tym rozstrzygnięciu, jego wykonanie prowadziłoby do "pogłębienia stanu zadłużenia". Dodatkowo, odtworzenie naruszonej na skutek postępowania egzekucyjnego masy majątkowej łączyłoby się z koniecznością stosowania znacznego nakładu sił i środków, a także mogłoby uniemożliwić dalsze funkcjonowanie spółki. Kolejno skarżąca wskazała, że nabyła prawo własności nieruchomości rolnej bez zabudowań o powierzchni 3,45 ha i podniosła, że aktualnie jedynym realnym sposobem uzyskania niezbędnych środków umożliwiających pokrycie określonego w zaskarżonych decyzjach zobowiązania podatkowego jest wymuszona sprzedaż tej nieruchomości oraz aktywów spółki. W jej opinii takie działanie przyniosłoby w przypadku usunięcia z obiegu prawnego zaskarżonej decyzji nieodwracalne negatywne skutki, niepowetowaną stratę, gdyż cena uzyskana za zbywane aktywa byłaby z pewnością niższa od cen rynkowych ze względu na "szybkość i gwałtowność ich zbycia" i nie gwarantowałaby możliwości ponownego nabycia sprzedanych w ten sposób składników majątkowych. Jednocześnie wnioskodawca wniósł o przyjęcie wpisu hipoteki do księgi wieczystej nabytej nieruchomości tytułem zabezpieczenia Skarbu Państwa. W załączeniu do wniosku przedstawiono kserokopie bilansu spółki na dzień 31 grudnia 2008 r., jej rachunku zysków i strat za 2008 r., oświadczeń i sprawozdań zarządu skarżącej spółki oraz aktu notarialnego umowy przeniesienia własności nieruchomości, o której mowa we wniosku. Z dokumentów tych wynika, że aktywa i pasywa wnioskodawcy w roku 2007 i 2008 równoważyły się w ramach kwoty odpowiednio [...] zł i [...] zł, w latach 2007 i 2008 poniósł w ramach prowadzonej działalności w zakresie wynajmu hal lekkich o konstrukcji stalowej i aluminiowej stratę w kwocie odpowiednio [...] zł i [...] zł, natomiast w dniu 22 września 2009 r. nabył nieruchomość rolną za cenę [...] zł. Odpis wniosku strony skarżącej doręczono Dyrektorowi Izby Skarbowej we W. z dniu 17 grudnia 2009 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu zważył, co następuje: Postępowanie przed wojewódzkim sądem administracyjny zostało uregulowane w ustawie z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 153, poz. 1270 ze zm.). W ustawie tej, a mianowicie w art. 61, unormowane zostało postępowanie w sprawie wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu lub czynności. Adresatem normy prawnej wynikającej z § 2 art. 61 ustawy procesowej są organy podatkowe, natomiast adresatem normy prawnej odkodowanej z § 3 art. 61 tej samej ustawy jest sąd administracyjny. Drugie ze wskazanych uregulowań stanowi jedyną podstawę prawną, którą sąd administracyjny uwzględnia przy rozpoznawaniu takiego wniosku o zastosowanie reżimu suspensywności. W myśl przepisu art. 61 § 1 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności. Z kolei na podstawie art. 61 § 3 zd. 1 tej samej ustawy po przekazaniu sadowi skargi sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, o których mowa w § 1, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, przy czym – wedle zd. 3 § 3 art. 61 - dotyczy to także aktów wydanych lub podjętych we wszystkich postępowaniach prowadzonych w granicach tej samej sprawy. Instytucja wstrzymania wykonania zaskarżonych decyzji unormowana przepisem art. 61 § 3 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi dotyczy tylko takich sytuacji, w których akt organu administracyjnego nakłada na stronę określone obowiązki i kiedy wykonanie rozstrzygnięcia organu może spowodować wystąpienie po stronie skarżącego znacznej szkody lub trudnych do odwrócenia skutków. W ramach postępowania w przedmiocie wstrzymania wykonania zaskarżonego aktu Sąd nie jest władny do przeprowadzenia merytorycznej jego oceny, tj. czy jest on zgodny z prawem (zaskarżona decyzja do momentu jej uchylenia korzysta z domniemania zgodności z prawem). Nadto podkreślenia wymaga, że instytucja przewidziana w art. 61 § 3 powołanej ustawy ma charakter szczególny - jako zasadę przyjmuje się bowiem, iż ostateczna decyzja administracyjna podlega wykonaniu. Wstrzymanie wykonalności zaskarżonej decyzji pozwala na uniknięcie wywołania po stronie podatnika niekorzystnych skutków decyzji w sytuacji, gdy nie zostało w sprawie wydane orzeczenie kończące postępowanie sądowoadministracyjne. Wyżej powołane uregulowanie uzależnia zastosowanie wobec zaskarżonego rozstrzygnięcia reżimu suspensywności od zaistnienia niebezpieczeństwa wystąpienia ustawowo określonych skutków. W niniejszej sprawie Sąd nie dostrzegł przesłanki z przytoczonego wyżej przepisu art. 61 § 3 powołanej na wstępie ustawy. Sąd ocenił przedstawione przez wnioskodawcę oraz wynikające z akt sprawy okoliczności w świetle treści art. 61 § 3 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnym oraz kierując się zasadami doświadczenia życiowego i logiki. W rezultacie uznał, że takie niebezpieczeństwo nie może powstać po stronie skarżącej spółki na skutek wyegzekwowania od niej kwoty zobowiązania podatkowego określonego w zaskarżonej decyzji. Strona skarżąca mimo wykazywania ujemnego wyniku prowadzonej działalności gospodarczej realizuje kolejne zakupy inwestycyjne, przeznaczając na nie środki pieniężne, które mogłaby wykorzystać na zapłatę należności podatkowej wynikającej z zaskarżonej decyzji. Jednocześnie wnioskuje o zabezpieczenie należności podatkowej poprzez wpisanie hipoteki przymusowej do księgi wieczystej nabytej nieruchomości. Sąd stwierdził, że po stronie skarżącej spółki nie mogą wystąpić negatywne skutki wykonania zaskarżonej decyzji, gdyż jest ona w stanie uzyskać konieczne w tym celu środki pieniężne w ten sam sposób, w jaki wygenerowała środki pieniężne na zakup w dniu 22 września 2009 r. nieruchomości, tj. - zakładając racjonalne prowadzenie działalności gospodarczej – bez znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. W świetle powyższego wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji – jako nieuzasadniony – nie podlegał uwzględnieniu. Na marginesie wskazać trzeba, że niedopuszczalna jest sytuacja, w której – tak jak to jest w rozpoznawanej sprawie - podatnik dokonuje zakupy inwestycyjne na dużą skalę i jednocześnie de facto tłumaczy tym nieregulowanie należności podatkowych. Z tych względów, na podstawie art. 61 § 3 i 5 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu postanowił jak w sentencji.