I SA/Wr 1779/06

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący: Asesor WSA – Dagmara Dominik po rozpoznaniu w Wydziale I na posiedzeniu niejawnym w dniu 18 sierpnia 2008 r. sprawy ze skargi K. L. na postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej we W. z dnia [...] r. Nr [...] w przedmiocie umorzenia jako bezprzedmiotowego postępowania w sprawie wniosku o umorzenie postępowania egzekucyjnego prowadzonego na podstawie tytułu wykonawczego Nr [...] postanawia: sprostować wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego z dnia 1 lutego 2007 r. sygn. akt I SA/Wr 1779/06 w ten sposób, że oznaczenie organu, którego działanie jest przedmiotem skargi tj. "Izby Skarbowej we W." w sentencji zastąpić słowem "Dyrektora Izby Skarbowej we W.". Wyrokiem z dnia 1 lutego 2007 r. sygn. akt I SA/Wr 1779/06 Wojewódzki Sąd Administracyjny oddalił skargę na powołane wyżej postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej we W. W sentencji wyroku błędnie wskazano organ administracyjny, którego działanie jest przedmiotem skargi tj. "Izbę Skarbową we W." zamiast "Dyrektora Izby Skarbowej we W.". Zgodnie z art. 156 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153 poz. 1270 ze zm. zwanej dalej p.s.a.) sąd może z urzędu sprostować w wyroku niedokładności, błędy pisarskie albo rachunkowe albo inne oczywiste omyłki. Sprostowanie sąd może postanowić na posiedzeniu niejawnym (art. 156 § 2 zdanie pierwsze p.s.a.). Sprostowanie orzeczenia sądowego jest konstrukcją procesową, która ma na celu naprawienie jego wadliwości przez nadanie mu takiego brzmienia, jakie sąd zamierzał, która jednocześnie nie może prowadzić do zmiany lub uchylenia tego orzeczenia, co jest dopuszczalne tylko w drodze jego zaskarżenia środkiem odwoławczym (por. T. Woś i inni "Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz", LexisNexis, s. 486 i nast.) Powołanie zatem w sentencji błędnego oznaczenia organu administracji, którego działnie było przedmiotem skargi miało charakter oczywistej omyłki pisarskiej, co znajduje potwierdzenie w aktach sądowych, jak i administracyjnych. Stąd też omyłka ta wymagała sprostowania z urzędu. W tej sytuacji Wojewódzki Sąd Administracyjny orzekł jak w sentencji na podstawie art. 156 § 1 i 2 p.s.a.