I SA/Wr 1779/11

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Henryka Łysikowska po rozpoznaniu w dniu 23 stycznia 2012 r. na posiedzeniu niejawnym w Wydziale I wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji w sprawie ze skargi A spółka jawna z siedzibą w P. na decyzję Dyrektora Izby Celnej we W. z dnia [...] października 2011 r. nr [...] w przedmiocie podatku akcyzowego za marzec 2009 r. postanawia odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji. W skardze na wyżej oznaczoną decyzję A spółka jawna z siedzibą w P. zawarła wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. W uzasadnieniu tego żądania wnioskodawca wywiódł, że sytuacja finansowa przedsiębiorstwa nie stwarza możliwości natychmiastowego wykonania określonych w decyzji zobowiązań na kwotę ponad trzydziestu tysięcy złotych. Argumentował także, iż jego płynność finansowa pogorszyła się w wyniku powszechnie znanej, bardzo "małej" marży w całym sektorze w ostatnich trzech miesiącach oraz, że z drugiej strony gwałtowny wzrost cen "(również przy zakupie)" spowodował konieczność większych wydatków przy regulowaniu rachunków. W opinii strony skarżącej na skutek uiszczenia ww. kwoty zobowiązania podatkowego przestanie być wypłacalna i straci płynność finansową, co w efekcie może doprowadzić do bankructwa i zadłużenia wobec kontrahentów. Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu zważył, co następuje. W myśl przepisu art. 61 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 153, poz. 1270 ze zm.) wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności. Z kolei na podstawie art. 61 § 3 zd. 1 tej samej ustawy po przekazaniu sądowi skargi sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, o których mowa w § 1, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Instytucja wstrzymania wykonania zaskarżonych decyzji unormowana przepisem art. 61 § 3 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi dotyczy tylko takich sytuacji, w których akt organu administracyjnego nakłada na stronę określone obowiązki i kiedy wykonanie rozstrzygnięcia organu może spowodować wystąpienie po stronie skarżącego znacznej szkody lub trudnych do odwrócenia skutków. W ramach postępowania w przedmiocie wstrzymania wykonania zaskarżonego aktu Sąd nie jest władny do przeprowadzenia merytorycznej jego oceny, tj. czy jest on zgodny z prawem (zaskarżona decyzja do momentu jej uchylenia korzysta z domniemania zgodności z prawem). Nadto podkreślenia wymaga, że instytucja przewidziana w art. 61 § 3 powołanej ustawy ma charakter szczególny - jako zasadę przyjmuje się bowiem, iż ostateczna decyzja administracyjna podlega wykonaniu. Wstrzymanie wykonalności zaskarżonej decyzji pozwala na uniknięcie wywołania po stronie podatnika niekorzystnych skutków decyzji w sytuacji, gdy nie zostało w sprawie wydane orzeczenie kończące postępowanie sądowoadministracyjne, którego przedmiotem jest ta decyzja. Wyżej powołane uregulowanie uzależnia zastosowanie wobec zaskarżonego rozstrzygnięcia reżimu suspensywności od zaistnienia niebezpieczeństwa wystąpienia ustawowo określonych skutków. W niniejszej sprawie Sąd nie dostrzegł spełnienia przesłanki z przytoczonego wyżej przepisu art. 61 § 3 powołanej na wstępie ustawy. Postępowanie w sprawie wstrzymania wykonania aktu lub czynności w trybie art. 61 § 3 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi wszczynane jest wyłącznie na wniosek strony, co oznacza, iż to wnioskodawca winien wskazać na okoliczności uzasadniające jego żądanie. Okoliczności te muszą mieć charakter konkretny i zindywidualizowany, a nie tylko potencjalny i hipotetyczny. W niniejszej sprawie strona skarżąca nie uzasadniła tymczasem, w jaki sposób wykonanie zaskarżonej decyzji spowoduje w jej sytuacji ekonomicznej skutki określone w powołanym przepisie. Na poparcie swojego żądania strona skarżąca nie przywołała bowiem żadnych konkretnych okoliczności, które mogłyby sugerować taki stan sprawy i nie przedstawiła dowodów potwierdzających ten stan. Nie wyjaśniła, jaka jest jej sytuacja ekonomiczna, ani w jaki sposób wyegzekwowanie od niej kwot zobowiązania w podatku akcyzowym spowoduje wystąpienie niebezpieczeństwa wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Samo powołanie się przez stronę w motywach rozpoznawanego wniosku na swoją sytuację finansową jako okoliczność uniemożliwiającą wykonanie zaskarżonej decyzji bez wystąpienia niebezpieczeństwa wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, jako ogólnikowe i nie poparte konkretnymi wyliczeniami, nie pozwala Sądowi na dokonanie oceny wystąpienia przewidzianej w przepisie art. 61 § 3 ustawy procesowej przesłanki wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji. Powyższe braki uniemożliwiły Sądowi dokonanie oceny zaistnienia w niniejszej sprawie przesłanki określonej w art. 61 § 3 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. W konsekwencji wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji – jako nieuzasadniony – podlegał oddaleniu. Z tych względów, na podstawie art. 61 § 3 i 5 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu postanowił jak w sentencji.