I SA/Wr 1779/11

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Lidia Błystak po rozpoznaniu w dniu 11 czerwca 2012 r. na posiedzeniu niejawnym w Wydziale I sprawy ze skargi "A" spółka jawna z siedzibą w P. na decyzję Dyrektora Izby Celnej we W. z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie podatku akcyzowego za marzec 2009 r. postanawia zmienić postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu z dnia 23 stycznia 2012 r. w ten sposób, że wstrzymać wykonanie zaskarżonej decyzji. Postanowieniem z dnia 23 stycznia 2012 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu odmówił wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji. Orzeczenie to zostało doręczone pełnomocnikowi procesowemu strony skarżącej w dniu 14 lutego 2012 r. i, jak wynika z akt sprawy, nie stało się przedmiotem zażalenia. Kolejno, prawomocnym postanowieniem z dnia 25 kwietnia 2012 r. Sąd zawiesił postępowanie w sprawie w związku z oczekiwaniem na wynik postępowania toczącego się przed Trybunałem Konstytucyjnym na skutek pytania prawnego skierowanego postanowieniem Sądu z dnia 5 grudnia 2011 r. sygn. akt I SA/Wr 1184/11. Wartość przedmiotu sporu w sprawie wynosi 30.974 zł. Z urzędu wskazać należy, iż wskazane pytanie prawne zostało zarejestrowane w Trybunale Konstytucyjnym pod sygnaturą P 24/12. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje. W myśl przepisu art. 61 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity w Dz. U. z 2012 r. poz. 270) wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności. Z kolei na podstawie art. 61 § 3 zd. 1 tej samej ustawy po przekazaniu sądowi skargi sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, o których mowa w § 1, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, przy czym – wedle zd. 3 § 3 art. 61 - dotyczy to także aktów wydanych lub podjętych we wszystkich postępowaniach prowadzonych w granicach tej samej sprawy. Natomiast wedle art. 61 § 4 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi postanowienia w sprawie wstrzymania aktu lub czynności wydane, na podstawie § 2 i 3, sąd może zmienić lub uchylić w każdym czasie w razie zmiany okoliczności. Z uwagi na fakt, iż wniosek o wstrzymanie wykonania został załatwiony w sprawie przez Sąd odmownie prawomocnym postanowieniem z dnia 23 stycznia 2012 r., Sąd zdecydował orzec w kwestii wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji na podstawie z art. 61 § 4 powołanej ustawy procesowej. W ocenie Sądu zawieszenie postępowania sądowoadministracyjnego w związku z oczekiwaniem na wynik postępowania toczącego się przed Trybunałem Konstytucyjnym na skutek pytania prawnego zarejestrowanego pod sygn. akt P 24/12, znany Sądowi z urzędu czas oczekiwania na wynik postępowania przed Trybunałem Konstytucyjnym oraz sporna kwota zobowiązania w podatku akcyzowym (30.974 zł) pozwalają na przyjęcie, że do czasu rozstrzygnięcia sprawy przez Trybunał Konstytucyjny, a następnie prawomocnego zakończenia sprawy przed sądem administracyjnym, pozbawienie strony skarżącej pewności co do ewentualnie wyegzekwowanej kwoty zobowiązania podatkowego wywołuje niebezpieczeństwo spowodowania trudnych do odwrócenia skutków w jej sytuacji ekonomicznej. Wstrzymanie wykonalności zaskarżonej decyzji pozwala bowiem na uniknięcie wywołania po stronie podatnika niekorzystnych skutków decyzji w sytuacji, gdy nie zostało w sprawie wydane orzeczenie kończące postępowanie sądowoadministracyjne. Wyżej powołane uregulowanie procesowe uzależnia zastosowanie wobec zaskarżonego rozstrzygnięcia reżimu suspensywności od zaistnienia niebezpieczeństwa wystąpienia ustawowo określonych skutków. W konsekwencji Sąd stwierdził, iż w sprawie doszło do zmiany okoliczności ocenianych z punktu widzenia przesłanki określonej w art. 61 § 3 w zw. z art. 61 § 4 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, w porównaniu ze stanem faktycznym istniejącym w chwili wydania postanowienia Sądu z dnia 23 stycznia 2012 r. Z tych względów, na podstawie art. 61 § 3, 4 i 5 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu postanowił jak w sentencji.