I SA/Wr 1783/14

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Ewa Kamieniecka po rozpoznaniu w dniu 15 grudnia 2014 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku strony skarżącej o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji w sprawie ze skargi A.K. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej we W. z dnia 9 kwietnia 2014 r. nr [...] w przedmiocie orzeczenia o odpowiedzialności za zaległości spółki z o.o. w podatku dochodowym od osób fizycznych za poszczególne miesiące 2009 r. postanawia: odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji. W rozpoznawanej sprawie skarżący w skardze na oznaczoną w sentencji decyzję wniósł o wstrzymanie jej wykonania wskazując, że ze względu na ciężką sytuację majątkową i zawodową (brak majątku i stałej pracy) wykonanie decyzji w drodze egzekucji spowoduje nadmierne uciążliwości zarówno dla skarżącego, jak i dla organu egzekucyjnego. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z art. 61 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm., dalej: p.p.s.a.) wniesienie skargi do sądu administracyjnego nie wstrzymuje wykonania zaskarżonej decyzji. Zgodnie jednak z art. 61 § 3 p.p.s.a., sąd może wstrzymać wykonanie takiej decyzji, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia stronie znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Przez sformułowanie "znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków" należy rozumieć taką sytuację, w której szkoda nie będzie mogła być wynagrodzona przez późniejszy zwrot spełnionego świadczenia ani nie będzie możliwe przywrócenie rzeczy do jej stanu pierwotnego. W szczególności trudnym do odwrócenia skutkiem będzie utrata rzeczy, która ze względu na swoje właściwości nie może być zastąpiona, bądź konieczność ogłoszenia upadłości przedsiębiorstwa połączonej z likwidacją jego majątku. W postępowaniu o wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu administracji, ciężar dowodu spoczywa zawsze na wnioskodawcy. Nie wystarczy zatem ogólny wywód strony. Jej twierdzenia powinny wyjaśniać, na czym polega niebezpieczeństwo powstania kwalifikowanych skutków, o których mowa w art. 61 § 3 p.p.s.a., a także znajdować potwierdzenie w dokumentach źródłowych dotyczących jej sytuacji finansowej i majątkowej. Przy czym niezałączenie tych dokumentów do wniosku nie stanowi jego braku formalnego, lecz przesądza o jego niezasadności. W ocenie Sądu, przedmiotowy wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji nie spełnia wskazanych wyżej wymogów. Skarżący, na co wskazuje treść skargi oraz pozostała zawartość akt sądowych, nie przedstawił jakichkolwiek okoliczności faktycznych uzasadniających wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. W szczególności skarżący nie przedłożył dokumentów świadczących o źródłach i wysokości jego dochodów, powyższe nie wynika również ze złożonego do akt sprawy formularza wniosku o przyznanie prawa pomocy. W związku z tym, nie jest możliwe dokonanie oceny czy zachodzi wobec jego osoby niebezpieczeństwo powstania szkody lub trudnych do odwrócenia skutków w związku z ewentualnym wykonaniem zaskarżonej decyzji. W tym stanie rzeczy, Sąd na podstawie art. 61 § 3 i 5 p.p.s.a. postanowił jak w sentencji.