I SA/Wr 179/23

Ewa Orłowska – starszy referendarz sądowy w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym we Wrocławiu po rozpoznaniu w dniu 31 stycznia 2025 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy z wniosku radcy prawnego, ustanowionego z urzędu, K.T. – S. o zwrot kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu w sprawie ze skargi G. S. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego we Wrocławiu z dnia 1 grudnia 2022 r. nr SKO 4011/616/22 w przedmiocie zaliczenia wpłaty na poczet zaległości w podatku rolnym postanawia: I. przyznać od Skarbu Państwa – Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu radcy prawnemu, ustanowionemu z urzędu, wynagrodzenie za udział w postępowaniu sądowym w I instancji w wysokości 480 zł podwyższone o stawkę podatku VAT w kwocie 110,40 zł czyli ogółem 590,40 zł; II. przyznać od Skarbu Państwa – Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu radcy prawnemu, ustanowionemu z urzędu, wynagrodzenie za sporządzenie opinii o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej w wysokości 240 zł podwyższone o stawkę podatku VAT w kwocie 55,20 zł czyli ogółem 295,20 zł. Postanowieniem referendarza sądowego w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym we Wrocławiu z dnia 8 listopada 2023 r. sygn. akt I SPP/Wr 140/23 w pkt I sentencji przyznano stronie skarżącej prawo pomocy w zakresie obejmującym ustanowienie radcy prawnego z urzędu w sprawie głównej o sygn. akt I SA/Wr 179/23. Okręgowa Izba Radców Prawnych we Wrocławiu pismem z dnia 23 lutego 2024r. wyznaczyła pełnomocnika z urzędu radcę prawnego K.T. – S. Zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału I z dnia 19 marca 2024r. wyznaczono skład orzekający i wyznaczono termin posiedzenia niejawnego w trybie uproszczonym na dzień 29 maja 2024r. Pismo Sądu z dnia 27 marca 2024r. mające na celu wykonanie tego zarządzenia doręczono ustanowionemu z urzędu radcy prawnemu w dniu 27 marca 2024r. Następnie pełnomocnik z urzędu K.T. – S. złożyła pismo procesowe z dnia 29 maja 2024r., w którym podała, że podtrzymuje skargę wywiedzioną przez stronę skarżącą. W piśmie tym wniosła także o przyznanie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu za sporządzenie tej opinii wraz z oświadczeniem, że pomoc ta nie została opłacona w całości ani w części k-44. Zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału I z dnia 11 czerwca 2024r. wyznaczono skład orzekający i wyznaczono zmieniony termin posiedzenia niejawnego w trybie uproszczonym na dzień 22 sierpnia 2024r. Pismo Sądu z dnia 12 czerwca 2024r. mające na celu wykonanie tego zarządzenia doręczono ustanowionemu z urzędu radcy prawnemu w dniu 14 czerwca 2024r. Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu wyrokiem z dnia 22 sierpnia 2024r. wydanym na posiedzeniu niejawnym w trybie uproszczonym oddalił w całości skargę strony. W dniu 28 sierpnia 2024r. doręczono pełnomocnik z urzędu odpis sentencji tego wyroku, a pismem z dnia 3 września 2024r. pełnomocnik z urzędu złożyła wniosek o sporządzenie i doręczenie powyższego wyroku wraz z uzasadnieniem, którego odpis wraz z uzasadnieniem został doręczony pełnomocnik z urzędu w dniu 14 października 2024r. Pismem z dnia 13 listopada 2024r. pełnomocnik z urzędu radca prawny K.T. – S. sporządziła opinię o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej od powyższego wyroku. W treści tej opinii pełnomocnik wniosła o przyznanie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu za sporządzenie tej opinii wraz z oświadczeniem, że pomoc ta nie została opłacona w całości ani w części, k-89. Następnie pismem Sądu z dnia 28 listopada 2024 r. odpis wspomnianej opinii został przesłany stronie skarżącej zgodnie z art. 177 § 4 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi wraz z pouczeniem, że termin do wniesienia skargi kasacyjnej biegnie od dnia doręczenia odpisu opinii stronie. Rozpoznaniu w niniejszej sprawie podlega wniosek pełnomocnika z urzędu o przyznanie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu zawarty w piśmie z dnia 29 maja 2024r. zakwalifikowany jako wniosek o przyznanie wynagrodzenia za udział w postępowaniu sądowym w I instancji oraz wniosek zawarty w opinii o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej zakwalifikowany jako wniosek o przyznanie wynagrodzenia z tytułu sporządzenia opinii o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej. Zgodnie z art. 250 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tj. Dz. U. z 2024 r., poz. 935 ze zm.) wyznaczony radca prawny otrzymuje wynagrodzenie odpowiednio według zasad prawnych określonych w przepisach o opłatach za czynności radców prawnych w zakresie ponoszenia kosztów nieopłaconej pomocy prawnej oraz zwrot niezbędnych i udokumentowanych wydatków. Stosownie do art. 258 § 2 pkt 8 powołanej ustawy do czynności referendarza sądowego w zakresie postępowania o przyznanie prawa pomocy należy m. in. wydawanie na posiedzeniu niejawnym postanowień o przyznaniu wynagrodzenia adwokatowi lub radcy prawnemu za zastępstwo prawne wykonane na zasadzie prawa pomocy oraz o zwrocie niezbędnych udokumentowanych wydatków. Z dniem 5 czerwca 2024r. weszło w życie rozporządzenie Ministra Sprawiedliwości z dnia 14 maja 2024 r. w sprawie ponoszenia przez Skarb Państwa albo jednostki samorządu terytorialnego kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej przez radcę prawnego z urzędu (tj. Dz. U. z 2027 r. poz. 764), które znajduje zastosowanie w niniejszej sprawie na mocy § 24 tego rozporządzenia, zgodnie z którym do spraw wszczętych i niezakończonych przed dniem wejścia w życie rozporządzenia stosuje się przepisy niniejszego rozporządzenia, skoro rozpoznawany wniosek o zasądzenie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej został zawarty w piśmie z dnia 29 maja 2024r., a postępowanie z tego wniosku zostało wszczęte i nie zakończone przed wejściem w życie tego rozporządzenia. Podobnie postępowanie sądowe wszczęte skargą strony sporządzoną pismem z dnia 7 lutego 2023r. zostało wszczęte i nie zakończone przed wejściem w życie tego rozporządzenia, skoro wyrok oddalający tą skargę został wydany przez Sąd w dniu 22 sierpnia 2024r. Natomiast opinia o braku podstawach do wniesienia skargi kasacyjnej od tego wyroku została sporządzona pismem z dnia 13 listopada 2024r., a więc już w okresie obowiązywania wspomnianego rozporządzenia. Stosownie do art. 177 § 4 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi jeżeli pełnomocnik wyznaczony na podstawie art. 253 § 2 nie stwierdza podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej, składa w sądzie, w terminie do wniesienia skargi kasacyjnej, sporządzoną przez siebie opinię w tym przedmiocie wraz z odpisem dla strony, dla której został ustanowiony. Sąd doręcza odpis opinii stronie. Termin do wniesienia skargi kasacyjnej przez stronę biegnie od dnia doręczenia odpisu opinii, o czym sąd poucza stronę, dokonując doręczenia. Powyższego przepisu § 4 zdanie trzecie, czyli przepisu dotyczącego biegu terminu do wniesienia skargi kasacyjnej, nie stosuje się, jeżeli sąd stwierdzi, że opinia nie została sporządzona z zachowaniem zasad należytej staranności. W takim przypadku sąd zawiadamia o tym właściwą okręgową radę adwokacką, radę okręgowej izby radców prawnych, Krajową Radę Doradców Podatkowych lub Krajową Radę Rzeczników Patentowych, która wyznacza innego pełnomocnika (§ 5 art. 177). W myśl § 2 powyższego rozporządzenia koszty nieopłaconej pomocy prawnej ponoszone przez Skarb Państwa albo jednostki samorządu terytorialnego obejmują: 1) opłatę ustaloną zgodnie z przepisami niniejszego rozporządzenia oraz 2) niezbędne i udokumentowane wydatki adwokata ustanowionego z urzędu. Zgodnie z § 4 ust. 1 rozporządzenia opłatę ustala się w wysokości określonej w rozdziałach 2-5, przy czym nie może ona przekraczać wartości przedmiotu sprawy. Stosownie do ust. 2 tego przepisu ustalenie opłaty w wysokości wyższej niż określona w ust. 1, a nieprzekraczającej 600 % opłat określonych w rozdziałach 2-5 następuje z uwzględnieniem: 1) nakładu pracy adwokata, w szczególności czasu poświęconego na przygotowanie się do prowadzenia sprawy, liczby stawiennictw w sądzie, w tym na rozprawach i posiedzeniach, czynności podjętych w sprawie, w tym czynności podjętych w celu polubownego rozwiązania sporu, również przed wniesieniem pozwu; 2)wartości przedmiotu sprawy; 3) wkładu adwokata w przyczynienie się do wyjaśnienia okoliczności faktycznych, jak również do wyjaśnienia i rozstrzygnięcia istotnych zagadnień prawnych budzących wątpliwości w orzecznictwie i doktrynie; 4) stopnia zawiłości sprawy, w szczególności trybu i czasu prowadzenia sprawy, obszerności zgromadzonego w sprawie materiału dowodowego, w szczególności dopuszczenia i przeprowadzenia dowodu z opinii biegłego lub biegłych sądowych, dowodu z zeznań świadków, dowodu z dokumentów o znacznym stopniu skomplikowania i obszerności. Opłatę, o której mowa w ust. 1 i 2, podwyższa się o kwotę podatku od towarów i usług wyliczoną według stawki podatku obowiązującej dla tego rodzaju czynności na podstawie przepisów o podatku od towarów i usług (§ 4 ust. 3 rozporządzenia). W myśl zaś § 23 ust. 1 pkt 1 lit "c" opłaty w postępowaniu przed sądami administracyjnymi w pierwszej instancji w innej sprawie niż wymieniona w lit "a" (należność pieniężna) i w lit "b" (decyzja Urzędu Patentowego) wynoszą 480 zł. W rozpoznawanej sprawie, w której pełnomocnik z urzędu brał udział w postępowaniu sądowym w I instancji, należało - przyznać wynagrodzenie za udzieloną pomoc prawną obejmującą udział w postępowaniu sądowym w I instancji w wysokości 480 zł podwyższone o 23 % stawki podatku VAT wynoszącej 110,40 zł, czyli łącznie 590,40 zł (wynagrodzenie: 480 zł + podatek VAT: 110,40 zł =590,40 zł). Mając powyższe na uwadze należało, w pkt I sentencji, przyznać wynagrodzenie za udział w postępowaniu sądowym I instancji w kwocie 480 zł powiększone o stawkę podatku od towarów i usług w kwocie 110,40 zł, czyli łącznie 590,40 zł. Odnośnie wysokości wynagrodzenia za sporządzenie opinii o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej w rozpoznawanej sprawie należało zastosować przepis § 23 ust. 1 pkt 2 lit "b" zgodnie z którym opłaty wynoszą w postępowaniu przed sądami administracyjnymi w drugiej instancji: za sporządzenie i wniesienie skargi kasacyjnej albo za sporządzenie opinii o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej - 50% opłaty określonej w pkt 1, a jeżeli nie prowadził sprawy ten sam radca prawny w drugiej instancji - 75% tej opłaty, w obu przypadkach nie mniej niż 240 zł. Natomiast opłata, o której mowa w pkt 1 dotycząca postępowania przed sądem administracyjnym w I instancji, do której nawiązuje powołany wyżej przepis § 23 ust. 1 pkt 2 lit "b" rozporządzenia, wynosi w niniejszej zgodnie z § 23 ust. 1 pkt 1 lit "c" tego rozporządzenia 480 zł. W rozpoznawanej sprawie, w której pełnomocnik z urzędu brał również udział w postępowaniu sądowym w I instancji, należało - przyznać wynagrodzenie za udzieloną pomoc prawną obejmującą sporządzenie opinii o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej w kwocie 50% opłaty określonej w pkt 1 lit "c", wynoszącej 240 zł (480 x 50%=240) podwyższone o 23 % stawki podatku VAT wynoszącej 55,20 zł, czyli łącznie 295,20 zł (wynagrodzenie: 240 zł + podatek VAT: 55,20 zł =295,20 zł). W tej sytuacji należało, w pkt II sentencji, przyznać wynagrodzenie za sporządzenie opinii o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej w kwocie 240 zł podwyższone o stawkę podatku od towarów i usług w kwocie 55,20 zł, czyli łącznie 295,20 zł. Z tych względów, na podstawie art. 250 i art. 258 § 2 pkt 8 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi w związku z § 23 ust. 1 pkt 1 lit "c" i § 23 ust. 1 pkt 2 lit "b", § 4 ust. 1 i ust. 3 rozporządzenia z dnia 14 maja 2024 r. w sprawie ponoszenia przez Skarb Państwa albo jednostki samorządu terytorialnego kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej przez radcę prawnego z urzędu, orzeczono jak w sentencji.