I SA/Wr 1790/13

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Marek Olejnik po rozpoznaniu w dniu 13 stycznia 2014 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku strony o przywrócenie terminu do uiszczenia wpisu od skargi w sprawie ze skargi J. N. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej we W. z dnia [...] 2013 r., nr [...] w przedmiocie podatku dochodowego od osób fizycznych za 2009 r. wraz z odsetkami za zwłokę za czerwiec, lipiec i październik 2009 r. postanawia odmówić przywrócenia terminu. Postanowieniem z dnia 18 listopada 2013 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu odrzucił skargę skarżącego na wymienioną w sentencji decyzję wskazując, że skarżący - pomimo wezwania, które zostało skutecznie doręczone w trybie prawnej fikcji doręczenia - nie uiścił wpisu sądowego od skargi. Odpis postanowienia odrzucającego skargę doręczono skarżącemu w dniu 17 grudnia 2013 r. W dniu 23 grudnia 2013 r. (data stempla pocztowego) skarżący wniósł o przywrócenie terminu do uiszczenia wpisu sądowego bądź wniesienia skargi. argumentując, że nie otrzymał zawiadomienia o awizowaniu przesyłki zawierającej wezwanie do uiszczenia wpisu, a w związku z tym wnosi o przeprowadzenie postępowania reklamacyjnego u operatora pocztowego w celu wyjaśnienia nie dostarczenia przesyłki i przywrócenie uchybionego terminu. Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu zważył, co następuje: Na wstępie wskazać należy, że Sąd potraktował niniejszy wniosek jako wniosek o przywrócenie terminu do uiszczenia wpisu sądowego, albowiem ta czynność nie została dochowana. Stosownie do art. 86 § 1 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity Dz. U. z 2012 r. poz. 270 ze zm. - zwanej dalej p.p.s.a.), jeżeli strona nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym bez swojej winy, sąd na jej wniosek postanowi przywrócenie terminu. Jednocześnie zgodnie z art. 87 § 1, § 2 i § 4 p.p.s.a., pismo z wnioskiem o przywrócenie terminu wnosi się do sądu, w którym czynność miała być dokonana, w ciągu siedmiu dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu. W piśmie tym należy uprawdopodobnić okoliczności wskazujące na brak winy w uchybieniu terminu. Równocześnie z wnioskiem strona skarżąca powinna dokonać czynności, której nie dokonała w terminie. W niniejszej sprawie niesporne jest, że skarżący nie zachował terminu do uzupełnienia braku fiskalnego skargi. Przystępując do oceny zasadności wniosku należy wskazać, że w pierwszej kolejności Sąd zobowiązany jest zbadać, czy wniosek o przywrócenie terminu został złożony w zakreślonym przez ustawodawcę w art. 87 § 1 p.p.s.a. terminie. W przedmiotowej sprawie moment powzięcia wiadomości o powstałym uchybieniu należy odnieść do daty otrzymania postanowienia o odrzuceniu skargi tj. do dnia 17 grudnia 2013 r. Wniosek o przywrócenie terminu został złożony w dniu 23 grudnia 2013 r. (data nadania w urzędzie pocztowym), zatem nie ulega wątpliwości, że strona dochowała siedmiodniowego terminu na złożenie niniejszego wniosku. Jednocześnie należy zauważyć, że razem z wnioskiem o przywrócenie terminu strona dopełniła czynności dla której termin został ustanowiony tj. wniosła opłatę od skargi. Zarówno w nauce prawa jak i w orzecznictwie sądowym utrwalony jest pogląd, że kryterium braku winy, jako przesłanki zasadności wniosku o przywrócenie terminu, wiąże się z obowiązkiem strony do zachowania szczególnej staranności przy dokonaniu czynności procesowej (wyrok NSA z dnia 11 lutego 2003 r., II SA 4162/01, CBOSA - orzeczenia.nsa.gov.pl). O braku winy w uchybieniu terminu można mówić jedynie wtedy, gdy strona nie mogła usunąć przeszkody nawet przy użyciu największego w danych warunkach wysiłku (postanowienie NSA z dnia 2 października 2002 r., V SA 793/02, CBOSA - orzeczenia.nsa.gov.pl). Nieuwagi lub zaniedbania nie można kwalifikować jako braku winy, będącego przesłanką przywrócenia uchybionego terminu (por. postanowienie NSA z dnia 28 maja 2004 r., FZ 93/04, niepubl.). Negatywnie z tego punktu widzenia oceniane jest choćby lekkie niedbalstwo. Akcentuje się również, że przy ocenie winy należy przyjąć obiektywny miernik staranności, jakiej należy wymagać od strony dbającej należycie o swoje interesy, a w szczególności takiej staranności należy oczekiwać od profesjonalnego pełnomocnika. Do okoliczności faktycznych uzasadniających brak winy w uchybieniu terminu przez zainteresowanego zalicza się np. przerwę w komunikacji, nagłą chorobę, która uniemożliwia wyręczenie przez inną osobę, powódź, pożar. Przywrócenie uchybionego terminu ma zatem charakter wyjątkowy i może nastąpić jedynie w przypadku, gdy strona w sposób przekonujący uprawdopodobni brak swojej winy, a przy tym wskaże, że niezależna od niej przyczyna istniała przez cały czas, aż do wniesienia prośby o przywrócenie terminu (B. Dauter, B. Gruszczyński, A. Kabat, M. Niezgódka-Medek "Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - Komentarz", LEX 2013, wyd. V). Oceniając wniosek we wskazanym wyżej zakresie, Sąd stwierdził, że nie zostały spełnione wszystkie przesłanki wymienione w art. 87 p.p.s.a. Strona nie uprawdopodobniła w sposób wystarczający, że nie ponosi winy w uchybieniu terminu. W szczególności strona nie uprawdopodobniła swoich twierdzeń o braku zawiadomień o awizowaniu przesyłki. W ocenie Sądu ze znajdującej się w aktach sprawy dokumentacji związanej z doręczeniem wezwania do uiszczenia wpisu sądowego wynika, że przesyłka pocztowa zawierająca wezwanie - wobec niezastania adresata - była dwukrotnie awizowana w dniach 8 i 16 października 2013 r., oraz oczekiwała na odbiór w Urzędzie Pocztowym Oława 5, o czym adresat został zawiadomiony, jednakże nie została podjęta w terminie. Data stempla pocztowego wskazuje, że przedmiotowa przesyłka została zwrotnie wyekspediowana do nadawcy (Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu) w dniu 24 października 2013 r. Z powyższego wynika zatem, że poczta podjęła wszelkie czynności, dokonując jednocześnie niezbędnych zapisów na zwrotnym potwierdzeniu odbioru przesyłki, które spowodowały uznanie doręczenia za skuteczne. Odnosząc się przy tym do wniosku strony o wszczęcie postepowania reklamacyjnego u operatora pocztowego w kwestii niedoręczenia przesyłki podkreślenia wymaga, że to na skarżącym ciąży obowiązek uprawdopodobnienia braku winy w uchybieniu terminowi i nie można przenosić ciężaru poszukiwania tych okoliczności na sąd. To skarżący kwestionując prawidłowość działania operatora pocztowego winien wszcząć na poczcie postępowanie reklamacyjne w celu zweryfikowania podjętych przez operatora pocztowego czynności związanych z doręczeniem przesyłki. W świetle przedstawionych wyżej okoliczności, za niewiarygodne uznać trzeba twierdzenia skarżącego o braku w skrzynce zawiadomień o pozostawieniu w placówce pocztowej przesyłki zawierającej wezwanie do uiszczenia wpisu sądowego. W ocenie Sądu, bez znaczenia jest również przedstawiona przez skarżącego okoliczność, że w innej sprawie zainicjowanej przed tut. Sądem otrzymał wezwanie i uiścił wpis. Mając na względzie powyższe, Sąd uznał, że w sprawie nie zostały przedstawione okoliczności uzasadniające przywrócenie uchybionego terminu. Wobec tego, na podstawie art. 86 § 1 p.p.s.a., Sąd orzekł jak w sentencji. .