I SA/Wr 1795/09

PostanowienieWSA we Wrocławiu2010-04-26

Skład orzekający: Barbara Koźlik

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy osoba fizyczna, której jedynym dochodem jest wynagrodzenie ze stosunku pracy niepozwalające na pokrycie podstawowych wydatków, może zostać przyznana pomoc prawna w zakresie ustanowienia adwokata?
Ratio decidendi
Osobie fizycznej, której jedynym źródłem dochodu jest wynagrodzenie ze stosunku pracy, które nie wystarcza na pokrycie podstawowych wydatków, oraz która nie dysponuje majątkiem, który mogłaby spieniężyć na pokrycie kosztów profesjonalnego pełnomocnika, może zostać przyznane prawo pomocy w zakresie ustanowienia adwokata. Spełnione są wówczas przesłanki z art. 246 § 1 pkt 1 PPSA.
Stan faktyczny
Skarżący złożył wniosek o przyznanie prawa pomocy w zakresie ustanowienia adwokata, argumentując niskie dochody, konieczność ponoszenia wydatków na leczenie i alimenty. Z przedłożonych dokumentów wynikało, że jego miesięczne wynagrodzenie netto wynosiło około 964,69 zł, a miesięczne wydatki na alimenty i utrzymanie mieszkania pochłaniały znaczną część dochodu. Skarżący nie dysponował oszczędnościami ani majątkiem, który mógłby spieniężyć.
Rozstrzygnięcie
Przyznano prawo pomocy w zakresie ustanowienia adwokata.

Pełny tekst orzeczenia

Referendarz sądowy w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym we Wrocławiu – Barbara Koźlik po rozpoznaniu w dniu 26 kwietnia 2010 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy z wniosku o przyznanie prawa pomocy w ustanowienia adwokata w sprawie ze skargi S. K. na postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej we W. Ośrodek Zamiejscowy w J. G. z dnia [...] nr [...] w przedmiocie odmowy zawieszenia postępowania w sprawie rozłożenia na raty zaległości w podatku dochodowym od osób fizycznych za 2007 r. postanawia: przyznać prawo pomocy w zakresie ustanowienia adwokata. Skarżący wniósł o ustanowienie adwokata uzasadniając, że nie zna przepisów podatkowych. Jego zarobki nie wystarczają nawet na bieżące wydatki związane z utrzymaniem się. Od dwóch leczy się, co wiąże się z wydatkami na lekarstwa. Ponadto ciąży na nim zobowiązanie alimentacyjne. Z oświadczenia o stanie rodzinnym, majątku i dochodach wynika, że wnioskodawca prowadzi gospodarstwo domowe samodzielnie, posiada mieszkanie o powierzchni 64 m2 oraz działkę siedliskową (1900 m2). Poza tym nie dysponuje żadnymi zasobami pieniężnymi ani przedmiotami o wartości powyżej 3.000 euro. W dodatkowych informacjach o stanie majątkowym skarżący wymienił samochód Toyota, rocznik 1999, nabyty za kredyt bankowy – obecnie w warsztacie mechanicznym po częściowym spaleniu. Dochody otrzymuje ze stosunku pracy w wysokości 950 zł. Na wezwanie do przedłożenia dodatkowych oświadczeń i dokumentów, wnioskodawca nadesłał zeznania podatkowe za 2007 i 2008 rok, zaświadczenie o wysokości wynagrodzenia oraz wyrok dotyczący zasądzenia alimentów oraz zestawienie miesięcznie ponoszonych wydatków. Z wymienionych dokumentów wynika, że skarżący ze stosunku pracy uzyskał w 2007 r. przychód w wysokości 11.232 zł, a w 2008 r. 13.512 zł. Jego średnie miesięczne wynagrodzenie netto za miesiące listopad i grudzień 2009 r. oraz za styczeń 2010 r. wyniosło 964,69 zł. Miesięcznie ponosi wydatki na alimenty 200 zł i na utrzymanie mieszkania – około 500 zł. Pozostała kwota (jak wskazał – około 400 zł) przeznaczana jest na własne utrzymanie i na wykupienie leków. Korzysta w związku z tym z pomocy rodziców, będących emerytami. Ponadto wnioskodawca oświadczył, że nie posiada kont bankowych i nie korzysta z Pomocy Społecznej. Zgodnie z art. 245 § 2 i art. 246 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), w skrócie p.p.s.a., prawo pomocy w zakresie ustanowienia adwokata, czyli w zakresie częściowym, prawo to może być przyznane osobie fizycznej, gdy wykaże ona, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny. Wnioskodawcy powyższą okoliczność wykazał. Wskazać bowiem należy, że jego jedynym źródłem dochodu jest wynagrodzenie ze stosunku pracy, które nie starcza mu nawet na opłacenie miesięcznych podstawowych wydatków. Również wysokość dochodów w poprzednich latach z pewnością nie pozowała na poczynienie jakichkolwiek oszczędności. Poza tym, skarżący nie dysponuje majątkiem, który mógłby spieniężyć na pokrycie wynagrodzenia dla profesjonalnego pełnomocnika z wyboru. Mając zatem na uwadze przestawione okoliczności oraz przytoczoną regulację, na podstawie art. art. 245 § 2, art. 246 § 1 pkt 1 oraz 258 § 1 i § 2 pkt 7 p.p.s.a., postanowiono jak w sentencji.

Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 18.07.2026. · Źródło