I SA/Wr 180/12

Referendarz sądowy w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym we Wrocławiu – Barbara Koźlik po rozpoznaniu w dniu 2 kwietnia 2012 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy z wniosku o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych w sprawie ze skargi J.B. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego we W. z dnia [...] nr [...] w przedmiocie stwierdzenia niedopuszczalności zażalenia w sprawie nieudzielenia zgody na uchylenie środka egzekucyjnego postanawia: przyznać prawo pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych. Skarżąca wniosła o zwolnienie od kosztów sądowych uzasadniając, że nie ma wystarczających środków finansowych. Z oświadczenia o stanie rodzinnym, majątku i dochodach wynika, że strona (ur. w 1938 r.) prowadzi gospodarstwo domowe samodzielnie, posiada ¼ domu (nieruchomość w Ż. zadłużoną podatkiem) i mieszkanie (46 m2). Poza tym nie dysponuje jakimikolwiek zasobami pieniężnymi ani przedmiotami o wartości powyżej 3.000 euro. Jej dochód stanowi emerytura w wysokości 1.090 zł brutto. Skarżąca dodała, że ma 74 lata, jej emerytura netto wynosi 926,95 zł, opłaty związane z utrzymaniem mieszkania wynoszą około 600 zł, a w związku z egzekucją podatku od nieruchomości potrącana jest z tego świadczenia kwota 271,74 zł. W związku z tym pozostaje jej kilkadziesiąt zł na wyżywienie i lekarstwa. Stosownie do treści art. 245 § 3 i art. 246 § 1 pkt 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm. – dalej: p.p.s.a.)., prawo pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych, czyli w zakresie częściowym, może być przyznane osobie fizycznej, gdy wykaże ona, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny. Zauważyć należy, że skarżącej przyznane zostało prawo pomocy w zakresie częściowym w innej sprawie toczącej się przed tutejszym Sądem, o sygn. I SA/Wr 27/12, postanowieniem z dnia 8 lutego 2012 r. Jej sytuacja nie uległa od tego czasu jakiekolwiek zmianie, o czym świadczą tożsame okoliczności podane w obu wnioskach. Uzasadnione jest zatem powtórzenie argumentacji przedstawionej w powołanym orzeczeniu, przemawiającej za uwzględnieniem żądania wniosku. Przede wszystkim jedynym dochodem strony skarżącej jest niewysoka emerytura, która zaledwie wystarcza na pokrycie podstawowych potrzeb socjalnych. Dodatkowo strona jest w podeszłym wieku i mieszka sama, co również ma znaczenie przy ocenie zasadności wniosku o przyznanie prawa pomocy – nie ma bowiem możliwości uzyskania pomocy rodziny, czy uzyskania wsparcia finansowego w formie kredytu ze względu dochody i wiek. Mając zatem na uwadze powyższe, na podstawie art. 245 § 3, art. 246 § 1 pkt 2 oraz 258 § 1 i § 2 pkt 7 p.p.s.a., postanowiono jak w sentencji.