I SA/Wr 1801/13

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Tomasz Świetlikowski po rozpoznaniu w dniu 10 lutego 2014 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi A sp. z o.o. w likwidacji z siedzibą w K. na postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej we W. z dnia [...] lipca 2013 r. r. nr [...] w przedmiocie stwierdzenia niedopuszczalności odwołań od decyzji o wznowienie postępowania dotyczącego podatku od towarów i usług za miesiące od stycznia do grudnia 2007 r. postanawia: umorzyć postępowanie. W dniu 30 sierpnia 2013 r. skarżąca spółka wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu skargę na opisane w sentencji postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej. Pismem z dnia 20 września 2013 r. strona cofnęła skargę. Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu zważył, co następuje: Wobec skutecznego cofnięcia skargi postępowanie w sprawie należało umorzyć. Jak stanowi art. 60 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm. – dalej: u.p.p.s.a.), skarżący może cofnąć skargę. Cofnięcie skargi wiąże Sąd. Jednakże Sąd uzna cofnięcie skargi za niedopuszczalne, jeżeli zmierza ono do obejścia prawa lub spowodowałoby utrzymanie w mocy aktu lub czynności dotkniętych wadą nieważności. W ocenie Sądu, cofnięcie skargi w rozpoznawanej sprawie nie budzi wskazanych wyżej wątpliwości. Nie dopatrując się zatem okoliczności przemawiających za niedopuszczalnością cofnięcia skargi, Sąd postępowanie w sprawie umorzył na podstawie art. 161 § 1 pkt 1 u.p.p.s.a, który to przepis stanowi, że Sąd wydaje postanowienie o umorzeniu postępowania, jeżeli skarżący skutecznie cofnął skargę.