I SA/Wr 1802/03

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Opolu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Krzysztof Bogusz po rozpoznaniu w dniu 22 marca 2004 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi A Spółka z o. o. w O. na decyzję Izby Skarbowej w Opolu z dnia [...] Nr [...] w przedmiocie podatku od towarów i usług za styczeń 2002 r. postanawia: I. umorzyć postępowanie sądowe, I. nakazać kasie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Opolu zwrot skarżącej Spółce kwoty 1.845,80 zł (słownie: jeden tysiąc osiemset czterdzieści pięć złotych 80/100) tytułem zwrotu wpisu. Przedmiotem postępowania podatkowego było określenie zaległości podatkowych w podatku od towarów i usług za styczeń 2002 r. W skardze wniesionej do Naczelnego Sądu Administracyjnego strona skarżąca A Spółka z o.o z siedzibą w O. domagała się uchylenia decyzji Izby Skarbowej w Opolu z dnia [...] Nr [...] mocą której uchylono decyzję organu podatkowego I Instancji w części dotyczącej określenia nadwyżki podatku naliczonego nad podatkiem należnym, ale jednocześnie utrzymano w mocy decyzję Urzędu Skarbowego w pozostałej części. Zarzuty skargi zostały w całości uwzględnione przez Izbę Skarbową w Opolu, której Dyrektor pismem z 3 grudnia 2003 r. wniósł o umorzenie postępowania przed sądem administracyjnym, powołując się na wydaną 1 grudnia 2003 r. decyzję Nr [...] w trybie przepisu art. 38 ust. 2 ustawy z 11 maja 1995 r. o Naczelnym Sądzie Administracyjnym (Dz. U. Nr 74, poz. 368 ze zmianami) w myśl, którego organ, którego działanie lub bezczynność zaskarżono, może uwzględnić skargę w całości do dnia wyznaczenia przez Sąd terminu rozprawy. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Opolu zważył, co następuje: Stosownie do art. 60 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270) skarżący może cofnąć skargę. Cofnięcie skargi wiąże Sąd. Jednocześnie Sąd uzna cofnięcie skargi za niedopuszczalne, gdyby zmierzało ono do obejścia prawa lub powodowało utrzymanie w mocy aktu lub czynności dotkniętych wadą nieważności. Dyspozytywna czynność skarżącej Spółki jaką jest cofnięcie skargi wniesionej 7 lipca 2003 r. podjęta została zatem w sytuacji, gdy zarzuty i wniosek skargi zostały w całości uwzględnione przez organ podatkowy II Instancji. W tych okolicznościach trudno przyjąć, że cofnięcie skargi zmierza do obejścia prawa. Nie ma także w sprawie podstaw do stwierdzenia, że pozostawienie zaskarżonej decyzji, oznaczać będzie utrzymanie w mocy aktu dotkniętego nieważnością. Tymbardziej, że zaskarżony akt został uchylony, decyzją z 1 grudnia 2003 r., która z kolei nie została zaskarżona. Dlatego w myśl art. 161 § 1 pkt 1 i pkt 3 i § 2 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (odpowiednik obecnego art. 46 ustawy o NSA) należało umorzyć postępowanie. Umorzenie postępowania rodzi konsekwencje dla kosztów postępowania, w szczególności w myśl mającego tu zastosowanie art. 46 ust. 2 ustawy z 11 maja 1995 r. o NSA (Dz. U. Nr 74, poz. 368 z 1995 r. ze zmianami) w związku z art. 97 § 2 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. przepisy wprowadzające ustawę - Prawo o ustroju sądów administracyjnych i ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1271), stronie skarżącej przysługuje zwrot całego uiszczonego wpisu, gdyż czynność cofnięcia skargi podjęta została przed rozprawą